Ze woonde aan de voet van de berg
lachte haar scheve tanden bloot zonder enige gêne
aller aller charmantste bergboerin
dijen molensteen een kont om je hoofd voor om te draaien
bijen zoemden genot, bevruchte weelde
ik wankelde vermoeid haar richting uit
het moet zo zijn knorde scharrelzwijn
kukelde haantje de voorste
ze stopte me in een verkwikkend bad haalde draken uit mijn haar
streelde borsten, kneep meeëters
ik wilde voor altijd blijven daar waar alle tijd uit teder bestond
toch moest ik afscheid nemen
ik sloeg haar op de pronte bilpartij zong ich liebe dich samen
met bij en aanwezig vee
toen ze tevreden slaapgeluidjes pruttelde
haar scheefste tand zichtbaar ontspannen in onderlip zonk
heb ik haar verlaten

Tekening en gedicht 
Astrid van Rijn

 

 

  •  
  • 6
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Astrid van Rijn

Astrid van Rijn studeerde in 1993 af aan de Willem de Kooning Academie Rotterdam in Autonome kunsten. Schrijft gedichten, is tekenaar, fotograaf en maakt GIF-animaties.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.