Im alten Ton

Pastorale   Melkwit zeezwart zingt de zuiv’re nacht aan alle kruiken het lipbesluipen zacht adagio & adamant de slikkende adem ibis der dodenwacht – och stil omvadem – komt aangedropen d’onmachte minnekracht en schouders’ onverwachte zinnepracht Maar wier queest’ meanderspeurend over branding schuimrijkgeurend laat na haar beoogde boezemfrons het duister harer ogen elk van onz’ …

Lees ...

tweeluik

Drie keer per dag passeert een kale man mijn huis. Hij heeft een roestvrijstalen luikje in zijn hoofd. De man laat zijn oude Cocker Spaniel uit. ‘s Ochtends, ‘s middags en ‘s avonds. Zo nu en dan kom ik hem tegen op straat.  De man herkent me niet, het hondje wel. Zou ik hem willen …

Lees ...

From 5 to 5 and back

Ik loop de straat uit en bel aan waar ik tromgeroffel hoor. Een vent met een kop als een grothyena doet open en begint te zingen. Door een harde windvlaag slaat de deur dicht. Ik bel weer aan maar er wordt niet meer opengedaan. Later blijkt de mayonaise niet in de aanbieding. Sirenes klinken om …

Lees ...

De rode tulp aan de maastunneltraverse

  Ooit plantte ik voor mijn huis een rode tulpenbol te midden van de gemeentelijke narcissen in de groenstrook tussen de ventweg en rijweg van de Maastunneltraverse. Een jaar is lang genoeg zo’n onbenulligheid te vergeten. Ieder jaar weer verheugt het me die mooie rode tulp te zien verschijnen alsof ik hem voor het eerst …

Lees ...

potvis #4

INPUT OUTPUT   zwarte waarheid witte kolder de wortels van de kraaienpoot zijn maden en zijn vlinderen de lege bladen in de buik van mijn boek. 'alles stevent af op ondergang' meesmuilt de kapitein maar is het dan dievegge als je pijplurkt tijdens kombuisuren? de bol is waanzin en opwindend, de regen kletst Hélène op …

Lees ...

potvis #3

  32 vel grafisch werk werden mij toegeworpen visuele huiden om in te kruipen “schrijf snel, de tijd verbergt het wel”…   INPUT   OUTPUT   de bomen die ik zag van d'aard' omhoog naar nergens reiken met hun kille winterarmen waren schijnbaar slechts aan ons gelijk: uit botten bloeien welig wilde bloesems nu die …

Lees ...

fantasie I

Het overik verkruimelt in gestondde marges we pozen schubbig bij de onderdrukten, laaflijdend als paapse labyrintiërs ___________bedekken we het huivergrijs onder de werelddelen, brouwen we bovenaan aan het destillaat van onze bovenstand, impeccabel rekt het verhalige ik de opmars op, miljoenen zwarte voeten veronderen onze luchten, het vreemde likt mij, men angstigt zich het liefst …

Lees ...

potvis #2

de postbode bracht mij anoniem 32 vel grafisch werk ik wou haar nog niet aangekleed bedanken maar ze was  al weg overigens dus ach we gaan het nooit weten ik poog al recyclerende de betekenis en diepere zin van deze grafiekjes te achterhalen, dit lukt mij nooit nee nooit alweer een confrontatie met het Onmogelijke! …

Lees ...

Meneer de Wind

Eerst stijgt de rook recht of bijna recht omhoog De windrichting is goed af te leiden uit rookpluimen Wind waait merkbaar ( voelbaar) in je gezicht Stof waait op; je haar raakt in de war; je kleding flappert opwaaiend stof hindert je ogen We zien gekuifde golven op meren en kanalen Dan waaien de vuilcontainers …

Lees ...

potvis # 1

de postbode bracht mij anoniem 32 vel grafisch werk ik wou haar nog niet aangekleed bedanken maar ze was  al weg overigens dus ach we gaan het nooit weten ik poog al recyclerende de betekenis en diepere zin van deze grafiekjes te achterhalen, dit lukt mij nooit nee nooit alweer een confrontatie met het Onmogelijke! …

Lees ...

Emelt

Emelt Ik zal u kond doen van het slijk, van engerlingen, van het hiernamaals, een non-stop multinational bedrijf. Elke nacht ging ik op zoek naar jong gewas, ondermijnde akkerland, heb vaak uw oogst geplaagd, niet met opzet, maar lief verdraagt zich slecht met vraat. Onverwacht werd ik als halfwas mug vroegtijdig door een merel opgegeten, …

Lees ...

Het regent in Napels

  Misschien zat de rat te kloten met een gefileerde fret of werd een dode bankier met briefjes van 100 volgestouwd en met gouddraad dichtgenaaid  door een Panamese bankier in een koelcel ergens op de 2-de Maasvlakte in een wezenloos grote loods misschien dat ongezien bij nacht en ontij in polonaise trage slakken op hun …

Lees ...

troebel bloed

troebel bloed I ik wandelde door de oude stad waar we vroeger schuilden staat een monument van welwillendheid ik sloeg een kruis en prevelde gebeden onder het plaveisel lopen onze sporen reukloos voor de herdershond een woekering aan onderhuidse cellen hij zoekt naar menselijke resten en vindt verstoorde levens in de berm daar sneden onze …

Lees ...

algoritmes of goochelen met x en y

algoritmes of goochelen met x en y dat we nu nog op een kussen met de ruggen naar elkaar toe spinnen twee heilige birmanen die beginnen aan een prikkelende mêlee van bloed en parelkandij dat eerst de goede bedoelingen aan flarden gaan en een schaduw op de zitting laten in een wilde roffel over het …

Lees ...

we kijken er baards tegenaan

Worum sich die Angst ängstet, ist das In-der-Welt-sein selbst – Heidegger. ik ben de grote hypochonder: ik groei mijn liefste angsten aan mijn verbeelding is een schimmelende voorraadkast het woekert poliepen uit mijn dij, die doornig standhouden iedere glimlach is een belofte van electrocutie want ik ken jullie wel: jullie komen mijn tongriem doorsnijden en …

Lees ...

Lentemorgen

Lentemorgen – voor Maaike Molhuysen –                      Magda almaar dwalend door de tuin                    ziet de maan vol door de bomenkruin                    De zon komt alweer op, het ochtenrood                    kleurt alles nieuw en fris en bloot                    Er sterft een stem en richt zich op …

Lees ...

AvR4

    de iris in het zwarte sop wil van geen wijken weten o god wat maakt zijn licht lawaai de tijd is klaar voor meer jolijt ik weef voor hem mijn nachttapijt rol binnen maar en maak kabaal baäl maak de ruimte vol met ledigheid    

Lees ...

After the Fall

If all goes well, a second sky will be born from the sea, the moment after you touch it. When you will no longer be able to fly, you’ll have to hide in remnants of waves. You’ll find a passage in the ruin of your own reflection over the ocean. My emaciated albatross of memories. …

Lees ...