Auteur: Harmen Verbrugge

De man met het luikje in zijn hoofd

Drie keer per dag passeert een kale man mijn huis.
Hij heeft een roestvrijstalen luikje in zijn hoofd.
De man laat zijn oude Cocker Spaniel uit.
‘s Ochtends, ‘s middags en ‘s avonds.
Zo nu en dan kom ik hem tegen op straat. 
De man herkent me niet, het hondje wel.
Zou ik hem willen vragen dat luikje te openen?
Om bij hem binnen te mogen kijken?
Vandaag las ik op mijn balkon de zaterdagbijlagen.
Het ging over framing en hoe daarmee om te gaan. 
Ik stopte met lezen om de was te vouwen. 
Toen ik terugkwam was mijn krant over de reling gewaaid.
Ik zag hem netjes beneden in de tuin liggen.
Het was waarschijnlijk de enige windvlaag vandaag.
Ik liep de trap af en belde bij de buurman aan.
Niemand deed open omdat hij alle dagen slaapt.

P-Orridge legde in 1 zin uit

Vreselijk! Wat ik hier allemaal schreef! 
Goed dat je me niet blokte of ontvriendde. 
Excuses voor mijn onsamenhangende woorden.
Ik zal dronken zijn geweest.
Maar weet precies wat ik probeerde te zeggen. 
De afstand tussen jou en mij is veel te groot!
Niet de afstand tussen ons als fb- vrienden,
maar de kloof tussen kunstenaar en denker over kunst/cultuur.
Gister luisterde ik naar een lezing van Genesis P-Orridge,
een schitterende lezing waarin hij uitlegt 
wat ik al mijn hele kunstenaarsleven al doe!
Hij legt uit wat de enige manier is iets nieuws te maken.
In één zin: 
Waarom 3 akkoorden leren wanneer je muziek wilt maken?
Punk en intellect scheidden hun wegen daar en toen al. 
Die schifting is voor wie het wil zien in kunst net zo zichtbaar! 
Er is avangarde en er is contemporaine kunst
zoals pop, punk, enz met bloemen en een rap en beat
Tada Tada tada tadaa!
Daarom en ik weet nu, wel hierom
luisterde ik in 1984 naar Psychic TV 
op de racefiets eindeloos heen en weer
tussen Vlaardingen naar Delft
‘Dreams less sweet’
Nu ruim dertig jaar begrijp ik waar ik toen naar hunkerde 
Vrijheid uitgedrukt in geluid!
Later kwamen Stravinsky, Mozart’s requiem, Verdi’s requiem, Scarlatti , Berio, Schnitkke, Ligeti en Utsvolskaya!
P-Orridge wees me gister in zijn lezing fijntjes
hoe de lijnen destijds werkten
hij kwam via Peel bij Burroughs 
zonder ooit een noot gespeeld te hebben!
Hoe kort zijn onze lijnen, Maarten? 
Weet jij wie ik ben of moet ik weten wie jij bent tegenwoordig? 
Tussen makers en denkers over makers zit een klont theorie. 
Ga die klont opruimen, Maarten
want hoezo en waarom vooral
moeten jullie ons iets vertellen over ons?
Waarom is dat?
Dat moet kortgesloten worden! 
Het academische bazelt maar wat over makers.
Weet van toeten noch blazen!
Met vriendelijke groet dit keer!

winterkost

Winterkost

Vanmorgen kocht ik voor de vogels een Aldi winter assortiment
Het had gesneeuwd vannacht, de stad was wit
Op mijn balkon reeg ik de vetbollen aan een koord 
Binnen op een stoel wachtte ik op de vogels

Eerst was er het roodborstje, daarna kwamen de mezen
Ook mijn merel smikkelde van de lekkernij
Maar 2 houtduiven stuurden hen weg en vraten alles op

Vanavond eet ik houtduiven met gesmoorde suikerbiet
Ik heb ze gestript en hun borstjes gebraden
Gevuld met paddenstoelen, broodkruim en sjalot

Van de karkassen trekt zacht de soep voor morgen

Dat je uitleg krijgt over het verschil tussen etiquette en etiketten

Dat je uitleg krijgt over het verschil tussen etiquette en etiketten

Soms word je voor ezel of zeur
Uitgemaakt, omdat je het verschil
Niet ziet tussen etiquette en etiketten
Dan word je moe en denkt, pfff
Moeten we elkaar dan alles uitleggen?

Voor mij geldt toch enkel regel 1:
Twijfel nooit aan eigen gelijk
Voor hen geldt bovenal regel 5:
– mensen zoals ik –
Moeten maar gewoon gewoon doen

Marc Scheepmaker, je vroeg mij
Over intelligente mensen op Facebook
Wat doen ze er eigenlijk nog?
We weten het niet meer, Marc

Ik kan alleen voor mijzelf spreken
Het denken volledig vervuilen

Om de pure schoonheid te filteren
En te pureren tot een gedicht hier

Dat konden wij als de beste, hè
Ons zuiver ondenken beviel ons wel
Maar je hebt gelijk, het kunstje is gedaan

Nu jij weg bent met een gebroken poot
Een algehele depressie daar bovenop
Is er eigenlijk geen kloot meer aan

Met burgers kun je argumenteren tot Sint-Juttemis
De duffe Domheid regeert immer
Geen ezel die er iets van zeggen kan

Zij leve hoog in hun Trump-towers
Domheid, prietpraat, kil en kul in de gloria
Hoera hoera, Gotham City global forever!

contactmetamorfose

Beginnen de Chinezen bij triptieken werkelijk met hun stokken te zwaaien?
Zwaaien ze werkelijk met hun stijve stokken?
Doen ze dat?
Bij blote zwaardvechters wiebelt alles
Heel organisch, bijna bio-dynamisch-organisch
De Chinezen slaan bionisch met hun zwaarden van lapis Lazuli

Er is nu sprake van contactmetamorfose

Hoewel Lapis Lazuli voor komt in China en Chili
Ligt Lazalum niet in China of Chili maar in Afghanistan
In Lapis lazuli kan Augiet, Diopsiet, Enstatiet, Mica, Hauyniet, Hornblende,
Geyeriet (een zwavelrijke variëteit van lollingiet)
en Noseaan ziten

Noseaan en Lollingiet

NOSEAAN EN LOLLINGIET

HORNBLENDE

NA LI

CONTACTMETAMORFOSE

Facebook is a tool, not a massage

Facebook is a tool, not a massage

 

Vanmorgen vroeg ging mijn vrouw
naar het RIJKS MUSEUM.
Toen zij vertrok wist ik wat me te doen stond.
Ik schilder ‘s morgens het trapgat.
‘s Middags doe ik de badkamer.

12 Uur was het trapgat klaar.
Ik dacht na twee boterhammen
met Langres stinkkaas:
Wat leer je nu van lakken?
( jee)
Je zet altijd alles in hoogglans: JA
Lak is een uitroepteken in verf: JA
Zet dat dan minstens in perspectief: JA
Alles voor de mensen: JA

Een beetje hier, een beetje daar.
Dat is allemaal heel abstract voor 
ieder die het trapgat niet snapt.

Na 4 uur lakken was de badkamer klaar.
Precies vijf uur ging ik de keuken in

omdat er ook gegeten moet worden
wanneer de vrouw thuiskomt
uit het RIJKS MUSEUM.

Ik was daar één keer.
In het Rijksmuseum.

Toen ik zeven was.
Heb toen alles gezien.

Ik vroeg mijn vrouw vanmorgen
wat foto’s te maken.
Van Bethsabe zeker vroeg ze, 
Ja van die graag zei ik.

 NB: een hele rode kool is een pan vol.
Een halve rode kool invriezen gaat niet.
Wanneer je gehaktballen draait
leg ze dan nog even in de ijskast.
Dan bakken ze daarna mooi rond.

aan het einde van het jaar

Aan het einde van dit jaar
we leven 29 december 2015
in de tijd na de rechtszaken
zal ik geen gedichten meer schrijven
over verongelijkte agressie van hoentjes
of zwanen die in lauwwarm water onversaagd
heen en weer dweilen als uilenballen.

Niet over het gebrek aan humor van de reiger
die traag opvloog toen ik hem 2 jaar geleden
een sneeuwbal voor z’n arrogante kop gooide.

Of over luizenratten die immer aan je poten vreten
gelijk hardnekkig haatdragende collega’s
die aan het eind van ieder jaar
-kil en kul is hun advies en devies –
met hardliners als interpunctie
je de hemel in prijzen al dan niet dood.

Dat hen dat niet goed af gaat doet deugd.
Hoe dan ook, de master himself,
Herman Langgraf zei over dit alles
al in 2014 28 december om 11 uur ‘s ochtends:
‘Onzin is onzin naar mijn mening, BV’

AVONTUUR IN DE NEDERLANDSE CULTUUR

kwastafveegconjunctuur, piemelcultuur, avontuur
kwastafveegconjectuur, piemelcultuur
piemelcultuur, avontuur

AVONTUUR!

Gaan jullie mee?

Het jaar sluiten we af nu.
Het was een goed jaar en een slecht jaar.
Er gingen veel mensen dood by the way.
Who cares…

DAAR GAAN WE

Oh betweteren, oh bedwateren
Where is all the fun?
Je betwattert er haast van in je adellijke kak
Betwitter jezelf maar raak kakmajoor
Die Deutsche wasserbummen komen heus wieder!

Die Iremdepirem kanelidekanoli,
Ova Sephyria: Wo bist du?
Und mijne Herre Trump-Pie
Wie heeft ‘US ‘ zo gebakken?

Het is de wind in het internet m’n kind
Het giert en klikklikt: ‘US’ – ‘US’!
ES IST genau SLUSS MIT den ‘US’  JA!
Jaloerse Zephyrus , Zephyr yourself lekker, JA!

Zephyr laat daar toch weer een stinkend windje
Alles valt te ruiken mits uitgerust met goede neus
De gierputten staan al wijd open my dear

Terwijl wij onze Z – gedichten zoeken
Luisteren we naar Juggernaut
Nu willen we het horen ook:
Wat doet Irem de pirem met haar wasserbummen?

Vroeger toen we nog punk waren
aten we kaasfondue op het dak
en draaide Satie achterstevoren
om te horen of nihilisme voor of achteruit anders klinkt

Zullen we vandaag nog een taart bakken?

Woorden die galmen of walmen is niet mijn ding
Woorden zijn als messen:

Dit jaar zal ik geen gedicht meer schrijven
over verongelijkte agressie van hoentjes, of
zwanen die in het koude water onversaagd
langs dweilen als uilenballen,
het gebrek aan humor van de reiger die traag
opvloog toen ik hem een sneeuwbal
voor z’n arrogante kop gooide.

Of over luizenratten die aan je poten vreten
als hardnekkige en haatdragende collega ‘s
die aan het eind van het jaar
– kil en kul –
met hardliners als interpunctie
je al dan niet dood de hemel in prijzen.

Spasiba

Spasiba
 
Soms heb ik blaren op mijn ziel.
Beter gezegd, blaren op mijn spleen.
Die loop je er dan af met een ochtendwandeling.
Dat voelt goed, dat prikt door!
 
Dan is het warm, intens warm, heet zogezegd.
Ik hoor de muziek van Berio, ‘Majakovski hangs in the clean air’
De brandweer passeert loeiend om verre bosbranden te blussen.
Ik heb al veel gedronken, mijn hart pompt hoorbaar in mijn hoofd.
De keel voelt nog niet, maar komt na de sigaar.
Links tot het oor, het linkeroor, de linker keel, strot-te-hoofd.
 
Een wals van Berio is een wals, is een wals, is een wals.
Alles eindigt, maar evengoed, ik ga tekenen tekenen.
Keep going, keep going… spasiba!

Inspectie van het hart


Inspectie van het hart na een avondwandeling:

niet vergeten, goed onthouden!
Het pompt uit zichzelf ook met wat tegenzin,
op reis naar het vergeefse dat niet wil.
en ook het grote van vreugde en verdriet van de vreemdeling,
die ik ben voor mijzelf

Bestrijd zaken zoals vrees en zweterige gedachten.
Alles is zwanenzang, onthoud dat goed!
Gooi vol dat lijf en drink tot je niet meer drinken kan.

Een pandemonium is een draaiorgel in een veeg lijf,
vol reine verzen tolt de pijn die zingt voor even
een smadelijk lied, want als het even kan,
als het dan toch voor zolang het duurt even kan,
doe dan zoals een vogel die stijgt in de lucht,
steeds hoger, alsmaar hoger, alsmaar hoger.

Xenakis en Ikea in één zin is leuk qua klank

Xenakis en Ikea in één zin is leuk qua klank

Waar zijn de schoonheden gebleven?
Is de revolutie al begonnen?

Vroeg een Russisch ogend meisje 
mij out of the blue toen ze uit de Mac Donalds
kwam met een zak frieten en
tegen mij aanbotste op de Coolsingel.

De wind waait dwars door mijn huis
Speelt met de scharnieren van mijn deuren
die knarsen en piepen vertraagd
samen een vertrouwd winterlied.

Eerst de wind dan de deuren. 
De kachel loeit en het dak kraakt.

Gister brak ik mijn koffiepot, 
ik moest er vannacht uit,
omdat het binnen begon te regenen,
maar kreeg vanmorgen de uitgewaaide geiser weer aan.

je brein wordt sterker wanneer je hem aandacht geeft

je brein wordt sterker wanneer je hem aandacht geeft

Omdat het zulk mooi weer was gister
en omdat ik eergister op de radio hoorde dat mensen
– ik reken mijzelf tot de mensen –
te weinig met natuur en de overgang van
jaargetijden ‘doen’ en zodoende losraken van
hun zoogdierzijn, ging ik uit fietsen op mijn Makita

Hoewel ik veel ernstige schilderblessures heb 
– mijn rechterknie protesteert al maanden –
– als  linkshandige schilder kniel je met je rechterbeen – 
– de rug is sowieso al sinds mensenheugenis kapot –

Zat ik met de kracht van enkel mijn linkerbeen
al snel in de maalstroom die me in 1 kwartier 
op 10.000 meter hoogte bracht 
en mij naar New York voerde
Dag dag, New York!

Ik zwaaide nog…

Daarna fietste ik weer naar huis

De geluiden van de tijd, de geuren en kleuren 
die je allemaal ruikt, hoort en ziet op zo’n uitje
nou, die radiodame had helemaal gelijk!

Eenmaal thuis was ik moe
ik moest eerst diep slapen
om daarna dingen te doen 
die een schilder nooit durfde

De pitch van Nimrod

De pitch van Nimrod

Deze gebruiksvriendelijke boekenkast
Met slechts één plank – mèt FSC keurmerk
Vormt een Ikealoze wand van liefde voor het boek.
Wildvreemde boeken leggen wij netjes in steenverband
Om met elkaar te vrijen opdat het woordsap tot u komt.

U wilt een boekenkast als een orgie, een citadel van taal?
Een die tot in de hemel reikt en in tongen spreekt?
W
ij leveren het totaalpakket van uw leven.
De kast der kasten is één grote Babylonische spraakverwarring!
De Nimrod is als een Zauberberg van het lezen,
Geheel op de hoogte van al uw genoten denken.

Een woordkraantje bestelt u voor 299 euro
Zinnenkranen kosten 599 euro
Wij bieden u speciaal eenmalig ons luxe totaalpakket:
Alle kranen inclusief gratis installatie door onze vakman
Voor slechts 999 euro heeft u ze morgen al in huis!

 

twee meeuwen

Twee meeuwen

Boven de Maas op de noordkop van de Maastunnel
Vliegen twee jonge meeuwen in de storm
De wolken zijn 
leeggezogen de lucht kristalhelder
Blauw en s
tervenskoud tinkelt mijn oor

Ademloos volg ik hun luchtballet in de oostenwind
Versnellend in de maalstroom boven de rivier  
Om te keren waar de stad eindigt en het water zich verbreedt
Zij spelen een spel met de wind mijn kind
Het zijn broers denk ik, of broer en zus misschien

De hardheid van het stuitende zonlicht op het water

Het voortjakkerend winterblauw doet me tranen
Terwijl ik de twee meeuwen probeer te volgen.

Keer op keer pakken ze tegelijk de wind vol en sjezen
In volle vaart terug om weer tegen de wind op te gaan
Ze krijsen als kinderen blij die van hun glijbaan roetsjen
Hoge vliegkunst in een alsmaar aanwakkerende storm.

Zijn er slecht vliegende meeuwen, vraag ik mijn vrouw?
De één is beter dan de ander zegt ze
Maar meeuwen vliegen allemaal heel goed.

Herinnering aan Marsman

Denkend aan Holland

zie ik brede wegen

traag door oneindig

laagland gaan,

rijen mensen ondenkbaar dik

lang in files staan,

politici die ijlings populieren ten tonele voeren,

fier pluimen op eigen hoed zetten,

om aan de einder amechtig

nog éénmaal tegen elkaar op te gaan.

En in die in asfalt dooraderde ruimte verzonken,

boerderijen, megastallen verspreid door het land,

boomgroepen geknot, verlaten dorpen,

vermolmde kerken en steden vol wolkenkrabbers

in een immens verband.

De lucht hangt er laag

de zon wordt er langzaam

in veelkleurige grijze

roetdampen gesmoord,

en in alle gewesten

– van gewest tot gewest –

wordt de stem van het volk

met zijn eeuwige rampspoed 

gevreesd en gehoord.

Wat doet een schilder op een regenachtige zondag

Wat doet een schilder op een regenachtige zondag terwijl Berio op repeat door het huis schalt: in een half uur met groot plezier en zekerheid 7 schilderijen vermoorden. Zonder moord geen leven, zonder fouten niets nieuws; met dikke verf ongericht contrastwerking ophogen, bezadigde frivoliteiten uitbenen op zoek naar bot, geen vorm of kleur mag zichzelf blijven, ze moeten veroverd worden. We moeten hard zijn voor de vormen en kleuren.
Zelfs naamgeving van de dingen ondermijnt de essentie van het bestaan volgens Wessel te Gussinklo – ik hoorde hem vanmorgen op de tv naar aanleiding van zijn boek ‘zeer helder licht’ Ik las ooit een ‘verschrikkelijk’ boek van hem, maar deze moet ik weer lezen. Wat een man!
Die kleuren en vormen willen van alles zijn maar ik sta ze dat niet toe. Ik haal ze links en rechts in op zoek naar het daar en hier dat zich in het niets ophoudt. Alle betekenissen moeten bevraagd en uitgehold worden; zachtheid moet hardheid, warm moet koud. Genadeloos licht zoek ik, ijslicht in de ene en denklicht in de ander of andersom. We zijn op godsdag goed bezig maar onverbiddelijk, ja! Ik heb enkel middeleeuwse schilderijen in mijn hoofd met wat moderne spoken: Berio is hun spreekmeester vandaag: hij draagt mij op: ‘geen halfwassen esthetisch gekukel, ezel, zoek de finesse aan de randen van je domme weten; daarvan heb ik een voorraadje voor je klaarliggen. ‘Zoek het in de overdaad van niet weten.’

Hello? hello? Is it me you’re looking for?

ogen zijn nu eenmaal zwakzinnige dieren
en oren dromen van boten in de wilde vaart
monden praten over rivieren in moderne deltataal
hersens kissebissen over historische gletschers 
lichamen spoelen gelijktijdig aan in ons avondland

alle oorschelpen zijn nu zwart 
het helgeel is op en van zinkwit is nog een beetje
dit is een bericht uit de praktijk van de schilder
dit is een vluchtgedicht dat kenbaar maakt
wat hier aan de hand is en nee, geen plaatjes

ogen verblinden zichzelf vanzelfsprekend
dat hoeft geen patjepeeër of oelewapper uit te leggen
ruk op met die vreselijke schijn 
excuus, ik draaf door en zal het netter zeggen:

ogen schuilen achter eigen spierballen
dat is altijd zo geweest en nu niet anders 
want harsens zijn een vertier van domheid
kiezen roesten in een tandeloze tijd zwart amalgaam

haar wakkert in oude wind ooit verwaaid uit Vlaardingen
tanden shinen blinkie blinkie het gebeente van de wereld toe
het harnas van de organen staat wijd open en
omdat het kan vreet iedereen zich ongans aan de ziel

Hello? Hello? Is it me you’re looking for?
de horizon kruipt traag van links naar rechts 
slurpt alle lucht weg, Daniels is in the air
zingende vlinders fladderen hoog weg in ijle ruimtes

Futurisme komt altijd een eeuw te laat!

Futurisme een eeuw later!

Wanneer Hij komt weet niemand maar dat Hij komt is zeker!
DE TOEKOMST
De Grote Omwenteling!
Een Grote Stroomversnelling!
Komt Het Grote Omslagpunt!

Alle kennis zal zich eerst verenigen in robotica.
Een wetenschappelijke samenwerking op ongekende schaal.

Er zal eerst veel kapot worden gemaakt.
Er zullen grote uitvindingen gedaan worden.
Een nieuw dodelijk wapen dat de atoomboom doet  bibberen.
DNA-teleportatie, kwantum medicatie, tijdreizen!
We vinden een nieuwe herwinbare energiebron.
Leren zwaartekracht beheersen.
Geloof zal verdwijnen, óf verboden óf afgeschaft.
Want wetenschappelijk bewezen te gevaarlijk.
We verlaten voor het eerst de aarde.
Om elders in het heelal de boel te verstieren.

Wij zijn de laatsten die het einde van deze eeuw niet zullen meemaken.
Op de middelbare school wisten we al dat Bohr gelijk had.
Als god  dobbelt vallen gelovigen vanzelf van hun kerfstok.
De hel zal op aarde na onze dood hemels worden.

Tripolaire evening

Tripolaire evening

Vandaag kreeg ik het woord evening voor ogen en struikelde.
Benoemde wederom met terugwerkende kracht 
het huiveringwekkend zwart van het heelal 
achter het hemelblauw dat Van Gogh zag in Arles,
(eenmaal gezien kan de geest niet meer ontsnappen aan angst!)
verklaarde dat absint een plantje is
dat op mijn dak staat te woekeren
en mensen gek maakte in de 19 de eeuw.
Het verboden kruid dat groeit als onkruid ligt onvermoed
bij mijn Marokkaanse slager in de winter als winterthee.
Zo komt onbekommerd het achtergebleven alsem van Franse kolonisatie
uitgezaaid in het zand van het verlaten strijdperk
via taalomwegen mijn keuken binnen zonder dat
iemand weet wat absint precies met van Gogh deed,
iemand werkelijk het zwart ziet achter het hemelblauw,
iemand de herkomst kent van het Marokkaans bittere kruid.

Zwijndrecht

Zwijndrecht

Wij zijn op zoek naar mensen
Die mee willen helpen
Met een Halloween optocht 
In Zwijndrecht noord
Wij zoeken vrijwilligers die
Verkleed in de wijk willen staan
Die groepjes willen laten schrikken
Of begeleiders van groepjes willen zijn
Ook zijn wij op zoek naar verkleedkleding
Voor Halloween
Heb jij wat te leen voor ons?
Of willen jullie mee helpen?

Ilja & Cees, Zwijndrecht

Sterren boven Rotterdam

Sterren boven Rotterdam

Ik houd me verre van vallende sterren
Het is namelijk doodeng na te denken
over het wel en wee van het universum

Want wie het zwart achter het blauw van van Gogh niet kent
heeft niets gezien!
Maar ik wel! sodemieter! ik wel!
Hieraan zou ik dan nog wat dichtregels kunnen plakken
Bijvoorbeeld hoe fijn het is dat mijn ‘Avondland’ is weergekeerd
Of dat Barcelona – Sevilla 4-2 staat en Barcelona 68% balbezit heeft
(eerst stond het nog 3-1, toen 4- 1)
Zo snel gaan zulke zaken heden ten dage!
Maar met sterren wil ik niets te maken hebben
Die zijn allemaal doodsangstjagend, doodsangstAANjagend
Dus donderdagnacht, 13 augustus 2015, ga ik echt nergens naar kijken
Wanneer tachtig tranen, allemaal zonen van Perseus
in meteorenzwerm ons firmament voorbij schieten kijk ik niet
Ik ben niet gek!
( het staat nu dus 4-3)
Ik bedoel maar
( 4-4)
Er valt geen pijl op te trekken
Iedereen moet doorvoetballen in Tblisi!

Mijn negen wil altijd neuken met een 6

Mijn negen wil altijd neuken met een 6

 

      Nummer 36

ochtendlied

Ochtendlied

s Ochtends kraait de haan
De kikker verslikt zich in z’n gekwaak
De wezel schrikt rechtop
De vlinder fladdert van blaadje naar blaadje
Het wordt warm vandaag

De bomen vangen de eerste wind
Ze zwaaien naar elkaar in het ochtendlicht
Het zand vlijt zich tegen de kiezeltjes
De dagkrekel neemt het over van de nachtkrekel

De hond is blij met de dag en blaft opgewekt naar z’n baasje
De kraai kraait zijn krassend ochtendlied
De eerste radio knispert uit de huizen
Auto’s starten en gaan op weg
Het leven begint ‘s ochtends voor alles en iedereen

Hoera!

tweeluik

Drie keer per dag passeert een kale man mijn huis.
Hij heeft een roestvrijstalen luikje in zijn hoofd.
De man laat zijn oude Cocker Spaniel uit.
‘s Ochtends, ‘s middags en ‘s avonds.
Zo nu en dan kom ik hem tegen op straat. 
De man herkent me niet, het hondje wel.
Zou ik hem willen vragen dat luikje te openen?
Om bij hem binnen te mogen kijken?

Vandaag las ik op mijn balkon de zaterdagbijlagen.
Het ging over framing en hoe daarmee om te gaan.
Ik stopte met lezen om de was te vouwen.
Toen ik terugkwam was mijn krant over de reling gewaaid.
Ik zag hem netjes beneden in de tuin liggen.
Het was waarschijnlijk de enige windvlaag vandaag.
Ik liep de trap af en belde bij de buurman aan.
Niemand deed open omdat hij alle dagen slaapt.

De rode tulp aan de maastunneltraverse

De rode tulp aan de maastunneltraverse

Ooit plantte ik voor mijn huis een rode tulpenbol
die ik van een goede vriend per post kreeg toegestuurd,
te midden van de gemeentelijke narcissen in de groenstrook
tussen de ventweg en rijweg van de Maastunneltraverse.

Een jaar is lang genoeg zo’n onbenulligheid te vergeten.
Ieder jaar weer verheugt het me die mooie rode tulp
te zien verschijnen alsof ik hem voor het eerst zie.

Ieder jaar dringt de vraag zich op hoe lang hij daar rood
mag staan te zijn tussen die bleke narcissen.
Hij doet zichtbaar z’n best zo min mogelijk op te vallen,
maar z’n prachtige kleur verraadt hem genadeloos.

Dit jaar duurde het 2 dagen voordat iemand hem plukte
en vertrapte. Volgend jaar zal mijn rode tulp er weer staan,
in de groenstrook tussen de ventweg en rijweg van de Maastunneltraverse.

Louis Nanet aan de lijn ( ode aan de dode Louis Nanet)

Louis, hoe sad ben je vandaag?

Kon je weer niet slapen, zo sad?

Stuur me alsjeblieft niet meer van die derderangs revolverhelden ja

Ik had betalende gasten vandaag

Zo’n lijk in de gang is lastig

En wie moet die troep opruimen?

Precies

Jawel, ik doe dat natuurlijk netjes

 

Hoe kwam je eigenlijk aan die gast?

Haha, nou Achmed was het niet hoor

Achmed zit toch in Zweden deze week?

Ja wat denk je? Schilderijen verkopen natuurlijk!

 

Gaat het wel een beetje met je?

Dat mag ik toch gewoon doen?

Je lijkt Dotan wel

Je klinkt zo doods,  zo afgemat

Ja sorry hoor!

 

Wanneer ze dan langs komen?

Oh, ze zijn al langs geweest

Nee, die is kassiewijle natuurlijk

Zeg ik toch broer! DOOD

 

Duh, oke, nou groetjes

Kusje op je kale knar

Je zult van mij geen roomsoezen meer krijgen trekhaak

Meneer de Wind

Eerst stijgt de rook recht of bijna recht omhoog
De windrichting is goed af te leiden uit rookpluimen
Wind waait merkbaar ( voelbaar) in je gezicht
Stof waait op; je haar raakt in de war; je kleding flappert
opwaaiend stof hindert je ogen
We zien gekuifde golven op meren en kanalen

Dan waaien de vuilcontainers om in straten
Mensen houden hun paraplu’s nog maar  net met moeite vast
Het is lastig tegen de wind in te lopen of te fietsen
Voortbewegen is zeer lastig

Schoorsteenkappen en dakpannen waaien weg
Kinderen waaien om
Mijn moeder vloog ooit over de auto in 1932

Er is grote schade aan gebouwen
Oh ja, ook volwassenen waaien om
Er is sprake van enorme schade aan bossen
Vreselijke verwoestingen

Het regent in Napels


Het regent in Napels

Misschien zat de rat te kloten met een gefileerde fret
of werd een dode bankier met briefjes van 100
volgestouwd en met gouddraad dichtgenaaid 
door een Panamese bankier in een koelcel
ergens op de 2-de Maasvlakte in een wezenloos grote loods

misschien dat ongezien bij nacht en ontij in polonaise
trage slakken op hun stompe Hollandse klompjes jubelend
hun genadedans dansen rond een binnenzee vol Koi karpers
om ‘s ochtends vroeg hun slijmspoor achter te laten
van economisch gewin in het klamme zand
van jaarge
tijden geslepen in eb en vloed

misschien haalt diezelfde morgen niet ver van daar in dikke mist
een jongen op de oude opgevoerde Zündapp van zijn dode vader
nog net voor ‘het’ kruispunt van Heiplaat een eeuweling in

misschien is dat de oude Europese dame die haar E-Gazelle berijdt
met haren rood en billen zo zacht dat het gel-zadel geheel verdwijnt
majestueus met haar bovenarmen wapperend in de westenwind
voortrazend 
als een zoutpilaar in een universum vol tikkende uurwerken des doods

misschien dat diep in de natte bossen van de Biesbosch
beren liggen te navelstaren op gele banken
vermoeid nog een keer opstaan, naar de waterkant lopen
om aldaar te wuiven naar de dikke Duitse kunsttantes.

Zoals Connie Palmen zo fijntjes zei: pas wanneer wij ons schamen is er iets dat telt


Zoals Connie Palmen zo fijntjes zei:
pas wanneer wij ons schamen is er iets dat telt.

Omdat maandagochtenden zo saai zijn

Mijn vrouw vroeg na het eten:
Wie vind je beter
Schnittke of Ustvolskaya ?
We dronken koffie
en aten appelcake
Ik brak in tranen uit
Utsvolkaya zei ik door mijn tranen heen
Maar dat had ik niet mogen zeggen
Omdat ik Schnittke zo liefheb

Mijn vrouw vroeg, wie vind je beter:
Nono of Berio?
Ik brak nog meer in tranen uit
Greep naar mijn zakdoek
We dronken koffie en aten appelcake
Toen kwam ze met Ligeti, mijn held!
Ik huilde en huilde en huilde
Onmogelijk kiezen tussen zoveel schoonheid en waarheid
JA NEE JA!
Ligeti is the best zei ik, de aller allergrootste
Maar niet zo groot als Berio of Utsvolskaya
Die zijn nog Groter en nog Beter!
JA NEE JA!

Vanmorgen in de klassieke groep
‘Omdat maandagochtenden zo saai zijn’
Werd de vierde van Gorecki met poep besmeurd
De componist als eendagsvlieg weggezet
Ai, Ai, Ai, Ai dacht ik alsmaar
Ai, Ai, Ai, Ai zei ik mijn vrouw
Een ‘Kleines Requiem für eine Polka’ is groots
Dat ik geen noten lees maar ze allemaal goed hoor
Dat ze minnetjes deden over de vierde van Gorecki

Ik huilde de hele dag door met Tansman in mijn hoofd
Het was niet eens maandag maar dinsdag
De hele dag door danste Tansman in mijn hoofd
Het was niet eens maandag maar een fucking dinsdag

Het tijdperk van het kuisen van kunst

What’s up kunst? 

Gunst

Kunst is een misbruikt woord
Kunst is door de eeuwen heen verkracht
Kunst kun je op van alles toepassen
Kunst staat voor uitzonderlijk
En uitzonderlijk is wat we willen, hè, beste mensen?
Maar niet heus!

Er is dropkunst
Er is voetbalkunst
Er is kookkunst
Er is amateurkunst

Kunst heeft last van woorddevaluatie
Kunst wordt er altijd weer met de haren bij gesleept
Kunst schiet daar dus niets mee op, mensen!
Je kunt alles wel kunst noemen, hè?
Maar niet heus!

Je kunt dropjes kunst noemen
Je kunt voetbal kunst noemen
Je kunt koken kunst noemen
Je kunt zelfs brood kunst noemen

Ik maak kunst, ja!
Geen dropjes
Geen voetbal
Geen patatten
Geen brood

Kunst!

Dafne

 

Twee volle dagen
Deed ik over 200 meter afkitten
Muur en vloer kwamen zo na maanden eindelijk samen

Mijn rug is gebroken nu
Onder verwarmingsbuizen langs afkitten is lastig
Dat
vergt geduld, eindeloos veel geduld
Je moet dat allemaal
op je hurken doen, babe

Zoals jij in je startblok lijkt vastgemetseld
Om er als een kogel uit los te breken

DAFNE!  DENK IK DAN; DAFNE!

Maar op z’n Harmens gaat het niet zo snel meer hier
Plinten onder verwarmingsbuizen langs afkitten is echt lastig
Dat vergt geduld, eindeloos veel geduld

Had ik al verteld hoe smerig ik er uit zie na al dat gekit?
Waar smeer jij je overtollige klodders?

Vannacht had ik spierpijn tot in mijn
Laatste kootje van mijn wijsvinger
Vanmorgen nog voelde hij gezwollen aan

Weinigen weten hoe belangrijk de plint is voor muur en vloer
Hoe die afgewerkt dient te worden

Plinten zijn parels voor de zwijnen, Dafne
Run baby, run

De kleurenvanger

Als alles begint
Ben ik een klapwiekende vliegenvanger
Met mijn stulpende  mepper
Druk ik heupwiegend
Lieftallige muurbloempjes
Met hun uitbottende tietjes
Plat tegen de muur.

Als de geur van lindebloesem  in juni
Vroeg in de zomer alles bedwelmend en intens is
Ben ik de ranke kleurenvanger en dans
Zongebruind door de stad.

[ ……….]

In de verlepte tijd die alles doet verkwijnen en verpozen
Voel ik mij een  verscheurde vogelverschrikker.

De grote treurnis die niet wil deugen en alles
Stinkend bruin kleurt en vereenzaamt
Opdat  tenslotte, tenslotte, ten slotte
De verijsde tijd alles bevriest.

En bevroren  en stil ben ik de bange pijnvanger
Week nu zuig ik al jullie leed op.

Kom maar zeg ik met verkilde stem
Negeer mijn keelklanken en neusfluiten en vrieswolkjes
Volg mijn pijnscheuten
In het hart dat alsmaar
Volloopt, volloopt en volloopt.

Winterkost

Vanmorgen kocht ik voor de vogels een Aldi winter assortiment
Het had gesneeuwd vannacht, de stad was wit
Op mijn balkon reeg ik de vetbollen aan een koord 
Binnen op een stoel wachtte ik op vogels

Eerst was er het roodborstje, daarna kwamen de mezen
Ook mijn merel smikkelde van de lekkernij
Maar 2 houtduiven stuurden hen weg en vraten alles op

Vanavond eet ik houtduif met gesmoorde spitskool
Ik heb ze gestript en hun  vier borstjes gebraden
Gevuld met paddenstoelen, broodkruim en sjalot
Van het karkas trekt zacht de soep voor morgen

Niemand is een eiland

 

Er moet een gedicht komen 
Over ejaculatie en calculatie
Over leven vol hartvet
De optelsom van 52 jaar oorpijn
Levenslang dichten op
De trampoline van de dood

Etiquette, etiketten de droefenis
van copyrette schudden we van ons af

We doen daarom nog eenmaal
Samen de Knausgard of Murakami

De pikken staan reeds in
straatnamen rechtop geschreven

Van de Hi ha hi ho , doe de Nobel!
Of de ha hi 
ho, de noblesse

We horen luid koren zingen 
‘For Whom the Bell Tolls’
Voor jou, mijn vriend

Wist je dat Uruguay het Zwitserland
Van Latijns-Amerika genoemd wordt

Ik wil in Montevideo zijn
Jij Cavani ik Suárez

Harmen wacht op verf

 

 

Harmen wacht op verf

Harmen vindt het langzaamaan prima
Om via internet zijn verf te bestellen
Maar wanneer dat niet lukt
Omdat ze allemaal nieuwe eisen hebben
Aangaande niet onthouden wachtwoorden

En telefonisch even vanwege technische problemen
Uit de lucht zijn en Harmen 
Na 5 uur eindeloos proberen 
De volgende ochtend via facebook NB 
Contact krijgt met éne Sabina 
Die over de verf gaat ergens diep in Duitsland

Wordt na uitleg en Duitse excuses
Alles versneld in gang gezet 
Om hem zijn verf zo snel mogelijk thuis te bezorgen
Met door hem afgedwongen korting 
Vanwege het ongemak

Vrijdag 18.00 is de verf vertrokken
Uit Erftstadt-Lechen

En dan is er Track en Trace:

Het zou best kunnen dat het 24 tot 48 uur duurt
Opdat de toegestuurde track & trace geactualiseerd is

Hartelijk dank voor uw begrip 
Met vriendelijke groet
Het Gerstaecker team

Beste meneer Nuon

Beste meneer Nuon,

Vandaag  kreeg ik voor het eerst uw stroom thuis bezorgd
en nu slaan plots de stoppen door!
Is die stroom van u wel oké?
Heeft u uw stroom niet versneden 
met bijvoorbeeld nepstroom of vuile stroom?
je weet het niet tegenwoordig
er gebeuren zulke rare dingen de laatste tijd
als het weer gebeurt stuur ik uw stroom terug
dan moet u er nog maar eens goed naar kijken
of het wel echte stroom is helemaal 100%

dag, Harmen

Vlaardingen


‘Vlaardingen’;  60x50cm; olieverf op doek

 

 

Ogen zijn zwakzinnige dieren

 

oren dromen van boten in de wilde vaart

monden praten rivieren in deltataal

hersens kissebissen over historische gletchers

lichamen spoelen aan in avondland

 

alle oorschelpen zijn nu zwart

het helgeel is op en van zinkwit is nog een beetje

dit is een bericht uit de praktijk van de schilder

dit is een vluchtgedicht

nee, geen plaatjes

 

ogen verblinden zichzelf

schuilen achter spierballen

harsens zijn vertier van domheid

kiezen roesten zwart amalgaam

 

haar wakkert in oude wind

verwaaid uit Vlaardingen

tanden blinken de wereld toe

 

Het harnas van de organen staat wijd open en

iedereen vreet zich ongans aan de ziel

 

Hé, Hello? Hello? Is it me you’re looking for?

 

 De horizon kruipt traag van links naar rechts

slurpt alle lucht weg

Daniels is in the air

zingende vlinders fladderen hoog

weg in ijle ruimtes