Month: January 2018

For Max Beckmann

 

Let’s bleed in yellow and in red
take this couch for a gentle bed
and dream of songs and sounds
whispering in your eye, that counts

For all the blood that’s been shed
over all this shivering shy sonnet
touching new and ancient wounds
and woes, that stick to all that blooms

Like sweeter singing nouns
that have been fostered, fed
on your own account, and found

Loosening your cruel corselet
and precious peering rounds
praying like an anitique amulet.

 

Max Beckmann, Frau mit Mandoline in Gelb und Rot, 1950

“dit is geen manifest”

dit is geen manifest [deze tekst zal konstant onteigend worden, het blijft een tekst in wording, hij zal nooit verlaten worden, uitgebreid door middel van kommentaren, op verschillende media, de aantasting van een tekst is tijdloos. verdere uitwerking zal met de stokslagen van de tijd gaan.]

ik weet het, het is verre van origineel. heidegängerisch zal ik dan verder moeten gaan; duidelik, schuldig. manifesteren; aanwijzen (fr.), tonen (fr.), bekend maken (fr.), openbaren (chr. l.). openlik (l.).

waarom als “citaat”, met een duidelikke, openbare allusie naar magritte. ik laat dat aan foucault over. het gaat immer om de wijsvinger, die zonder duim, moet grijpen.
het is openbaar. een openbaring.

poep” is een klankwoord, en als “citaat”?

P.L.e.E! platform voor de marginalen! in de marge gebeurt het! de kolk is de marge, in het sentrum van de kolk staat het stil! de kolk is de beweging!

een slagorde! geen verdediging!

verspil je werk!

beweeg gij ellendelingen!

en daar gaat de openbaring. het woord “citaat” heeft als o.a. als oorsprong een getuige oproepen, vandaar dat ik het woord “citaat” immer met dubbele aantekens schrijf.
een manifest zal nooit de Eis kunnen openbaren, dat wat de aleph eist.
te veel zijn voor iemand, ongevallig zijn, Verveel!

het woord POEP is van groter belang dan de poëzie zelf (i.e. poëzie in absolute zin, filosofie, hee), want een klankwoord, dat zich heeft uitgestrekt in betekenissen.

een meta-manifest? origineel betekent meta, ná, nachträglich zou sigmund freud zeggen. altijd te laat, als een tribunaal, want de taal is een juridische strijd, het wil namelik een casus, een gebeurtenis vastleggen, een plaats geven. ay! ay! die klichees. lieu, daarin zit plaats en gebeurtenis tegelijkertijd in verweven. de taal heeft een doel; een oordeel.
wat men tegenwoordig alles met meta-, aanduid, is niets anders dan het modernisme terug in zijn wieg gelegd; wat de definitie is van j.-f. lyotard van het postmoderne, de populistische opvatting en gebruik van de term postmodernisme heeft niets te maken met de teksten die de zgn. postmodernistische filosofen geschreven hebben. en ja, zeker, alles kan onteigend worden, voor eigen gebruik aangewend; geroofd. de triomf van de roofkunst. dat is de macht van de taal; i.e. de lezer, die immers ook zelf spreekt. schrijft de lezer tevens?

de terugkeer naar de bron, de oorsprong is een Eis, maar tegelijkertijd, is de Roof evenzeer een Eis. ik richt hier geen dichotomie op, maar draai aan een rad, een ontbergrad; een kringloop.

de toe-eigening, altijd fataal, gebrekkig, de roep tot oprechtheid dwingt tot falen. elke toe-eigening faalt, want er waart een geest rond in het huis van ik.
het woord heimlich betekent uiteindelik hetzelfde als zijn tegenstelling; unheimlich. want een huis beschermt, maar tegelijkertijd is het een krypte, verbergt het iets. oikos (huis, familie)  – oikèsis (graf). schrijft de lezer heimelik?

dit is een deiktische term, een verwijzing naar een objekt, ding. is, het werkwoord zijn, het begon bij de grieken (en waarschijnlik hebben zij het weer van andere kulturen geroofd, men vergeet graag dat de griekse kultuur, de klassieke oudheid, het hellenistische hoogtepunt, een geroofde verzameling was van kulturen; oorlog, handel brengen kultuur voort, evenals technologie, zij drijven het op de kultuur, en kultuur is niets anders dan; cultūra ‘verzorging, bebouwing, veldbouw, vorming, veredeling’)

deze GRAMMATIKALE roep! het werkwoord zijn, en al zijn afgeleiden, Zijn, zijnde, het Niets. de dader is het woord, zelf.

GRAMMATIkale POEP! zo manifest als mogelik is!

 

 

kijkdoos

 

kom in mijn huis waar de haard vreugde gaart
kom bij het vlammende goud dat de koude verjaagt

hier is mijn mantel blauw als de nacht
hier zijn de windels van waarde rond pracht
hier is mijn lijf van muziek en van spel
hier zijn de bloemen van blijdschap, de potten vol bier
hier zwelt de hel van het leven tot een bel van plezier

kijkdoos: ilse derden
leeslied: dirk vekemans

Fabulous frowning sky

This fabulous frowning sky
peeling down her gown of milk
weeps with us for what’s forlorn

and still is visible for the ancient eye
flushed and swimming down upstream
against all odds in darker hues of blue

what the fickle fate is this swarm to us
a poem, a letter of love, a home?
all we do is sing and shedding soul

kneelin’ alone beside the fire
smell your armpits as reliable
as the swallowing hedgehog 

in the shrubs declaring the dark
as snug and better hug
than all our favourite fuck

 

 

 

 

image: Weeping Willow by Guido Utermark

Inverted crib whip

So she was another man and killed himself
loved to be a maggot stuffed with lies
of her better half his own spectre of starvation

I’ld love to be in the country
so I could for the city yearn

Slithering through sewers from drain to cesspool
she conducted all his gaping gaps to twat & slut
left her other third in the results of a smelly education

Oh to be where the city runs
shiny goblets of rustic gnomes

 

 

 

 

 

aarzeling I, VII en mijn volledige autobiografie

I

tussen uiterst a en uiterst b
beweegt zich onze weg;
schroeiijzer, vlammenadem
brandt de tegenstelling weg
tussen dag en nacht.
het lichaam zegt ‘dood’,
het hart ‘berouw’
maar als het dat is, wat
is dan mijn vreugde ?

slapkens naar Vacillation I van W.B. Yeats:

I
BETWEEN extremities
Man runs his course;
A brand, or flaming breath.
Comes to destroy
All those antinomies
Of day and night;
The body calls it death,
The heart remorse.
But if these be right
What is joy?

vannacht zat ik in een camionette achterin, het was zo’n oud volkswagenbusje zoals  mijn vader er een had waar hij achterin voor mijn zus en mij een demonteerbare zetel  had gemaakt omdat het ook moest dienen om een orgel van een half ton te vervoeren maar ik kon wel niet zien wie er reed want ik had enkel oog voor de weg het was donker en we reden veel te snel alles begon te daveren en ik zag heel duidelijk dit komt niet goed stopt ne keer jong wat doet ge toch en de weg begon zich te splitsen ook in één deel kassei vanwaar het immense daveren ook want zo’n vw-busje veel vering had dat niet en we gingen sowieso veel te snel en een ander deel gewoon zandweg en ik ging voorover leunen om te helpen zien waar we naartoe moesten en toen veranderde de ruit van het busje in een raam in een kamer dat plots opengebeukt wordt door de storm buiten, het was nacht ook daar in de kamer  maar dat kon niet dat ik in die kamer was dus ik moest maar ‘s wakker worden dacht ik en we hebben gewoon schrik voor het onbekende ook en de dood stelt niks voor maar hoe kon ik wakker worden en ik greep naast mij want daar moest het nachttafeltje staan met mijn bril op en wat een gedoe toch zo’n nachtmerrie en toen ik nog dronk was het veel spannender en tenminste echt gruwelijk dit is waterkak seffens val ik nog helemaal zonder angsten ook  en wat dan en toen was ik wakker en ik zag dat het nog maar 2 uur was en toen was ik keiblij en ik wou iedereen zeggen dat er geen reden was om zoveel schrik te hebben maar ja zoiets zeg je gewoon niet è wat moeten al die mensen wel niet denken maar dat beeld in die camionette en de overgang naar het raam dat had wel iets ja en is het nu een afbraak dat nachtmerriedenken neurologisch gezien pure destructie van obstakels van haal die shit hier ‘s weg of toch ook een opbouw of een afbraak-in-opbouw en heel die shit van yeats dat klopt toch ook van geen kanten tegenstellingen wtf hoe basic dualistisch kunt ge zijn kasseien of zand dat buske reed gewoon te snel het gaat niet om de dingen maar om wat ge erdoor jaagt en hoe en wat dat is is niet iets maar gewoon wat er gebeurt enfin soit ik heb nog wat zever verkocht op facebook en ik ben terug in slaap gevallen en vlam door mijn wekker geslapen dedju holografisch als ge het werk van een dichter leest als een hologram dus dat ge alle info mee hebt zelfs al is alles danig gecomprimeerd tot een klein prutstekstje waardoor ge wel heel de beweging mee hebt en licht è gewoon het licht hoe simpel wilt ge het…

 

aarzeling IV
aarzeling V
aarzeling VI

 

 

VII

zij: zoek het echte, laat de schijn der dingen
hij: een zanger zijn en zonder woorden zingen?
zij: klagen als isajah, wat wil je meer?
hij: stom verslagen door de eenvoud van het vuur!
zij: zie het branden daarin loopt het waarheidsuur!
ij: laat het komen en zit zo niet uw zelf te zomen!

 

vrij naar Vacilation VII van W.B. Yeats

VII
- {The Soul}.  Seek out reality, leave things that seem.
- {The Heart.} What, be a singer born and lack a theme?
- {The Soul.} Isaiah's coal, what more can man desire?
- {The Heart.} Struck dumb in the simplicity of fire!
- {The Soul.} Look on that fire, salvation walks within.
- {The Heart.} What theme had Homer but original sin?

 

Harmen wacht op verf

 

 

Harmen wacht op verf

Harmen vindt het langzaamaan prima
Om via internet zijn verf te bestellen
Maar wanneer dat niet lukt
Omdat ze allemaal nieuwe eisen hebben
Aangaande niet onthouden wachtwoorden

En telefonisch even vanwege technische problemen
Uit de lucht zijn en Harmen 
Na 5 uur eindeloos proberen 
De volgende ochtend via facebook NB 
Contact krijgt met éne Sabina 
Die over de verf gaat ergens diep in Duitsland

Wordt na uitleg en Duitse excuses
Alles versneld in gang gezet 
Om hem zijn verf zo snel mogelijk thuis te bezorgen
Met door hem afgedwongen korting 
Vanwege het ongemak

Vrijdag 18.00 is de verf vertrokken
Uit Erftstadt-Lechen

En dan is er Track en Trace:

Het zou best kunnen dat het 24 tot 48 uur duurt
Opdat de toegestuurde track & trace geactualiseerd is

Hartelijk dank voor uw begrip 
Met vriendelijke groet
Het Gerstaecker team

Hoe werkt het?

De elektrische impulsen bootsen een wandeling na

in je benen

zodat het bloed geforceerd wordt

om goed door de aderen te stromen

 

het verhoogt de bloedcirculatie

zuurstof en verwijderd afvalstoffen

en vocht in je benen

 

en nu heb je de mogelijkheid

om deze behandeling

vanuit het gemak van je eigen stoel te ervaren!

 

The Grammar of The Future

If density shows eyesight mirroring spongy bodies hiding in soul without no verb
one should wonder where the fingers around the vocals should leave or sieve herb

or disappear

Signing tiny whines of automatic soft design we are the melting machine gathering
in word what breath would hiss hush should bacteria tree fish tell from smothering

the varied beginning

Now no snow is hiding all burns in swim skin high towards the flame world without
end stumbling to the final whimper of an unannounced touch of brim skin and shout

 

 

 

De beelden zeggen op zich niets

 

We roepen alle vrijetijdstechnologen op

om de handen in elkaar te slaan

 

we ontvangen steeds meer informatie

over fictieve vervreemding in relatie

tot pop-up piepschuimen natuurterreinen

 

welkom in de wereld van de usb poppetjes

 

hun ontsporingen zijn talrijk

ondanks vitamines op maat

ze vervolgen hun wegen

langs grafieken vol energieverlies

 

hormonale humeurhuishouding van nachtelijk

zoekende jeugd die elkaar vergeefse blikken

als schaduwen toewerpt vult vreeszuchtige

harten van volkswijk bewonende restpopulaties

 

er is niemand online en dat is best fijn

 

 

 

 

 

 

IKEA-wijsheden en belangrijke data

   

Als je alleen naar de horizon kijkt

dan is de kans groot dat je struikelt

 

de ongebruikelijke ideeën

zijn vaak de beste

als je slaapt kan je weinig fout doen

 

in Parijs schoot het Zweedse

financiële genie Ivar Kreuger

zichzelf dood

 

we zijn voortdurend op zoek

naar nieuwe behoeftes

om die te kunnen vervullen

 

de jongen realiseerde zich dat

hij meer moest verkopen

dan lucifers en vis

 

degene die netten bezit

moet vissen

 

degene die geen netten bezit

hoeft geen vis te verkopen

 

alleen wie lage kosten heeft

kan ook lage prijzen vragen

 

realiteit bedriegt zelden

maar uitspraken van mensen

bevatten vaak veel onzekerheden

 

met succes oogst je niet alleen bewondering

maar ook jaloezie

en angst

 

de teksten werden steeds meer

en meer veelbelovend

maar aan de producten was helemaal niets veranderd

 

zoals altijd was de oplossing eenvoudig

 

1959 het aantal medewerkers wordt meer dan honderd

 

het leven zal het concept

altijd confronteren

met nieuwe problemen

 

geef om de mensen

waar niemand omgeeft

dan ben jij de koning

van een koninkrijk

waar niemand wil heersen

“hij hield van haar benen
hoe ze danste
hoe ze de lucht sneed
met haar breekbaarheid
hoe ze de sterren wou zien
en hij die niet hield van de bergen
maar ”
Luc Fierens 12/2017

Beste meneer Nuon

Beste meneer Nuon,

Vandaag  kreeg ik voor het eerst uw stroom thuis bezorgd
en nu slaan plots de stoppen door!
Is die stroom van u wel oké?
Heeft u uw stroom niet versneden 
met bijvoorbeeld nepstroom of vuile stroom?
je weet het niet tegenwoordig
er gebeuren zulke rare dingen de laatste tijd
als het weer gebeurt stuur ik uw stroom terug
dan moet u er nog maar eens goed naar kijken
of het wel echte stroom is helemaal 100%

dag, Harmen

Een overheid die beroepsernst aan de dag legt? Liever niet of liever wel?

De Minister van Agitatie kreeg ooit te maken met de amateuristische aanpak van de overheid. De Rijkswacht was bij hem thuis binnen gevallen in zijn afwezigheid. Om zijn webstek plat te leggen, op verzoek van het Blok. Maar de Rijkswacht had niets gevonden, behalve een scherm. Het ging om een Apple waarin alles geïntegreerd was. Er was met andere woorden buiten dat scherm ook echt niets want de computer zat in dat ‘scherm’.

Hier was het dus: leve het gebrek aan beroepsernst. Ondertussen heeft de politie wel een afdeling computermisdaad en weet ze dus beter. En hopelijk heeft de minister nu inmiddels een draagbare computer die hij wijselijk overal met zich meesleurt en veilig kan opbergen als het weer stormt buiten.
De Minister van Agitatie geniet geen parlementaire of andere ambtelijke onschendbaarheid, bij gebrek aan portefeuille.

Anders verging het de Wijnants, ook wel de Wilfried. Als jonge man trok hij vaak op met lieden als Paul Goossens, de verkeerde vrienden waarvoor elke moeder waarschuwt, en nam hij al eens een blokpil om door de examens te geraken. Op doktersvoorschrift bovendien. Toen hij zich aanmeldde voor de proeven voor zijn legerdienst, werd hij opgesloten in het militair ziekenhuis. Hij bleef daar maanden vastzitten. Zonder duidelijke reden. Eenmaal buiten zocht hij werk en overal ving hij bot. Hij vond zelfs een werkgever die hem te alle prijs wou in zijn bedrijf. Tot die kandidaat-werkgever inlichtingen kreeg over het goed gedrag en zeden van Wilfried. Bleek dat hij bestempeld werd als staatsgevaarlijk en dat stempel in zijn attest van goed gedrag en zeden stond vermeld. De amateuristische oenen die hem dat gelapt hebben, hebben het op hun geweten dat Wilfried uiteindelijk als zelfstandige aan de slag is gegaan, dat hij om de haverklap werd gecontroleerd door politieagenten en douanebeambten, wat tot heel veel vertraging leidde. Terwijl dit allemaal overbodig was. Want nergens op gebaseerd. Terwijl de ware staatsgevaarlijke lieden nauwelijks dat stempel kregen of krijgen en ook niet werden of worden gezocht.

Het lag dan ook voor de hand dat Wilfried onderaards zou gaan en inderdaad belandde hij als jongste medewerker bij het letterkundig tijdschrift Labris, later bij de opvolger Tempus Fugit.  Zou hij zover geraakt zijn zonder dat stempel?

Zou hij zover geraakt zijn zonder dat stempel? Zou hij dan niet veeleer ‘braaf’ les hebben gegeven in het technisch kunstzinnig onderwijs dan werkzaam te zijn geweest in het uitzinnig kunstbedrijf?

kunstenaar-wilfried-wijnants-houdt-laatste-tentoonstelling_12_305x200

apple computer

zusters

Enige inspiratie bewoog zijn hand;
hij wenkte naar de Heilige Maagd:

‘gij en zij, gij zijt zusters, gij ,
daar heb ik nooit aan getwijfeld, ga
maar samen daar’, zei hij , ‘ik ken
geen plaats voor gij of gij onder
het volk van deze wereld.’

waterbruid sterrenbruid
ga hand in hand en stroom
zoals een rivier door de netten
stroomt of weeg het web van
de constellaties af als een
reusachtig rozet in de ellende
van de grote kathedraal.

 

Ge zijt  gedoemd gij
om wit in het wit te verdwalen
als goddelijke golfslag in de dagelijkse
feiten, in de witte kerk of zwart in het zwart
van de donkere stal,

om te leven als bedelaars in de schaduw
van de hekkens, om vreemden te zijn
in lompen en vuil, om de golven te klieven
op jacht naar aardse geneugtes
& een nest van infecties te zijn

gloeiend in de godheid van uw ogen

om te slapen op de grond op strobalen
onder de blinkende hand van de nacht,
in berkenspelonken en tranenvalleien
of in een huis vol bittere zuchten

Weet: ge zult ballingen zijn overal.
Een  bitter  noodlot wacht u op, altijd
zult gij moeten horen: “Uit de weg, gij,

uit de weg alstublieft.”‘

 

 

fragment uit
“De Dichter” van Velimir Chlebnikov (1919/1921)
botweg uit het Engels vertaald door dv 2008

 

Help mij, verlos mij (a collaboration)

Help mij, verlos mij

Help mij. Ik ben geen slenk
waar je vrijelijk in stromen mag.
mijn verdriet is een baar.
Ik ga vanzelf kopje-onder.

Geef me het zeewezen
dat in m’n aderen trekt.

Verlos mij. Mijn hoofd is een terp
waar een zendeling roept dat ie
een stoutmoedig plan heeft
om het leven te vatten.

Vergeef me als ik eruit flap
dat de ander een aardappelkop heeft
waar de ziekte in omspookt.

Help mij. Verschoon me
van de smerige mond,
van het woord dat troost
pleisters plakken wil.

Vergeef me als ik zeg
dat mijn akker rijk
en dor kan zijn.

Verlos mij. Bokkig ben ik
altijd al geweest, met een gezicht
dat het grazend vee dikwijls
achter de dijk bracht.

Geef me zeeklei
uit Zwarte Haan om
duistere gedachten
uit te bijten.

Help mij als de mens
woorden als basalt
gebruikt, concepten
plakt op dode materie.

Vertrouw me als ik zeg
hoe het in mij stroomt
als een kolkende rivier.

Hoe ik het kind voeder
dat anders zijn vuisten
kapot beukt.

XVIII

Ik bin gjin slinke dêr’sto frij yn streame meist.
Myn earm is pears fan de ynfiltraten.

De holle is in terp dêr’t in sindeling in dryst
moedich plan hat om it libben te fetsjen.

Ferlos my. Ferskjinje my fan de smoarge mûle,
fan it wurd dat treastpleisters plakke wol.

Ik bin gjin oseaan sûnder ein. Myn weagen rôlje
regelmjittich en wine har net op yn in flok.

Stúmsk ha ’k altyd al west, mei in antlit
dat it weidzjend fee achter de dyk brocht.

Ferjou my as ik samar begjin te praten yn ’e
sliep, de nachtmerje in feech om ’e holle jou.

Ik bin gjin fersierder, mar wol dyn lippe sa read
as bloedkoraal. Help my. Ik wol gjin blauwe dea.

Aansens tsjinje ik in petysje yn, slymje hypothesen
ticht, kertsje ik de flerken fan ’e seekoet.

Elmar Kuiper

Verlos my Help My
Verlos my Help My
Absolve me Help me
Work in collaboration Elmar Kuiper + Kaneli & Smit

corvée d’ amour

 “Hier is mijn huid.  Haak maar vast, maak er een handwerkje van.
Weldra vlieg ik er toch uit en de pijn zit in het woord van een ander”.

Je spijkerde het op de stilte als een kunstig vlechtwerkje. Ik zie nog in slomo het neerkomen van de hamer.

Alsof de woorden en hun betekenissen jou vanzelfsprekend toekwamen. Alsof je een bedreven meesteres van het stroeve genieten was, een noodlottig bedroefde die slechts het sterven, de bevrediging van de drang naar bederf wil aanwijzen als de enige, ware weg naar het nirwana. Alsof er met die woorden van je iets te vertellen viel. Alsof jij überhaupt iets te vertellen had.

Maar een vingertopje van je hand, een spiertje aan je mondhoek sloeg snel uit naar het meer bekende terrein.  Het Behoefteplein waar je te handenwringen staat en luchtig te lachen van “neem mij, maar neem mij alsjeblief niet te serieus”.

De rechte ladder naar het zenit van het humane wankelt steevast tussen A en B.  De rest van het alfabet is niet aan de orde, het zenit zie je enkel steil omhoog.
De waarheid glipt er ergens tussenin, ze kronkelt als een druppel de snelste weg af. De waarheid is een gladde slang die glijden wil, de diepe vijver in. Het ongeziene van de waarheid is haar habitat.

Het is de lust die het overal donderen doet, het licht van de woorden dat kenden we al. De duiven zitten op dit uur stijf van de angst naar de ledlampen te turen. Het raam zet ik maar open best, zodat de onweerswind onze verschaalde kamerlucht kan komen opsnuiven. De nacht raamkoost.

Aha, ze lacht.

Ja, schat, we hebben een heden. het is gelukt!
Wacht lang genoeg, zo stond het in je hart gegrift, dat altijd voor het grijpen lag.
Maar dit heden is echt! Het staat en spant en zingt. Zo had je het vast niet gedacht.

Kom, wonderlijke dame, tijd hebben we nooit genoeg, prik je strenge oog met je tranenmoraal dus ploef aan die cactus op de vensterbank, hang je muffe ondergoed over de flitsende schermen, ik zal je vlug bij die befaamde ander van je sissend op de lippen zetten. Letter per letter tot je met de letters samenvalt. Het verhaal zal ik als stroop uit je glazige adem persen, de personages die we waren uit de plooien duwen van de lege vlakte die we ondertussen in de leegte maakten.

Ik weet het, je wil nog een bootje zijn, zwalpend op het natte vlak van je wensdromen, maar ik duw je af tot in het niets van de volledige tegenspraak.

 

Ze neemt haar lach terug, legt het als een leeg schelpje bij haar woord.

Inderdaad, je weigerde zelfs dat. “Neen: jouw huid is een haak en van die vissen in je aders vliegt er niet één”.

Ik hou het de duisternis voor als een vaandel van marmer.

 

Ode aan de Schoonheid van de Nacht

Spoken Word Poetry by yours truly

Enjoy!

      Ode aan de schoonheid van de nacht - Andras Maria JAcobs

Engelenburcht

 

leesvoer


ben een worm ik schuifel

op slaapgrage voeten
door de kluisters van je kasteel

hebt me spraakloos toegelaten
de lakens toegedaan
over mijn gefronst skelet

 

je bent de dronken engel
m’n hang naar honger heb je
weggemoffeld in alinea’s

ik ben voldoende omgelopen
lees de handdoek bij het open raam
en repeteer je naam

 

2018 anno neo dada

Aan dit soort nuanceringen doet nieuwkomer Niermalsingh Ramsanjhal niet

zijn tips staan op alfabetische volgorde

het is allemaal nogal opgewekt en zakelijk allemaal

en duidelijk door een man geschreven

 

soms verbazen de adviezen

tip 127: neem geen auto met een trekhaak

want die is minder waard bij het inruilen

en niet stoer

 

bovendien gaat iedereen je hulp vragen

bij het vervoeren van spullen

en dat kost tijd, geld

en geeft slijtage aan de auto

 

ook woont de auteur duidelijk

in de stad

gezien zijn tip parkeerkosten uit te sparen

door boodschappen te laten bezorgen via ah.nl

 

voor de beginnende bespaarder

die veel tips op een rij wil

is dit een leuk boek

maar wel duur

 

empty mountain, empty sky, empty rain

      rainqin1

 

http://www.alansondheim.org/scaup01.jpg mountain
http://www.alansondheim.org/scaup02.jpg mountain, sky
http://www.alansondheim.org/rainqin1.mp3 rain, qin
http://www.alansondheim.org/scaup03.jpg mountain, earth

qin 11:53AM up 42 days, 6:10, 46 users
USER TTY FROM LOGIN@ IDLE WHAT
qin 11:78AM up 42 days, 6:10, 46 users
USER TTY FROM LOGIN@ IDLE WHAT

Debris || classical physics, Newton; +/- tending towards
Debris || digitalmemory. Oddly, I was sitting in the back seat,
Debris || reaching towards the front;
Debris || 2018

injections, ended up screaming; always felt I was deformed;
still remember

empty mountain, empty sky, empty rain If I die tomorrow Your
death-like SERIF!!! San Serif, Mhhwurx Pbvd. Mhhwurx Ateer.
Mhhwurx vtk. pentorm tot myseh. pulverized matter, small objects
I create music because I find music a problem. It is a walk by
the Thames on a rainy night. Thu Jan 25 21:53:01 STD 2018
Splatter || fluid dynamics, Irigaray; +/- tending towards analog
sondheim pts/41 pool-108-12-251-11.prvdri. 9:48PM 0 w sondheim
|| entire life; I feel the fragility of flesh, fragility of the
world memory of golden hair. I remember a kind of melting into
herappeared with different names in my early writing still
associate her with the Magdalene. And somewhere and who I think
went to an asylum was sent to an asylum. by one or another
parent. or someone. or an aura around the sun. or that golden
hair. or that aura.

leuk de mens

Leuk de mens die geeft geen ene moer
om ‘t ongestadig smoelenstadsgewoel
zij zaait, hij ploegt als eertijds boer
redewoorden in de keren van ‘t gevoel.

Het blad van het venijn, de boeken nijd en spijt
het minnegieren om het geld bezorgen haar jolijt.
De portalen van haar Kerk ontpalen heel zijn werk:
virale alen in de stroom, kathedralen in het zwerk.

dv@cku 26-01-2018 @ 10:59

 

URL-autorisatie (LYRIEK #069):

vorig Verzenblok in de Ketting (Auth_Constantijn_Huygens_1614):

O geluckigen mensch, die hem ontrecken mach
T’ onstadich steets gewoel! sonder sorgh oft gewach
Van der Coninghen staet, maer als een lantman wacker
Ploecht met syn oskens om den vaderlycken acker!
(5) De tanden vol fenyns van den spijtighen nijt,
De geltgierighe sorgh, pramen hem t’ leven nijet.
De palen van syn landt bepalen syn begeeren
Den lief-dranck sal hem uyt het silver niet verveeren.
In plaets van Grieckschen wyn, in plaets van t’ hemels-broot
(10) Schept hy niet uyt het gout t’ rattekruyt breng-ter-doot.
Syn handt is synen croes, t’ beeckwater uytgelesen
Syn soetsten hypocras; syn melck ende syn keesen
Syn appeltgens hier by met syn selfs handt geint
Sonder reetschap gereet t’ aller uren hy vint.

LYRIEK-URL: https://2.bp.blogspot.com/-UcP0032vn8Y/Wmoied5MtJI/AAAAAAAAK1k/yVixYwrqqHA40ht03gWJRYSJZmOnWJTRwCLcBGAs/s1600/069-ontstold.jpg

 

Noot: LYRIEK-authorisaties bevestigen auctoriële transacties. De Auteur die een transactie (uitgave) in code wil bevestigen gebruikt daartoe de achterzijde van de collage van een LYRIEK in haar of zijn of ijn bezit. De voorzijde van de JPEG-code wordt geautoriseerd door de reeds bestaande LYRIEK-URL.
Het spreekt voor zich dat elke volgende transactie op basis van één specifieke LYRIEK terzelfdertijd (DERRIDA: à la même fois – EN: always already) alle voorgaande authorisaties her-bevestigen.

Het principe is hetzelfde als dat van de blockchain-technologie. Enkel is hier het energieverbruik bij elke transactie op deze materiële en handmatige humane wijze slechts een fractie van de enorme energiekost van één berekende, machinale encryptie. Het enige wat de LYRIEK niet mee heeft is de zogenaamde vrije keuze van de mens die momenteel in DAVOS besluit de energievretende blockchaintoepassingen te ondersteunen die alle humane arbeid overbodig dreigen te maken. De LYRIEK voorziet tenminste een creatieve functie van de mens in het hart van de toepassing zelf…

dv@cku 26-01-2018 @ 12:00

We kunnen ook iets anders kijken

Ik had een robot aan de lijn

die stuifmail voorspelde

en van het weekend ben ik spinvos

je kan er toch intrappen

 

het hamerde de hele weg

Poolse puthoer, kanker koelie

direct na het schoolplein

theater voor de deurwaarder

 

blinde machines stotteren

de wachttijd voor verbinding

is verstrekken

woestenij

(verhaspelingen van het Verzameld Dichtwerk van Karel van de Woestijne)

sol

la ::  al
hier mijn muze, zo

si ::  is
het   –   ik heb haar door uw lijf gehaald

do :: od
eur  –   ze geurt nog naar uw grauwte

re :: er
rest nog stof van sterren

 

la :: al
les af en uit

sol :: los

Ω

      solasidorelasol - dv
⇐ vorige woestenij

 

(och nee, hou maar)