Categorie: erger

berichten zonder categorie of over gematerialiseerde ellende of over literatuur of erger

Aan den Herfst

            Aan den Herfst

Getij van mist & rijpe vruchtbaarheid
   dierb’re boezemvriend der oude zon –
met hem beraamt gij de zegenrijke vracht
   van zware trossen hangend rond de pergola,
doorbuigt ’t bemoste hout van beladen appelaar,
   verzadigt ’t fruit van wasdom tot in de klok
      – pompoen zwelt op, hazelnoot sterkt aan
   vol zoete kern – & voor ’t ontluiken, nee,
ontboezemen, de blommen voor de bij,
totdat zij meent dat warme dagen eeuwig zijn:
   de zomer overloopt haar kleverig verblijf.

Wie heeft u niet ontwaard zo vaak in uw depot?
   Somtijds wie ’t elders zoekt, zal u ontdekken
zorgloos zittend op de graanschuurvloer,
   uw lokken licht optrillend in de ziftende wind –
of in half beoogste voren diep in soes & sluimer,
   bedwelmd door de papaverdamp, wijl uw sikkel
      de volgende garve spaart & al heur twijnen,
& lijk een arenlezer bijwijlen strekt gij strak
   uw zwaarbeladen kop over de volle breedte van de beek,
   of schouwt gij bij de ciderpers met geduldige
oogopslag het laatste sijpelen uur na uur.

Waar zijn de lentezangen? Ja, waar blijven zij?
   Ach laat ze toch, gij bezit uw eigen lied –
wijl aaneengesloten wolken prijken boven de zoet
   ebbende dag & dopen de stoppelgrond in roze,
dan rouwen de muggetjes in weeklaagkoor
   rond de waterwilgen, omhooggetild of
      neergezonken gelang de bries zwelt of kwijnt,
ferme lam’ren luide blaten van de heuvelstroom,
   heggenkrekels tjirpen, & hoog & ijl nu
   fluit ’t roodborstje van een tuinperceel,
      wijl wolken zwaluwen sjielpen in de hoogte.

  

 

naar John Keats

 

 

ill. J. van Oort, Zwaluwen boven Geldrop

RADIO KLEBNIKOV 09/11/2019

Beluister de uitzending op Mixcloud:

Download de bijhorende
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #6
DE VISMAN VAN LEMURIA



met een deel van de voorgelezen teksten van
Anke Veld, Arthur Rimbaud, Dirk Vekemans, Guido Utermark, Hannah Duchamp, Harmen Verbrugge, Jerome Rothenberg, Jürgen Smit, Sarah Michaux, Paul van Ostaijen en Adriaan Krabbendam.

Verder nog in de uitzending o.m. enkele fragmenten uit de Vier geschriften van de Gele Keizer, ‘Ubi Sunt’ van Carlos Marzal, Lucebert, Marije Langelaar, August Verleyen, Hans Van Straaten, Harry Mulish, 3 uit ‘Droom’ van Kees Ouwens, mismeesterde flarden uit ‘Amphibious Maidens‘ van Suzanne Livingstone, Luciana Parisi en Anna Greenspan, enkele scenes uit het Rode Ridder album ‘De Koraalburcht’ van Willy Vandersteen…alsmede enige stichtende kapittelen uit de Koran en uit ‘De Kunst van Beminnen en Bemind te Worden’ door Dominique Le Bourg

Wat zou jij met het prijzengeld doen?

 

Jij was zo’n type uit de bijbel

of anders een medewerker van een kringloopwinkel

met een afkeer van kleingeld

 

terwijl ik liggend een profane hostie

in nepbloed doopte

en mijn nieuwste bijnaam proefde

 

regende het gemeente pils

en dronk de stad zich zat

omdat ze niet anders kon

Ik weet een parkeerplek waar je niet kan betalen

Je moet bij een gebied zijn
waar niemand is
dan moet je echt keihard draaien
daar kan je je gang gaan

hij is bezig met drugs
echt nare dingen
de focus is hij kwijt
de realiteit gemeten in geld

hij heeft zijn certificering gehaald
al waren het klootzakken
je bent ze wel kwijt
om je targets te halen

ik ben ook maar een mens
dat is een goed punt
dit was eigenlijk mijn gedachte
dat wij bij jullie thuis komen logeren

het is een gesprek van tien minuten
laten we heel realistisch zijn
we hebben allerlei opties
anders gaan we naar plan c
is geen probleem
we stellen het op prijs
als je ons ’s avonds thuis brengt

ik ga je om negen uur whatsappen
Gods zegen
de dagmeditatie is altijd heel belangrijk
dit doet mij goed
dit doet jou goed
dit doet ons goed
we zijn goed bezig

ik ben zes uur onderweg
en dan moet ik ook nog terug

 

 

Ik hoorde gistermiddag dat Harry

een gehoorapparaat had van zijn overleden broer

ik vroeg of hij daar nog berichten mee kon ontvangen

maar zijn ex zei dat ze een nieuw apparaat zouden gaan kopen

 

ik zou  haar Ali Baba kunnen adviseren

maar zelf liet ze haar gehoor daar testen

en alles was in orde terwijl ze zelf zegt

niet alles te kunnen horen in gezelschappen

 

nu even biologische koffie

en twee chocolade koekjes

later weer meer

later weer meer

Nabeeld

Nabeeld

 

Vergeten kun je me niet
ik kan je niet beroeren wanneer ik dat wil
ik besta slechts
in herinnering

Sluit je ogen en wees eerlijk
zie je me nog?
hier ben ik zeker niet

Wend je blik ten hemel
reik me de ring die ik achterliet
je denkt aan mij
al ben ik niet langer hier

Er zijn er die bijwijlen aan mij denken
jij blijft me maar vaarwel zeggen
al weet zelfs ik niet dat ik niet meer ben

Ik bezie je met aandacht
tot ik je op een dag zal meevoeren
doe wat je kan zolang je kan

Mijn nabeeld
als jij het leven voedt
is me om het even

Ik heb er lang naar geloerd
niets aan mij gaat teloor

 

Maya Inoue

 

 

 

「残像」

貴方は私を忘れることが出来ない
触れたくても触れられない
記憶の中だけで
私は存在するの

目を閉じれば鮮明に
私が見えるでしょう?
でも、私は居ないの

天を仰いで
私の残した指輪を手に取って
貴方は私を想う
それでも私はもうこの世にはいない

色々な人々が時々私を想うわ
貴方は常に別れた私を想うのね
皮肉ね、私が居ないことも知らないなんて

私は貴方を見ているわ
いつかお迎えが来るまで
その世界で頑張りなさい

私の残像が
貴方の生きる糧になるならば
構わないわ

ずっと見てるから
私を忘れる事なんてないのよ

 

Maya Inoue https://www.facebook.com/photo.php?fbid=2357248671202450&set=pb.100007520204230.-2207520000.0.&type=3&theater

 

foto: Tetsuro Higashi https://www.facebook.com/teturou.higashi/photos?lst=100012577549335%3A100002554400198%3A1573159667

 

Golfslag

Golfslag

Toch zonde om
weg te gooien.

Heer van ’t Kleibos1

 

Matig uw min en de maagd
sluiert zich met nimbus onversaagd
– haar duist’re bark een akker
& zelfs de nacht raakt wakker

Zie drievouds haar belapte masten
bergen nauwelijks heur lasten
– uw voltallig lust & vreugd
onstuimig als der minne deugd

Uit haar gulle handen eet gerust
gloed overdaad granaat & appel
al het voedzaam roze dat indigo sust

Zo goud blikt heur zog te sappel:
slechts wint haar vrucht die waagt
haar wiegend te beslapen tot ’t daagt

 

 

 

1motto & openingswoord ontleend aan F. Starik (1958-2018)

ill. Odilon Redon, La bargue (Vièrge nimbeé ), 1898

 

she,straddling my lap,

              she, straddling my lap,
hinges(wherewith I tongue each eager pap)
and,reaching down,by merely fingertips
the hungry Visitor steers to love’s lips
Whom(justly as she now begins to sit,
almost by almost giving her sweet weight)
O,how those hot thighs juicily embrace!
and(instant by deep instant)as her face
watches,scarcely alive,that magic Feast
greedily disappearing least by least—
through what a dizzily palpitating host
sharp inch by inch)swoons sternly my huge Guest!
until(quite when our touching bellied dream)
unvisibly love’s furthest secrets rhyme.

e.e. cummings

 

(from Late Poems, in ETCETERA – The unpublished poems of EE CUMMINGS,
ed. G.J. Firmage & R.S. Kennedy, Liveright, New York London 1973-1983)

 

ill. Maurizio Barraco, El recuerdo

Ik ben de googlekoe

Ik ben de googlekoe

 

gorgelgoochem reis ik met u
mee langs alle uithoeken
van het vreemdgetaalde & weer terug

vrees niet, niets is veilig
voor mijn babelbabbel
aar & kous van ver & der

ook een grijnslach kan ontlokt
aan een bloedend enjambement
niets is veilig, alles went

er staat hier een abeel te dorren
volgens het rode kruis
komt ie er wel bovenop

estafette is een spel, geen
metafoor, kleuren maken expres
u van de wijs. in het groen

dansen de nog schaarse insecten
ruiggerokt de homerushommel
in de snotgele hars van dennen

we houden wel van een verzetje
zolang er iets te smikkelen is
jij bij voorbeeld, zoals je

alles opent en begrijpt het zweet
van stierenochtend wolkengoud
taal is zand & spaans benauwd

zo zout krijg je ’t niet meer
op je bord van alledag
niets is veilig, alles went

 

~

Schoonheid haar kleed

 

Schoonheid haar kleed, lijk de nacht
zich wolkloos hult in duister hemelrag,
en al de fraai oplichtend sterrenpracht
glanst van haar aanblik en oogopslag:
zo nu verbloost het licht en haar verzacht
dat het spansel ontzegt den wulpse dag.    

 

~

 

naar Lord Byron

 

 

ill. Maurizio Barraco

Wij zijn woorden

            Wij zijn woorden


Wij zijn woorden.
           Je vervoegt mij, wij gaan aan de haal.
Verberg mij in alinea’s.
En wij schuilen in de taal.
             Neem de letters voor lief.

Wij lopen schreef in uw verhaal.
Wij zijn woorden.
             Alleen de naamval plukt me kaal.
Vergeef ons dat ik beef.

Elk woord een oord.
Waarin wonen schuilen is.
            Een vissersbootje zonder vis.
Neem ons voor lief.

 

 

 

ill. Odilon Redon

Mirakel

Hemelkleurige pels
zo licht,een mozaïek
van oude zijde
ben jij,
jij olieplasdier in warmblauw.
Bevroren pijl
uit de regenboog!

Altijd een iris
om het oog te spiegelen.

Cirkels in edelsteen,
lapis en turquoise
gezet in gouden kringen,
een flodderig juweel
in bruin fluweel,
losgezongen van dat
wat trekt.

Glanzende zij en broze nerven,
breekbaar borduurwerk,dat
ben jij!
O,onbegrijpelijk geweven oermaterie,
kosteloos kostbaar,

wisbaar wonder,
teder mirakel.

Aan Dirk Vekemans

Zie toch de veek 

hangen aan zijn kruis 

van god en vrouw verlaten. 

Spot niet met hem, 

heb geen medelijden. 

Zie hem daar hangen, 

haast van pijn verblijd. 

E-R-G-O

Ergo

 

En de maan van was wast of geen duister was 
haar aanschijn wars beplast alras het luisterglas 
kil verstilt het witte wif & alle dimster sterft en masse 
zy dommelt schrijlings in heur sas op ’t sterrenras 

Rechtstandig vlaagt & vraagt & vaagt de hemelzoon 
de heuvels om de doem van dal & al verschoond van schroom 
sterker dan de zon, de zee, het brullen van de modderstroom 
regen wast de wond’re wijze wei-de we-reld rein & schoon 

Ga dan, wees & rijs reiziger in lingerie zo zij & zacht 
zoek de verschillen, het kruipbehang, de korenwan 
eens in de optelsom van haat & smaad raak ik uw vacht 

O ik dank, ik denk, vandaar mijn lief ik ben & ban 
de lustloos bange pen die dag pent waar de nacht 
herwint haar roep & licht & overmacht o daar niet van 

 

 

ill. onbekend

#247

er was een verbitterde witte beer
met een theemuts op zijn kop er waren
onvoldoende liefdesbrieven om het
water over te steken en als held

terug te keren al spoelde de zee
als sombere rook over de vloer al
sprak de walvis dat angst geen vaargeld was

er was een leeg graf voor de trotse beer
die onder kwaad gesternte nog één keer
zijn drijfveren verloochende

Na de maanlanding

Roze razernij als slechte verbindingen

als harken en hooivorken

bestemmingen aanwijzen

 

als dan je woordenschat

vloeksgewijs op de beslagen ruiten stuit

en de huidtemperatuur stijgt

 

op naar de tussenverdieping

waar andermans dromen verdampen

als georven toilet artikelen

 

tussen drie en vier

kunt u hier

uw herinneringen afhalen

Titel hier invoeren

Schilderijen verwelken als bloemen

in de handen van eenvoudige mummies

die op klaarlichte dag door bulldozers

en dynamiet te lijf worden gegaan

 

de bevolking zwijgt in naam van

moderne religieuze leiders in dienst

van de marktwerking op

huidige heidense grondslag

 

gere-integreerde knappen vuil werk

met behoud van minimale inkomsten

op de muren met zoutkristallen

projecteren de sociale media hun verslagen

 

gore kantoorsoftware voor sonore chatbots

leert het kantoorvolk saboteren

Wat heeft Bob Ross hier mee te maken?

De vragen moesten veel sneller

en doelgerichter rondgaan

 

je kon je alleen aanmelden

via een niet bestaand Facebook-account

en dan kreeg je een tweede unieke sleutel

 

je kon dus wel nog scoren

met een ‘one shot’ buiten het systeem

maar vanaf dan was je gekend

 

fysiek diende u  te zijn

om het knopje op verzoek

in te drukken

en uit te drukken

 

de detectie kon aldus

gebeuren de dag nadien

hooguit een maand later

 

als je dan opnieuw begon

stond je meteen bovenaan de lijst

we deden dus aan heel vroege detectie

 

of kwam je hier

voor een rookgasoplossing?

 

Een systeembank met problemen

Mensen die met hem samenwerkten

herinneren zich voornamelijk

de vele blikjes Coca-Cola Zero

die hij drinkt

en zijn voorliefde voor pindakaas

hij staat bekend als een benaderbare

en opgeruimde man zonder sterallures

iedereen kan altijd

bij hem binnenlopen

zegt een van zijn voormalige collega’s

met zijn ouders bezocht hij

regelmatig musea

en historische kerken

tegenwoordig gaat hij

naar toneelvoorstellingen

hij durft basale vragen te stellen

hoe druk hij het ook heeft

voor ons maakt hij tijd vrij

met ingewikkelde kwesties

kunnen wij altijd bij hem terecht

dat geldt ook als zijn vrouw

vanaf maandag in Kopenhagen woont

Is het organisch of anorganisch?

Diandro of diezelfde zegt ze

vanaf het benauwde kamertje

dat als toiletruimte dient

muren van karton

 

niet alles blinkt als een stiletto

of hakken in het zilverzand

of bakken natuurlijk

100% hygiënisch

 

geluidsslierten

zwaai terug naar vlinderstruik

het is dat ik gebruik

is dat gebruikelijk dan

 

een of meerdere verbruikte viltstiften

hoppa in de soep dan maar

ze bleef maar inflatie zeggen

100% gradenboog misschien

 

roze dummy right in the crack

met proefpoëzie

lekt je fineliner of zo, zus

nee, meneer het trekt hoog op

Nachtlied

Nachtlied

– een gebruiksaanzijzing –

 

nu vlij je in de armen van de baobab
kus haar sterren wimper na wimper
wacht het wassen sterven van silene
aldus de in de takken wervende sirene

dweep het lome dansen van het licht
de wijde armen van de tweelingzus
die je overal omhuift als avondwicht
breekt de wereld in een blinde kus

dus vlij je in het kruis de waddenslab
melkwit spoog in azuren glimpen
sust van al die enen ene ene

dan als de kilte kantelt klein
sterf gerust in haar omvatten
blauw en struis en stil en zwicht

zwervend in het zweefgetouw

 

 

ill. Irem Kaneli, That’s what i saw, 2013

een uit de hand lopende reggae

Mijn onbehagen kan ik niet schragen

in je tepelhof. De weg naar die van Eden

is afgesneden.

Het punthoofd dat wij er van krijgen

put ons uit. We wijzen niet langer,

wezig als we worden vallen we uiteen.

Boehoe wat een stemming

voor elk van ons tot ver na het ontwaken.