Herinnering aan Marsman

Denkend aan Holland zie ik brede wegen
traag door oneindig laagland gaan.
Slierten mensen in files aanééngeregen
op weg naar Vinex-wijk of woonboulevard.

Politici die plechtstatig de Vox populi najagen,
op hun hoge hoed ijlings pluimen gezet,
om aan de einder gekomen amechtig
nog éénmaal fier tegen elkander op te staan.

En in die dooraderde ruimte verzonken
liggen mega-boerderijen verspreid door het land.
Omheinde bossen, verlaten dorpen, vermolmde kerken,
steden vol wolkenkrabbers in een immens verband.

De lucht hangt er laag en
de zon wordt er langzaam maar
gestaag in roetdampen gesmoord.

En in alle gewesten van gewest tot gewest
wordt de stem van het volk
met zijn eeuwige rampspoed gevreesd en gehoord.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.