Auteur: Harmen Verbrugge

Xenakis en Ikea in één zin is leuk qua klank

Xenakis en Ikea in één zin is leuk qua klank

Waar zijn de schoonheden gebleven?
Is de revolutie al begonnen?

Vroeg een Russisch ogend meisje 
mij out of the blue toen ze uit de Mac Donalds
kwam met een zak frieten en
tegen mij aanbotste op de Coolsingel.

De wind waait dwars door mijn huis
Speelt met de scharnieren van mijn deuren
die knarsen en piepen vertraagd
samen een vertrouwd winterlied.

Eerst de wind dan de deuren. 
De kachel loeit en het dak kraakt.

Gister brak ik mijn koffiepot, 
ik moest er vannacht uit,
omdat het binnen begon te regenen,
maar kreeg vanmorgen de uitgewaaide geiser weer aan.

je brein wordt sterker wanneer je hem aandacht geeft

je brein wordt sterker wanneer je hem aandacht geeft

Omdat het zulk mooi weer was gister
en omdat ik eergister op de radio hoorde dat mensen
– ik reken mijzelf tot de mensen –
te weinig met natuur en de overgang van
jaargetijden ‘doen’ en zodoende losraken van
hun zoogdierzijn, ging ik uit fietsen op mijn Makita

Hoewel ik veel ernstige schilderblessures heb 
– mijn rechterknie protesteert al maanden –
– als  linkshandige schilder kniel je met je rechterbeen – 
– de rug is sowieso al sinds mensenheugenis kapot –

Zat ik met de kracht van enkel mijn linkerbeen
al snel in de maalstroom die me in 1 kwartier 
op 10.000 meter hoogte bracht 
en mij naar New York voerde
Dag dag, New York!

Ik zwaaide nog…

Daarna fietste ik weer naar huis

De geluiden van de tijd, de geuren en kleuren 
die je allemaal ruikt, hoort en ziet op zo’n uitje
nou, die radiodame had helemaal gelijk!

Eenmaal thuis was ik moe
ik moest eerst diep slapen
om daarna dingen te doen 
die een schilder nooit durfde

De pitch van Nimrod

De pitch van Nimrod

Deze gebruiksvriendelijke boekenkast
Met slechts één plank – mèt FSC keurmerk
Vormt een Ikealoze wand van liefde voor het boek.
Wildvreemde boeken leggen wij netjes in steenverband
Om met elkaar te vrijen opdat het woordsap tot u komt.

U wilt een boekenkast als een orgie, een citadel van taal?
Een die tot in de hemel reikt en in tongen spreekt?
W
ij leveren het totaalpakket van uw leven.
De kast der kasten is een grote Babylonische spraakverwarring!
De Nimrod is als een Zauberberg van het lezen,
Geheel op de hoogte van al uw genoten denken.

Een woordkraantje bestelt u voor 299 euro
Zinnenkranen kosten 599 euro
Bijzinnenkranen  al vanaf 690 euro
Wij bieden u  speciaal eenmalig ons luxe totaalpakket!
Alle kranen inclusief gratis installatie door onze vakman.
Voor slechts 999 euro heeft u morgen alles in huis!

twee meeuwen

Twee meeuwen

Boven de Maas op de noordkop van de Maastunnel
Vliegen twee jonge meeuwen in de storm
De wolken zijn 
leeggezogen de lucht kristalhelder
Blauw en s
tervenskoud tinkelt mijn oor

Ademloos volg ik hun luchtballet in de oostenwind
ersnellend in de maalstroom boven de rivier  
Om te keren waar de stad eindigt en het water zich verbreedt
Zij spelen een spel met de wind mijn kind
Het zijn broers denk ik, of broer en zus misschien

De hardheid van het stuitende zonlicht op het water

Het voortjakkerend winterblauw doet me tranen
Terwijl ik de twee meeuwen probeer te volgen.

Keer op keer pakken ze tegelijk de wind vol en sjezen
In volle vaart terug om weer tegen de wind op te gaan
Ze krijsen als kinderen  blij die van hun glijbaan roetsjen
Hoge vliegkunst in een alsmaar aanwakkerende storm.

Zijn er slecht vliegende meeuwen, vraag ik mijn vrouw?
De één is beter dan de ander zegt ze
Maar meeuwen vliegen allemaal heel goed.

Marsman

Denkend aan Holland

zie ik vele kleuren

traag door oneindig

Nederland gaan,

rijen mensen ondenkbaar dik

roeien met de riemen

alsof hun leven er van afhangt

Zij voeren ijle populieren ten toneel

als hoge pluimen op hun hoge hoed om

aan het einde tegenover elkaar te staan

en in die geweldige

ruimte verzonken zien ze

de mega-boerderijen

verspreid door het land,

geknotte boomgroepen en dorpen,

torenflats, wolkenkrabbers in steden

kerken die staan te vermolmen

Dat alles in een groots verband.

het licht hangt er altijd laag

en de zon wordt er langzaam

in grijze veelkleurige

dampen gesmoord,

en in alle gewesten

– van gewest tot gewest –

wordt de stem van het woord

met zijn eeuwige rampen

gevreesd en gehoord.

Wat doet een schilder op een regenachtige zondag

Wat doet een schilder op een regenachtige zondag terwijl Berio op repeat door het huis schalt: in een half uur met groot plezier en zekerheid 7 schilderijen vermoorden. Zonder moord geen leven, zonder fouten niets nieuws; met dikke verf ongericht contrastwerking ophogen, bezadigde frivoliteiten uitbenen op zoek naar bot, geen vorm of kleur mag zichzelf blijven, ze moeten veroverd worden. We moeten hard zijn voor de vormen en kleuren.
Zelfs naamgeving van de dingen ondermijnt de essentie van het bestaan volgens Wessel te Gussinklo – ik hoorde hem vanmorgen op de tv naar aanleiding van zijn boek ‘zeer helder licht’ Ik las ooit een ‘verschrikkelijk’ boek van hem, maar deze moet ik weer lezen. Wat een man!
Die kleuren en vormen willen van alles zijn maar ik sta ze dat niet toe. Ik haal ze links en rechts in op zoek naar het daar en hier dat zich in het niets ophoudt. Alle betekenissen moeten bevraagd en uitgehold worden; zachtheid moet hardheid, warm moet koud. Genadeloos licht zoek ik, ijslicht in de ene en denklicht in de ander of andersom. We zijn op godsdag goed bezig maar onverbiddelijk, ja! Ik heb enkel middeleeuwse schilderijen in mijn hoofd met wat moderne spoken: Berio is hun spreekmeester vandaag: hij draagt mij op: ‘geen halfwassen esthetisch gekukel, ezel, zoek de finesse aan de randen van je domme weten; daarvan heb ik een voorraadje voor je klaarliggen. ‘Zoek het in de overdaad van niet weten.’

Hello? hello? Is it me you’re looking for?

ogen zijn nu eenmaal zwakzinnige dieren
en oren dromen van boten in de wilde vaart
monden praten over rivieren in moderne deltataal
hersens kissebissen over historische gletschers 
lichamen spoelen gelijktijdig aan in ons avondland

alle oorschelpen zijn nu zwart 
het helgeel is op en van zinkwit is nog een beetje
dit is een bericht uit de praktijk van de schilder
dit is een vluchtgedicht dat kenbaar maakt
wat hier aan de hand is en nee, geen plaatjes

ogen verblinden zichzelf vanzelfsprekend
dat hoeft geen patjepeeër of oelewapper uit te leggen
ruk op met die vreselijke schijn 
excuus, ik draaf door en zal het netter zeggen:

ogen schuilen achter eigen spierballen
dat is altijd zo geweest en nu niet anders 
want harsens zijn een vertier van domheid
kiezen roesten in een tandeloze tijd zwart amalgaam

haar wakkert in oude wind ooit verwaaid uit Vlaardingen
tanden shinen blinkie blinkie het gebeente van de wereld toe
het harnas van de organen staat wijd open en
omdat het kan vreet iedereen zich ongans aan de ziel

Hello? Hello? Is it me you’re looking for?
de horizon kruipt traag van links naar rechts 
slurpt alle lucht weg, Daniels is in the air
zingende vlinders fladderen hoog weg in ijle ruimtes

Futurisme komt altijd een eeuw te laat!

Futurisme een eeuw later!

Wanneer Hij komt weet niemand maar dat Hij komt is zeker!
DE TOEKOMST
De Grote Omwenteling!
Een Grote Stroomversnelling!
Komt Het Grote Omslagpunt!

Alle kennis zal zich eerst verenigen in robotica.
Een wetenschappelijke samenwerking op ongekende schaal.

Er zal eerst veel kapot worden gemaakt.
Er zullen grote uitvindingen gedaan worden.
Een nieuw dodelijk wapen dat de atoomboom doet  bibberen.
DNA-teleportatie, kwantum medicatie, tijdreizen!
We vinden een nieuwe herwinbare energiebron.
Leren zwaartekracht beheersen.
Geloof zal verdwijnen, óf verboden óf afgeschaft.
Want wetenschappelijk bewezen te gevaarlijk.
We verlaten voor het eerst de aarde.
Om elders in het heelal de boel te verstieren.

Wij zijn de laatsten die het einde van deze eeuw niet zullen meemaken.
Op de middelbare school wisten we al dat Bohr gelijk had.
Als god  dobbelt vallen gelovigen vanzelf van hun kerfstok.
De hel zal op aarde na onze dood hemels worden.

Tripolaire evening

Tripolaire evening

Vandaag kreeg ik het woord evening voor ogen en struikelde.
Benoemde wederom met terugwerkende kracht 
het huiveringwekkend zwart van het heelal 
achter het hemelblauw dat Van Gogh zag in Arles,
(eenmaal gezien kan de geest niet meer ontsnappen aan angst!)
verklaarde dat absint een plantje is
dat op mijn dak staat te woekeren
en mensen gek maakte in de 19 de eeuw.
Het verboden kruid dat groeit als onkruid ligt onvermoed
bij mijn Marokkaanse slager in de winter als winterthee.
Zo komt onbekommerd het achtergebleven alsem van Franse kolonisatie
uitgezaaid in het zand van het verlaten strijdperk
via taalomwegen mijn keuken binnen zonder dat
iemand weet wat absint precies met van Gogh deed,
iemand werkelijk het zwart ziet achter het hemelblauw,
iemand de herkomst kent van het Marokkaans bittere kruid.

Zwijndrecht

Zwijndrecht

Wij zijn op zoek naar mensen
Die mee willen helpen
Met een Halloween optocht 
In Zwijndrecht noord
Wij zoeken vrijwilligers die
Verkleed in de wijk willen staan
Die groepjes willen laten schrikken
Of begeleiders van groepjes willen zijn
Ook zijn wij op zoek naar verkleedkleding
Voor Halloween
Heb jij wat te leen voor ons?
Of willen jullie mee helpen?

Ilja & Cees, Zwijndrecht

Sterren boven Rotterdam

 

Ik houd me verre van vallende sterren
Het is namelijk doodeng te denken over het wel en wee van het universum
Wie het zwart achter het blauw van van Gogh niet kent heeft niets gezien
Maar ik wel! sodemieter! ik wel!
Hieraan zou ik dan nog wat dichtregels kunnen plakken
Bijvoorbeeld hoe fijn het is dat mijn ‘Avondland’ is weergekeerd
Of dat Barcelona – Sevilla 4-2 staat en Barcelona 68% balbezit heeft
(eerst stond het nog 3-1, toen 4- 1)
Zo snel gaan zulke zaken heden ten dage!
Maar met sterren wil ik niets te maken hebben
Die zijn allemaal doodsangstjagend, doodsangstAANjagend
Dus donderdagnacht, 13 augustus 2015, ga ik echt nergens naar kijken
Wanneer tachtig tranen, allemaal zonen van Perseus
in meteorenzwerm ons firmament voorbij schieten kijk ik niet
Ik ben niet gek!
( het staat nu dus 4-3)
Ik bedoel maar
( 4-4)
Er valt geen pijl op te trekken
Iedereen moet doorvoetballen in Tblisi!

Mijn negen wil altijd neuken met een 6

Mijn negen wil altijd neuken met een 6

 

      Nummer 36

ochtendlied

Ochtendlied

s Ochtends kraait de haan
De kikker verslikt zich in z’n gekwaak
De wezel schrikt rechtop
De vlinder fladdert van blaadje naar blaadje
Het wordt warm vandaag

De bomen vangen de eerste wind
Ze zwaaien naar elkaar in het ochtendlicht
Het zand vlijt zich tegen de kiezeltjes
De dagkrekel neemt het over van de nachtkrekel

De hond is blij met de dag en blaft opgewekt naar z’n baasje
De kraai kraait zijn krassend ochtendlied
De eerste radio knispert uit de huizen
Auto’s starten en gaan op weg
Het leven begint ‘s ochtends voor alles en iedereen

Hoera!

tweeluik

Drie keer per dag passeert een kale man mijn huis.
Hij heeft een roestvrijstalen luikje in zijn hoofd.
De man laat zijn oude Cocker Spaniel uit.
‘s Ochtends, ‘s middags en ‘s avonds.
Zo nu en dan kom ik hem tegen op straat. 
De man herkent me niet, het hondje wel.
Zou ik hem willen vragen dat luikje te openen?
Om bij hem binnen te mogen kijken?

Vandaag las ik op mijn balkon de zaterdagbijlagen.
Het ging over framing en hoe daarmee om te gaan.
Ik stopte met lezen om de was te vouwen.
Toen ik terugkwam was mijn krant over de reling gewaaid.
Ik zag hem netjes beneden in de tuin liggen.
Het was waarschijnlijk de enige windvlaag vandaag.
Ik liep de trap af en belde bij de buurman aan.
Niemand deed open omdat hij alle dagen slaapt.

De rode tulp aan de maastunneltraverse

 

Ooit plantte ik voor mijn huis een rode tulpenbol
te midden van de gemeentelijke narcissen in de groenstrook
tussen de ventweg en rijweg van de Maastunneltraverse.

Een jaar is lang genoeg zo’n onbenulligheid te vergeten.
Ieder jaar weer verheugt het me die mooie rode tulp
te zien verschijnen alsof ik hem voor het eerst zie.

Ieder jaar dringt de vraag zich op hoe lang hij daar rood
mag staan te zijn tussen die bleke narcissen.
Hij doet zichtbaar z’n best zo min mogelijk op te vallen,
maar z’n prachtige kleur verraadt hem genadeloos.

Dit jaar duurde het 2 dagen voordat iemand hem plukte
en vertrapte. Volgend jaar zal mijn rode tulp er weer staan
in de groenstrook tussen de ventweg en rijweg van de Maastunneltraverse.

Louis Nanet aan de lijn ( ode aan de dode Louis Nanet)

Louis, hoe sad ben je vandaag?

Kon je weer niet slapen, zo sad?

Stuur me alsjeblieft niet meer van die derderangs revolverhelden ja

Ik had betalende gasten vandaag

Zo’n lijk in de gang is lastig

En wie moet die troep opruimen?

Precies

Jawel, ik doe dat natuurlijk netjes

 

Hoe kwam je eigenlijk aan die gast?

Haha, nou Achmed was het niet hoor

Achmed zit toch in Zweden deze week?

Ja wat denk je? Schilderijen verkopen natuurlijk!

 

Gaat het wel een beetje met je?

Dat mag ik toch gewoon doen?

Je lijkt Dotan wel

Je klinkt zo doods,  zo afgemat

Ja sorry hoor!

 

Wanneer ze dan langs komen?

Oh, ze zijn al langs geweest

Nee, die is kassiewijle natuurlijk

Zeg ik toch broer! DOOD

 

Duh, oke, nou groetjes

Kusje op je kale knar

Je zult van mij geen roomsoezen meer krijgen trekhaak

Meneer de Wind

Eerst stijgt de rook recht of bijna recht omhoog
De windrichting is goed af te leiden uit rookpluimen
Wind waait merkbaar ( voelbaar) in je gezicht
Stof waait op; je haar raakt in de war; je kleding flappert
opwaaiend stof hindert je ogen
We zien gekuifde golven op meren en kanalen

Dan waaien de vuilcontainers om in straten
Mensen houden hun paraplu’s nog maar  net met moeite vast
Het is lastig tegen de wind in te lopen of te fietsen
Voortbewegen is zeer lastig

Schoorsteenkappen en dakpannen waaien weg
Kinderen waaien om
Mijn moeder vloog ooit over de auto in 1932

Er is grote schade aan gebouwen
Oh ja, ook volwassenen waaien om
Er is sprake van enorme schade aan bossen
Vreselijke verwoestingen

Het regent in Napels

 

Misschien zat de rat te kloten met een gefileerde fret
of werd een dode bankier met briefjes van 100
volgestouwd en met gouddraad dichtgenaaid 
door een Panamese bankier in een koelcel
ergens op de 2-de Maasvlakte in een wezenloos grote loods

misschien dat ongezien bij nacht en ontij in polonaise
trage slakken op hun stompe Hollandse klompjes jubelend
hun genadedans dansen rond een binnenzee vol Koi karpers
om ‘s ochtends vroeg hun slijmspoor achter te laten
van economisch gewin in het klamme zand
van jaarge
tijden  geslepen in eb en vloed

misschien haalt diezelfde morgen nog niet ver van hier in dikke mist
een jongen op de oude opgevoerde Zündapp van zijn overleden vader
net voor ‘het’ kruispunt van Heiplaat een eeuweling in

misschien is dat de oude Europese dame die haar E-Gazelle berijdt
met haren rood en billen zo zacht dat het gel-zadel
majestueus geheel in haar kont verdwijnt
met bovenarmen wapperend in de westen wind
voortrazend 
als een zoutpilaar in een universum
vol tikkende uurwerken des doods

misschien dat diep in de natte bossen van de Biesbosch
op gele banken beren liggen te navelstaren en zo nu en dan
vermoeid nog een keer opstaan, naar de waterkant lopen
om aldaar te wuiven naar de dikke Duitse kunsttantes.

Zoals Connie Palmen zo fijntjes zei: pas wanneer wij ons schamen is er iets dat telt


Omdat maandagochtenden zo saai zijn

Mijn vrouw vroeg na het eten
wie vind je beter
Schnittke of Ustvolskaya ?
We dronken koffie
en aten appelcake
Ik brak in tranen uit ik ga
Voor Utsvolkaya, zei ik door mijn tranen heen

Maar dat had ik nooit mogen zeggen
Omdat ik Schnittke liefheb
Mijn vrouw vroeg, wie vind je beter:
Nono of Berio?
Ik brak nog meer in tranen uit
Greep naar mijn zakdoek

We dronken koffie en aten appelcake
Toen kwam ze met Ligeti, mijn held!
Ik huilde en huilde en huilde
Onmogelijk kiezen tussen zoveel schoonheid en waarheid
JA NEE JA!
Ze zijn allemaal Master beter dan Bach

Ligeti is the best, de aller allergrootste
Maar niet zo groot als Berio of Utsvolskaya
Die zijn nog Groter en nog Beter!
JA NEE JA!
Vanmorgen werd in de klassieke facebookgroep
‘Omdat maandagochtenden zo saai zijn’
De vierde van Gorecki te kakken gezet, met poep besmeurd
En de componist als eendagsvlieg weggezet
Ai, Ai, Ai zei ik alsmaar
Ai, Ai, Ai, Ai vertelde ik mijn vrouw
Kleines Requiem für eine Polka
Dat ik geen noten lees maar ze allemaal goed hoor
Dat ze minnetjes deden over de vierde van Gorecki

Ik huilde de hele dag door
Het was niet eens maandag maar dinsdag, Tansman

Het tijdperk van het kuisen van kunst

What’s up kunst? 

Gunst

Kunst is een misbruikt woord
Kunst is door de eeuwen heen verkracht
Kunst kun je op van alles toepassen
Kunst staat voor uitzonderlijk
En uitzonderlijk is wat we willen, hè, beste mensen?
Maar niet heus!

Er is dropkunst
Er is voetbalkunst
Er is kookkunst
Er is amateurkunst

Kunst heeft last van woorddevaluatie
Kunst wordt er altijd weer met de haren bij gesleept
Kunst schiet daar dus niets mee op, mensen!
Je kunt alles wel kunst noemen, hè?
Maar niet heus!

Je kunt dropjes kunst noemen
Je kunt voetbal kunst noemen
Je kunt koken kunst noemen
Je kunt zelfs brood kunst noemen

Ik maak kunst, ja!
Geen dropjes
Geen voetbal
Geen patatten
Geen brood

Kunst!

Dafne

 

Twee volle dagen
Deed ik over 200 meter afkitten
Muur en vloer kwamen zo na maanden eindelijk samen

Mijn rug is gebroken nu
Onder verwarmingsbuizen langs afkitten is lastig
Dat
vergt geduld, eindeloos veel geduld
Je moet dat allemaal
op je hurken doen, babe

Zoals jij in je startblok lijkt vastgemetseld
Om er als een kogel uit los te breken

DAFNE!  DENK IK DAN; DAFNE!

Maar op z’n Harmens gaat het niet zo snel meer hier
Plinten onder verwarmingsbuizen langs afkitten is echt lastig
Dat vergt geduld, eindeloos veel geduld

Had ik al verteld hoe smerig ik er uit zie na al dat gekit?
Waar smeer jij je overtollige klodders?

Vannacht had ik spierpijn tot in mijn
Laatste kootje van mijn wijsvinger
Vanmorgen nog voelde hij gezwollen aan

Weinigen weten hoe belangrijk de plint is voor muur en vloer
Hoe die afgewerkt dient te worden

Plinten zijn parels voor de zwijnen, Dafne
Run baby, run

De kleurenvanger

Als alles begint
Ben ik een klapwiekende vliegenvanger
Met mijn stulpende  mepper
Druk ik heupwiegend
Lieftallige muurbloempjes
Met hun uitbottende tietjes
Plat tegen de muur des aanstoots.

Als de geur van lindebloesem  in juni
Vroeg in de zomer alles bedwelmend en intens is
Ben ik de ranke kleurenvanger en dans
Zongebruind door de stad  met vreugdekreetjes

[ ……….]

In de verlepte tijd die alles doet verkwijnen en verpozen
Voel ik mij een  verscheurde vogelverschrikker.

De grote treurnis die niet wil deugen en alles
Stinkend bruin kleurt en vereenzaamt
Opdat  tenslotte, tenslotte, ten slotte
De verijsde tijd alles bevriest

En bevroren  en stil ben ik de bange pijnvanger
Week nu zuig ik al jullie leed op

Kom maar zeg ik met verkilde stem
Negeer mijn keelklanken en neusfluiten en vrieswolkjes
Volg mijn pijnscheuten
In het hart dat alsmaar
Volloopt, volloopt en volloopt

Winterkost

Vanmorgen kocht ik voor de vogels een Aldi winter assortiment
Het had gesneeuwd vannacht, de stad was wit
Op mijn balkon reeg ik de vetbollen aan een koord 
Binnen op een stoel wachtte ik op vogels

Eerst was er het roodborstje, daarna kwamen de mezen
Ook mijn merel smikkelde van de lekkernij
Maar 2 houtduiven stuurden hen weg en vraten alles op

Vanavond eet ik houtduif met gesmoorde spitskool
Ik heb ze gestript en hun  vier borstjes gebraden
Gevuld met paddenstoelen, broodkruim en sjalot
Van het karkas trekt zacht de soep voor morgen

Niemand is een eiland

 

Er moet een gedicht komen 
Over ejaculatie en calculatie
Over leven vol hartvet
De optelsom van 52 jaar oorpijn
Levenslang dichten op
De trampoline van de dood

Etiquette, etiketten de droefenis
van copyrette schudden we van ons af

We doen daarom nog eenmaal
Samen de Knausgard of Murakami

De pikken staan reeds in
straatnamen rechtop geschreven

Van de Hi ha hi ho , doe de Nobel!
Of de ha hi 
ho, de noblesse

We horen luid koren zingen 
‘For Whom the Bell Tolls’
Voor jou, mijn vriend

Wist je dat Uruguay het Zwitserland
Van Latijns-Amerika genoemd wordt

Ik wil in Montevideo zijn
Jij Cavani ik Suárez

Harmen wacht op verf

 

 

Harmen wacht op verf

Harmen vindt het langzaamaan prima
Om via internet zijn verf te bestellen
Maar wanneer dat niet lukt
Omdat ze allemaal nieuwe eisen hebben
Aangaande niet onthouden wachtwoorden

En telefonisch even vanwege technische problemen
Uit de lucht zijn en Harmen 
Na 5 uur eindeloos proberen 
De volgende ochtend via facebook NB 
Contact krijgt met éne Sabina 
Die over de verf gaat ergens diep in Duitsland

Wordt na uitleg en Duitse excuses
Alles versneld in gang gezet 
Om hem zijn verf zo snel mogelijk thuis te bezorgen
Met door hem afgedwongen korting 
Vanwege het ongemak

Vrijdag 18.00 is de verf vertrokken
Uit Erftstadt-Lechen

En dan is er Track en Trace:

Het zou best kunnen dat het 24 tot 48 uur duurt
Opdat de toegestuurde track & trace geactualiseerd is

Hartelijk dank voor uw begrip 
Met vriendelijke groet
Het Gerstaecker team

Beste meneer Nuon

Beste meneer Nuon,

Vandaag  kreeg ik voor het eerst uw stroom thuis bezorgd
en nu slaan plots de stoppen door!
Is die stroom van u wel oké?
Heeft u uw stroom niet versneden 
met bijvoorbeeld nepstroom of vuile stroom?
je weet het niet tegenwoordig
er gebeuren zulke rare dingen de laatste tijd
als het weer gebeurt stuur ik uw stroom terug
dan moet u er nog maar eens goed naar kijken
of het wel echte stroom is helemaal 100%

dag, Harmen

Vlaardingen


‘Vlaardingen’;  60x50cm; olieverf op doek

 

 

Ogen zijn zwakzinnige dieren

 

oren dromen van boten in de wilde vaart

monden praten rivieren in deltataal

hersens kissebissen over historische gletchers

lichamen spoelen aan in avondland

 

alle oorschelpen zijn nu zwart

het helgeel is op en van zinkwit is nog een beetje

dit is een bericht uit de praktijk van de schilder

dit is een vluchtgedicht

nee, geen plaatjes

 

ogen verblinden zichzelf

schuilen achter spierballen

harsens zijn vertier van domheid

kiezen roesten zwart amalgaam

 

haar wakkert in oude wind

verwaaid uit Vlaardingen

tanden blinken de wereld toe

 

Het harnas van de organen staat wijd open en

iedereen vreet zich ongans aan de ziel

 

Hé, Hello? Hello? Is it me you’re looking for?

 

 De horizon kruipt traag van links naar rechts

slurpt alle lucht weg

Daniels is in the air

zingende vlinders fladderen hoog

weg in ijle ruimtes

‘Ik ben gek of alles is rood en geel’; (detail); Olieverf op doek

 

Over dichters moeten we dichten als zijn zij geldwolven en taalrovers!

Dan liggen mijn woorden al in het donker

Vanmorgen vroeg droomde ik zo:

Mijn mond nog half in het duister

Ik dacht aldaar in mijn bed

ik doop mijn tong in ochtendinkt

Zwarter dan zwart

En munt mijn prangende ziel

In scherpenzeel

al zo wakend vroeg ik:

Schrijven dichters de hele dag door gedichten?

Nee zei ik, Chrêtièn doet dat niet

Die bakt ‘s avonds vette kroketten

Eet zich overdag rond aan roomboterkoekjes

Weet niet hoe een cartouche te vouwen

Maar is Vader van o zo lieve winkeldochters

in een verlichte wereld


De bekende wereld is een verlichte wereld en in een verlichte wereld is geen plaats voor duisternis. Vooruitgangsdrift drijft de verlichting voort terwijl het duister van de onbekende wereld terugdeinst voor het stralend licht. Teruggekropen in een donker hol maakt de duisternis zich klein en houdt zich stil. Hoe feller het licht hoe ondraaglijker het duister. Het samengeperste donker verdicht en wordt zwaar. Concentraties van duisternis worden peilloos diep en zwart. Er ontstaan zwaartepunten van opééngehoopte duisternis die niet meer luisteren naar de wetten van het licht en al het licht opzuigen en mee de diepte in sleuren.
Zo op het oog lijkt alles evenwel verlicht. Waar verschanst de duisternis zich dan? Waar anders dan in uzelf! Achter uw oog, dat alleen het verlichte ziet, heeft het dichte duister zich genesteld. Daar is het onzichtbaar buiten het bereik van uw blikveld. De duistenis waar het licht geen vat op heeft, ontsnapt aan het oog door zich erachter te verschuilen.
Het donker dat u zo zwaar belast, is bij u binnengedrongen toen u alles zonodig moest verlichten. Wanneer uw last u zwaar valt en u uzelf wilt verlichten, waar kunt u dan nog heen met al uw zwart dat het daglicht niet verdragen kan?
Uw duisternis is zwaar en afschuwelijk. Uw last is uw geheim en wanneer u de deksel wilt oplichten om donker uit te stralen zullen alle ogen u afschuwelijk vinden en wee uw gebeente mochten zij iets zien. Afstand nemen van duisternis bestaat niet waneer het donker niet bestaan mag. Iedere poging is dan ook een kwelling, een aanslag op uw geweten en een smet op uw schone schijn. Denk ook niet dat alsmaar meer licht deze duisternis kan verlichten, het zal haar slechts dieper maken en versterken tot uw hart ervan scheurt.
Verschrikkelijk is het een last te moeten torsen op een verlichte weg die u geen zicht geeft op uw duister. Op deze weg kunt u uwzelf slechts verblinden, u bent immers op weg naar het licht. Tenslotte valt er in al dat oogverblindend licht niets te onderscheiden. Dit intense licht werpt slechts zwarte sluiers over uw schaduwzijde en het donker zal alleen nog zwarter in u branden. Beter kunt u het verlichte pad verlaten, de ogen sluiten om ze te laten wennen aan het donker. Zo, nu kunt u uw duister waarnemen, de contouren worden langzaam duidelijk. Aan uw schaduwzijde is het koel en kalm, in dit donker kan het onbekende lichter ademen.

Heibel en Trammelant

Zij kondigen zich aan als eerstgedienden
‘Heibel en trammelant: “voor ieder nieuw begin”

Een angstknauw laat hen oudvertrouwd binnen
Wulps heupwiegend volgt Vernieuwzucht 
de Ambtenaar in hun slakkenspoor
Daar gaan we weer denk ik, en ja hoor!
Zij voeren hoog in hun vaandel:

De toekomst!

Heibel ziet grote veranderingen en
Trammelant zegt dat daar haast bij is
De ambtenaar beaamt dit , met schriftuur en wetten
Zij laten met trompetgeschal Vernieuwzucht
Van zijn beste kant klinken
Klanken zo weemakend die ik hoor

Ik sputter wat over nu geen ommezwaai aan mijn hoofd
Maak weloverwogen zwierende armbewegingen alsof ik dans
Trap onverwacht Heibel en Trammelant recht in het kruis
Mompel binnensmonds hier een koekje van eigen deeg, my dear
Hoor hoge piepstemmetjes kermen in koor
Harmen doet aan vernielzucht, hoor!

Voor Vernieuwzucht heb ik wat beters in petto
Ik ga naar de kelder en haal Traditie tevoorschijn
Leg hem alles kort uit; hij knikt vol begrip
Traditie weet dat dit zijn moment is
Is er helemaal klaar voor en top fit

Ik zal jullie vertellen hoe het afliep, Lieverds.
Wees bij de les:

Een ratrace zoals niemand ooit zag, beste mensen!

Witheet en onbehouwen als hij is
Vliegt Traditie Vernieuwzucht naar de strot
Vernieuwzucht schrikt zich helemaal het apeloetje
Met spastische kattensprongen stiefelt die er vandoor!

Op oudkrakende botten maar nog jong van geest
Dendert Traditie er achterheen
Zet Vernieuwzucht klem in de hoek
Van de doodlopende weg van Heibel en trammelant

Werpt zich met een snoekduik op Vernieuwzucht
Traditie is zijn ultieme gruwel! Vernieuwzucht spartelt tevergeefs
Knijpt zijn billen saam, krijgt acuut kippenvel
Voelt tussen zijn schouderbladen het koude zweet sijpelen

Vernieuwzucht krijgt een paar fikse beuken links en rechts
Traditie doet een pas naar achter
Ziet met tevredenheid wat hij aangericht heeft
Een dun rillend stroompje bloed verlaat de neus
Van Vernieuwzucht, ook veel tranend snot nu

Traditie is groter, de Dwarsligger is groter!
De grote Dwarsligger is groter, Traditie is groter!

Nu moet je boos worden, echt
Nu moeten jullie echt heel boos worden
Nu moet je echt heel boos worden
Jullie zijn immers onze gruwel!

Je lacht lachend een schaterlach!
Ja lach maar!

 

Kein Himmel zu hoch

Kein Himmel zu hoch

Het is de kater die het dolle lichaam terug zijn hok in stuurt
Iedere avond weer stijgt de geest jubelend op
Verheft zich klinkend boven alle mensen
En verlicht de waan als nooit tevoren

Diep in de nacht slaat de droom te pletter tegen de angst
In een oogwenk omcirkelt de duisternis zijn beven
Dwingt hem onbarmhartig op de knieën
De adem trilt, gilt en stokt, omdat hij moet zwijgen
En blaft wild de nacht aan flarden

De overgave van de waan, die ‘kein himmel zu hoch’ wou
Verwordt tot braaksel dat ‘zum kotzen’ is
De Duitse geest capituleert
En weet dat niets in de haak was

Alles leek te kunnen immers en iedere dag nog
Raast hij blind en tegen beter weten in
Als een zwerm ontembare bromvliegen
Hoog boven alle mensen uit

Tripolaire evening

Tripolaire evening

Vandaag kreeg ik het woord evening voor ogen en struikelde
benoemde wederom met terugwerkende kracht
het huiveringwekkend zwart van het heelal 
achter het hemelblauw dat Van Gogh zag in Arles
Eenmaal gezien kan de geest niet meer ontsnappen aan angst!

Verklaarde dat absint een plantje is
dat op mijn dak staat te woekeren
en mensen gek maakte in de
negentiende eeuw
Het verboden kruid dat groeit als onkruid ligt onvermoed
bij mijn Marokkaanse slager in de winter als winterthee

Zo komt onbekommerd het achtergebleven alsem van Franse kolonisatie
uitgezaaid in het zand van het verlaten strijdperk
via taalomwegen mijn keuken binnen zonder dat

iemand precies meer weet wat absint met van Gogh deed
iemand werkelijk het zwart ziet achter het hemelblauw
iemand
nog de herkomst kent van het Marokkaans bittere kruid

Dafne

Dafne

2 Volle dagen deed ik over 200 meter plinten afkitten
Vloer en muur kwamen zo na maanden werk eindelijk samen
Mijn rug is gebroken en voelt stram vandaag
Onder verwarmingsbuizen langs afkitten is lastig
Dat kost geduld, eindeloos veel geduld
Je moet dat allemaal op je hurken doen, babe
Zoals jij in je startblok lijkt vastgemetseld
Om er als een kogel uit los te breken

Maar op z’n Harmens gaat het niet zo snel hier, ja!
Onder verwarmingsbuizen langs afkitten is echt lastig
Dat kost geduld, eindeloos veel geduld.
Had ik al verteld hoe smerig ik er uit zie na al dat gekit?
Waar smeer jij je overtollige klodders?
Ik had vannacht spierpijn in mijn laatste kootje van mijn wijsvinger
Vanmorgen nog voelde hij gezwollen aan
Weinigen weten hoe belangrijk de plint is voor muur en vloer
Hoe die afgewerkt dient te worden

Plinten zijn parels voor de zwijnen, Dafne
Run baby, run

Sta stil bij de rivier of alles wordt een pot nat

Sta stil bij de rivier of alles wordt een pot nat

Ieder kunstwerk is een nieuw tijdsgewricht, een scharnierpunt in de tijd, dat het voorgaande en het komende van elkaar scheidt en weer verbindt. Serieuze kunst doorbreekt de stomme, onbeduidende rechtlijnigheid van de alsmaar voortschrijdende tijd, geeft haar souplesse en buigzaamheid, soms met een lichte knik dan weer met een forse knak. Serieuze kunst gebiedt de tijd stil te staan en biedt de mogelijkheid tot contemplatie, de gedachtestroom moet onderbroken worden met ijkpunten waarmee men zich kan verhouden.
De tijd is een rivier die voorbijglijdt. De rivier stroomt altijd naar het niemandsland, kalm en gestaag of, versnellend wild en bruusk met gevaarlijke draaikolken en onderstromen. Zij is ten alle tijden indrukwekkend. Soms doet zij ons dobberend mijmeren, dan weer weet zij ons hevig te beroeren. De rivier is een gedachtestroom: sta stil bij deze rivier of alles wordt één pot nat.
Bezie haar van de kant; zie de rivier en zie hen die zich laten meesleuren in haar maalstroom, want de meeste van ons wensen slechts onderdeel te zijn van de rivier. Zij gaan plompverloren te water, denken zich te kunnen laven of zich aan haar over te geven, denken dat meegaan met de stroom verlichting brengt en verfrist. Zij dompelen zich onder, wagen zich in het diepe, zij spatten elkaar nat onder het slaken van vreugdekreetjes en prijzen de superieure rivier, haar waterkwaliteit en temperatuur, om uiteindelijk kopje onder te gaan in de eeuwigheid. Zij willen één worden met de rivier, maar die maalt daar niet om. Mijn advies is: houdt u zich bij pootje baden! Ga in ieder geval nooit verder dan uw middel de rivier in. Beter nog, houdt gepaste afstand; dat geeft overzicht en inzicht.
Geeft uw ogen de kost en weet dat indrukken uitgedrukt moeten worden om niet alles onopgemerkt voorbij te laten gaan. Indrukken zijn er immers niet om te onderdrukken en weet ook dat in verlichte tijden – wij leven in een hel overgoten verlichte tijd, waar alles schijnbaar zonneklaar is – de duisternis zich alleen maar klein houdt en zich balt in zijn donker hol. Vrees daarom de critische massa van de duisternis; onderdrukking van indrukken betekent gevaar. Weet dat onder het sprankelend, licht tintelende oppervlak van de rivier de duisternis heerst. Weet dat, hoe meer mensen zich overgeven aan de rivier, hoe woester de kolkende massa wordt. Het feestgedruis in de rivier is slechts schijn. Weet dat alles begint met een vraagteken; waar zijn de vraagtekens gebleven?
Nu iets wat me werkelijk dwars zit: weet u, er is nu sprake van een verregaande debilisering. De kleine geesten, voor wie het zeker weten lijkt te zijn uitgevonden, ridiculiseren de grote geesten. De grote geesten, met hun weifelend, alomvattend onzeker weten, die de beschaving denken te vertegenwoordigen, worden nu door de kleine geesten in de maling genomen zonder dat ze het door hebben. Als het aan de kleine geesten ligt, en zover is het al, kunnen de hoge geesten hoog of laag springen: zij gaan hoedanook vroeg of laat de boom in.
Hoe uitdrukkelijk moet je zijn tegen hen die van indrukken aan elkaar hangen? In stabiele tijden worden indrukken uitgedrukt. We leven echter in andere tijden; de tijd is nu vol, hectisch en complex en overladen, voor ieder zwaar. De tijd dringt zich op en éénieder verdrinkt in de tijd. De rivier is inmiddels aangezwollen tot een niets ontziende modderstroom. En, wie wenst er meegesleurd te worden in een modderstroom?

Fra Angelico

 

‘Het goud van Fra Angelico’;  100x70cm olieverf op museumkarton

Fra Angelico

Ik heb 10 foto’s gemaakt vandaag
van mijn werk in ontwikkeling
Ik ben 50tig nu, een oude kunstenaar
mijn lichaam zit vol cadmium en lood
en mijn longen ademen sigaren
Vandaag doopte ik mijn handen voor de miljoenste keer
100 keer in terpentine
en waste ze grondig met zeep
Er gebeurde veel vandaag:
vanmorgen vroeg namelijk rond 10 uur
werd er aangebeld toen ik mijn koffiebonen maalde.
Aan de deur stond een vriendelijke Antilliaan
die mijn bestelling van Gerstaecker bracht
een doos vol, 400 euro aan toekomstverf
‘Dat is mijn verf ‘ zei ik.
‘ Man, het is zwaar’ zei hij
Mijn moeder belde me een minuut later,
ik zat nog maar net aan de lauwe koffie
en ze vertelde me
dat ze het niet meer ziet zitten
Ik moest vooral enorm hoesten
omdat ik een kriebelhoest had
Mijn mama meet nog maar 1 meter 40
en weegt niet meer dan 45 kilo en duldt geen tegenspraak
Ze zat weer aan de schijterij
– poep en luiers- met 90- tig jaar rugpijn
Veel Helrood en Helgeel,
Van elk 10 tubes a 200 ml
en Himmelblau en aardtinten
van Dijckbruin tot sapgroen
Ik was goddomme Heloranje vergeten te bestellen!
Gelukkig had ik nog een tube: wat is een mens zonder heloranje!
Wanneer ik mijn vrouw probeer te vertellen dat ik een Fra Angelico heb gemaakt moet ik huilen
Fra Angelico, Fra Angelico, Fra Angelico
Ik kan zijn naam niet zeggen
Maar wel schrijven zonder traan

onthoud goed: facebook is a tool not a massage

foto van Harmen Verbrugge.
‘Vlaardingen’; 50x60cm; olieverf op doek

Onthoud goed: facebook is a tool not a massage

Vanmorgen vroeg ging mijn vrouw
Naar het RIJKS MUSEUM
Toen zij vertrok dacht ik al
Ik schilder ‘s morgens het trapgat
En doe ‘s middags de badkamer

12 Uur was ik klaar en dacht
na twee boterhammen
met Langres stinkkaas
Wat leer je nu van lakken, Harmen
( jeuh!)
Je zet altijd alles in hoogglans: JA
Lak is uitroepteken in verf: JA
Zet dat dan minstens in perspectief
voor de mensen: JA

een beetje hier een beetje daar
is allemaal heel abstract voor
ieder die het trapgat niet snapt

Na 4 uur kwasten was het vijf uur
en moest ik de keuken in omdat
er ook gegeten moet worden
wanneer de vrouw thuis komt
Uit het RIJKS MUSEUM

Ik was één keer in het Rijksmuseum
Toen was ik zeven jaar
Toen heb ik alles gezien
Vanmorgen vroeg ik mijn vrouw
wat foto’s te schieten van
Bethsabé zeker vroeg ze
ja  graag van die zei ik

Een hele RODE KOOL is een pan vol
bedacht ik me net; maar invriezen
lukt niet met een halve RODE KOOL

NB: wanneer je je gehaktballen draait
leg ze dan nog even in de ijskast,
dan bakken ze daarna mooi rond