Categorieën
tekst

Licht

Steels gelaagde straalwarendheid, kristallijne

loofschijn die aanvloeit als jonge doopwijn en

mijn laatgeleefde wakkerheid ontvlakt,

zo gutst het licht ramend om bare hoofden

waart het tammend waar grote wandigheid blaakt

en tijdt in het dorpsgestel waar zij zichtig hongert

aan onze geesten, wier schaduwen in een cirkel dansen

         vanwaar geen cirkels zijn te zien.

Stille schijntomelijkheid van zuiverende overtreffing, spel

met het l–t, verflectie die ons vangt, verspeelt en ons verkleint

tot een ruisen in de grote tijd, een donsveer, een onbenulligheid.

Door Kamiel Choi

In Nederland geboren poète woonachtig ergens in Berlijn, Thailand of Zuid-Korea vanwaar hij tekstuele ellende de wereld in stuurt, tussen dewelke samenhang ver te zoeken is. Tevens vader van Miru, goddelijke hoedster van dode zielen, geboren in het jaar des Heren 2013.

Dichtbundel "Tiktaalik" verschijnt oktober 2020 bij uitgeverij De Kaneelfabriek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.