Categorieën
erger

journal intime #13

jt #13 – quand je touche ton trait unique, je fabrique notre vide à signifier

commentaar

het is mss niet het moment om het over de aanraking te hebben (16/03/2020 een week of twee, drie voor de piek van de corona-pandemie in onze contreien), maar mss ook weer net wel, omdat we beter begrijpen wat we missen dan wat we gewend zijn.

ik lees van Gérald Moralès nu “L’ écriture du réel “ (in stukskens ‘s morgens omdat ik ‘s morgens helderder kan denken) en op het einde van zijn eerste hoofdstuk benadert hij de kritiek van Anne-Marie Christin op de eenzijdig-mannelijke visie op de inscriptie als fallische betekenaar die meteen de zin van zichzelf constitueert.

het is namelijk zo dat elke inscriptie ‘à la même fois’ (tezelfdertijd, in dezelfde keer) de leegte constitueert waarop zij gedaan wordt.
Moralès doet dat heel helder voortgaande op het identiteitsdiscours van Lacan van 1961-62 maar je hebt daar Lacan niet eens voor nodig.

het enige wat je nodig hebt is de wil om de inscriptie te zien als een gebeuren en dan zie je meteen dat er voor de inscriptie enkel een rotswand was, een grot in zijn letterlijke om-vang of een been, een stuk steen dat ‘daar lag’.

op het ogenblik dat de inscriptie plaatsvindt ontstaat niet enkel het spoor daarvan, wat wij dan lezen als een ‘teken’, maar ook de omringende leegte als ‘schrijfvlak’. de grot wordt meteen (‘d’un coup’) een ontmoetingsplaats, de steen of het been verbindt de vinder/lezer dwars doorheen de RuimteTijd met de tekenaar/schrijver.

Afbeeldingsresultaat voor Stargate

een Stargate!

de oneindige rijkdom van het wit van het blad, bij wijze van spreken. de wereldziel ontmoet en ziet zichzelf in een gebeuren van wederzijds geven van betekenis. da’s totaal iets anders dan het fallische ‘deze steen is van mij’

want dat lege vlak is mss veel meer betekenisvol dan de inscriptie zelf die enkel spoor is van het echte mirakel, namelijk dat van de creatie van een ‘ons’, een stuk ‘reëel’ dat de grenzen van tijd en ruimte overschrijdt.

ik laat graag de erotische implicaties van de tekening in het licht van deze context over aan de verbeelding van de lezeres die haar ongetwijfeld beter kan schrijven dan ik ze zou kunnen benaderen…

Afbeeldingsresultaat voor Gérald Moralès nu "L' écriture du réel
ISBN 978-2-204-09225-8

Door Dirk Vekemans

Dirk es un poeta y artista plástico belga. Vive en Tienen, y tiene 58 años. Está ya calvo como me, delgado y bastante alto. Es un poeta muy inspirador, y organizado festivales por “la lirica libre”. Él solamente publicar poesía en Internet, no en libros de papel, no tiene una empresa editora. Está muy activo en Internet, tiene varios sitios y blogs. Además ofrece la oportunidad a otros poetas por publicar en son blogs, llama “el seguito código”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.