Categorieën
beeld tekst

de gebelgde zanik zeurt om zijn verslapte veer

ingewikkeld was de veer weerbarstig een verschrikking
als een sneer streepwaarts zij stoof in het vrije nee:

geerte blake schave kele
infra basem brok geboren
weke bleekheid van heur handen
draag gezaag verlaagt de dag

zie hem staan nu zeurend in het zerpe van zijn ziel

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

Categorieën
beeld

een mooi plekje

dv 2018 – “Een mooi plekje” – spul op karton – A4
Categorieën
beeld tekst

het lichaam jij

het lichaam jij waarin ik plant
mijn geheime nijd tot bot
en bleke dood

het lichaam jij dat ik aansteek
met de woeker van genot
dat doorwoekert

het lichaam jij dat rouwt en kermt
en snikt maar in zich vrede
spaart nog van mij

het lichaam jij dat droomt en hoopt
nog terwijl ik moord en mij
eindigen wil

het lichaam jij waarin ik woest
en heersende staan blijven
kan, nimmer vrij

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

Categorieën
beeld tekst

modderbad

modder waar gij rollen moet
terwijl de vloek uw vlokken overdoet
ontzag staat u in d’ ogen wit
dat gij nog in uw badje zit.

grommel niet geraamte in getelde taal
ik spoel u terug tot kind in het verhaal
berouw, vergeef uzelf nu aan uw ziel
en geef het woord dan aan uw vrouw.

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

Categorieën
beeld tekst

woestijn

ik schuifel en hij loert.

zijn kijken schilt, hij boert.
hoe ook ik mijn knieën
schik, hoe ook ik mijn kleed
vertrek: zijn stompe brein
doorbreekt de korst. hij kookt
in eigen grijpersschijn.

vlaanderen de leeuw.
ik leer nu snel de plaats
te mijden waar boeken
staan uit die woestijn.

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

Categorieën
beeld

plee bai joe

(valentijn op de plee)

Categorieën
beeld tekst

 

schuifaf

joelend schoof het jongetje
de schoonheid af en plons
daar lag het in de brij

op de speeltuin staat
een dichte huizenrij
in een daarvan woon jij

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

Categorieën
beeld tekst

god verbrodt mijn liggen bij jouw liggen

de dove nacht was traag en wachtte
vragend als een zee op water

wij braken door elkander schots
en scheef o branding van het eeuwige

zo’n verbod verbindt
geen uitgefikte lucifers

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

Categorieën
beeld tekst

schakelstand

ik week de lagen ik van mijn gelaat
met onder alle woorden niets
dan mijn afzichtelijke niets

het bleke blad vraagt naakt jouw hand
er is geen tijd voor jouw gebaar
de dag verzwijgt dat ik jou binnendring

wij zijn elkanders schakelstand

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

Categorieën
beeld tekst

broeiing

fistels bloeien open in de holte van een groei
vingertoppen reiken tastend naar het rot
spijskaart splasht in ‘t schuivend schimmelbed
o kleursurprise barstend uit een tandabces!

jouw schaamtehaar mij zingt m e s o p o t a m i ë
mijn woelen wroet zich naar de bron
uitdagend kan een stramme wachter dreigen
dra ik trommel op jouw huid van binnenuit

het grauw verkondigt liefde als geloof
ik duw de letters IK nog dieper door
jouw kermen vindt in mijn genot gehoor
vrij van vorst geklater braakt wat later

mijn schokken scheur van schokken in jou uit

 

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

Categorieën
beeld code tekst

 

 

 Z I E Z O D E

Z I E Z O O
Z O Z O
Z O  Z O
Z O Z O
Z I E Z O Z O

Z I E Z O Z O
Z O Z O O
Z I E Z O O
Z I E Z O Z O
Z O Z O
Z O O

Z O Z O  Z O Z O Z I E
Z I E  Z O Z O Z I E
Z O  Z O
Z O Z O
Z I E Z O Z O O

Z I E Z I E Z O
Z I E Z O Z I E
Z O Z I E
Z O Z I E
Z O Z O Z I E

Z I E Z I E Z I E
Z O Z O
Z O Z O
Z O Z O O !
Z O   Z I E   Z O O

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

 

Categorieën
beeld tekst

gore zak

proef ik zout dan breekt mij door
de zonnebrand maar in het zand
mijn lijf is goor van brakke turf

de zee krijg ik niet mee: ik ben
te zeer van zelf een zoute slurf

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

Categorieën
beeld tekst

zeemansklacht #2

geen bleue straal geen plotse rouge
geen schilfer licht in ‘t natte grijs
de zwijgzee zwijgt en zwoegt noch krijt
mijn tong bevriest en breekt in ‘t ijs

 

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

Categorieën
beeld tekst

vrede

de bomen traag van adem
verdragen over land van zee de zucht
ik droom mij suf, ik slaap gebrek aan lucht:
de lieve vrede legt te diep haar oorlogsbodem.

 

 

 

⇐ vorige woestenij

volgende woestenij ⇒

 

Categorieën
beeld tekst

BOEHOE

bommerdebom de kopernagels oprakelende kaproenen
bereiden nog het knalpoeder in oude pokalen.
de reine blonde maagden met ijskoude breinaalden

verjagen de hitsige luipaarden en pok met de kispan
fok op de kop plokt de muze de baldadige dichters
van doem en de doldomme mode van doftig  gedoe.

ha mannen bedaren pas die zich ter vrouw beraden? ie.
tot regen plenst juni plassen de aftellende tafeleenden
weg in alg en kwijlvijvers de glansloze weken. lengte is.

tussen krammen ijzerdraden elastiekjes zakdoeken
snoeprollen kasticketjes suikerklontjes oortjes keelpastilles
– ’t is inderdaad maar een handtast – kraakt en vermorzelt

uw schamele zucht, breekt u haar heldere puurte daarmede
tot uw mistroostige taal van gebaren en steekvingers af.

 

 

Categorieën
tekst

klaarte

het teweeggebrachte weegt, het gedane
keert een zwerm gedachten uit,
rondt de stilte af naar eenzaamheid.

de zon rust uit de maan met net
voldoende licht om koelte, muur
en bladomruiste roos buiten

de wens mens te
laten, pure waan.

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

 

 

Categorieën
beeld tekst

facebookster

ik ben een sterk gelaat
dat alle guurte tegen gaat
ik overschrijf haast dagelijks mijn woord
in antwoord op de nieuwe vragen

mijn dreigement is slappe koord
een zee die nadert, om te wijken:
ik sta constant in eigen zeik te zeiken

 

⇐ vorige woestenij volgende woestenij ⇒

 

vergooit uw GELD en koopt LYRIEK!

Categorieën
beeld erger meta tekst

woestenij

onschuld

blijf: geheel van jou blijf ik.
jouw vlindervleugelspeld
doorboort mijn lijf, de bitterte

verettert. jij zwijgt
maar gapend gooit jouw zwart mijn varen
in kolken en klippen.

jouw bleke tover brak de nar
jouw oker bleek vol schaamte rood.

jij bergt de vlakte van jouw dood.

onschuld vliedt daders
die de tijd geen daden bood.

 

volgende woestenij ⇒

 

 

geld maakt ziek, geneest en  koopt LYRIEK

Categorieën
beeld tekst

terloops

(pour a.c., l’ isle en elle)

in de druipende gewaden
rond een lijf vol angst beoogt de mond
het zwijgen, trekt het doek
inwaarts
naar een kom.

de trechter voor het drijfnat
bespoedigt de verstikking, lokt
de wanhoopstong likkebaardend

uit de kokhalzende keel:
draden raakt vergeefs de tip, weefsel
van de woeste warrel
om jou heen

onvervaard, gehuld in lila kraag,
gebrandmerkt met een bisschopssteen
betast mijn hand

de stille stand van streling
bevrijdt de tijd met een terloops
gebaar.

Categorieën
beeld tekst

HYMNE AVE MARIA STELLA

dada kaka pipi ump ump
dv2018 – “dada kaka pipi ump ump” – 18jaarsche tekening met evident upside-downieke influenza

wees geribde
zeester wijdbeens bankend
op een afgeplakte hemelstraat,
gij vuile opgedoefte
stortravijn

gij rochelt vla
vanachter uw glabella
gij zeikt uw zuur met stralen
gaten bijtend in de leegte
van ons zijn

qui pro nobis
nata hoeveel taka taka
kost wel niet uw schoon
beschubde pellevel, gij
angeliek verbrodde maagd?

gij spartelwijf, gij
plakteef, zieke zilverzeug
met stugge sprieten,
het godenvlees  gepekeld
in uw kwabberbuik:

merci dat gij voor mij
tot hier gekomen zijt.

Categorieën
beeld tekst

Het Akkerlied

(een strijdlied van de Vrije Lyriek uit ‘Het Pad van de Wenende Nacht’, een Klebnikovprogramma, 2008-heden)

Gij zijt een akker gij, grond van lang vergeten tijden.
Uw kluit is traan en klei om ’t hedendaagse lijden.
Het onkruid schiet gewillig in uw verse keren op.
Wormen vreten wormen, aarde moet verteren.

En al de schoonheid bloeit uit diepe lijnen op
En heel het leven zingt uw brekenspijnen mee

De stad gebetonneerd vergammeld vol van holte
en toen kwam u met riek en zang en stank voorbij.
Het oude rot van schaamte zonk in ’t nieuwerwetse niet:
wat gij verzon verdoet men zonder scha en schande niet.

En al de wijsheid breekt uw gulle lachen open
En alle woede komt weer onomkeerbaar boven

Nu graait ’t gesjacher weer haar mollenpoten in ons om.
Dan wil de nijd haar pleeggewaad op ons verspreiden.
Nu poogt men u met krans te fatsoeneren tot een pop.
Dan wil de Hertog weer uw wilde krachten in zijn span.

En walg zal elk gebod naar de gebieder om doen keren
En verlangen bergt in ’t leven teder lust en leven op

 

 

 

dv 2018 – rizoom

 

Categorieën
beeld tekst

licht

dv 2008 – potloodtekening – A5

Licht

Ik stapel wat er rest aan licht in lagen mist
zodat ik je vannacht met inzicht kan bestoken:
hier, hier en daar heb jij je toch van droom vergist.

Jouw lichaam welt mij dan dik onder de oogleden
tot het van verlangen niet meer kan.  Spijt, zoals bij:
de kleren van de keizer vermorzelen de naakte man.

 

Categorieën
beeld tekst

4 voor iderden

vier gedichten bij een schilderij van Ilse Derden

 

Natte maan

In plassen zwart, verregend op het asfalt
zie ik het karige fonkelen. Het droeve glimmen
van het stille dat bewegen wil. Zwijgen zuigt
het zwijgen uit het zwijgen, vingers leggen

vingers op de snee en wrijven het bloed
uit in het wit van de wonde. Kaal huivert
een boom zich de bladeren af, duister
kust een mond het zwart in je oog. De leegte

mirakelt: tranen bergen tranen glanzend en
traag in de gaten. Zie. Het in. De diepe glans.
Het ganse deel. Waar je rafelkleed in oker
afklopt mijn verlangen. Waar het om je rokt.

 

Huiveringen

De maan omvat gestreng de categoriek
te fel verlichte bomen. Stroom alom.
Geflikker. Jij als licht daarin. De bladeren
vluchten in geritsel naar hun ongedierte.

Het af slaat op. Ik ben er weer. Snel.
Zwart teken je het maanlicht open. Ik.
Net op tijd om te laat te komen, om
op mijn adem tijd en adem te verdoen.

Later. Hier. Tijd verstrengelt alles in geratel.
Gebulder breekt de geborgen ochtend.
De vroege zon ontlokt damp aan de nacht,
stank van lijken. Kust de nacht als een kamp.

 

 

Vloed

Het schrapen kriebelt in de keelwand.
Het schrapen vlokt aan tot een vette kraai.
Aan prikkeldraad de stem bloedt open,
licht het rotte op, verlucht. De stem is.

Het staande heeft het weer van ons gewonnen. Ik
eindig in een punt, nietig, in een puntig ik. Einde.
De stem heeft alle woorden in de klank vergooid.
Het staande heeft het weer van ons gewonnen. Ik.

Sorry hoor, uw water komt niet ons aan de lippen.
Uw weelde raakt niet ons de stramme tong. Stof ja:
kunstroet. Uw verhalen verschralen tot kanteling.
Het heeft het gewonnen. Wij lossen op in vloed.

 

het schilderij van Ilse Derden

 

 

Hadith van de maan

wij zijn verzwolgen al maar golven golven na
wij waren golvend licht ooit in de volle dagen
wij waren golven wij van wijde werelden weerga
en van diepe harmonieën  uitdeinende galm

wij waren golven wij, winnaars in de kunst van falen
wij waren golven wij, hoeders van de aardse mal
wij waren golven wij, makers van het ene in het al
wij waren golven wij, met de eenvoud van het ware

wij zijn verzwolgen nu maar golven ons nog uit
wij spoelen nog de liefde af die in ons niet wou komen
wij zetten weer de wanhoop aan die niemand overwon
wij zijn verzwolgen ja maar in de golven golven wij

 

Categorieën
beeld tekst

tralieliedje

 

alles
is
weg

 is zo tragisch alles
is weg traag is de weg
is alles is tragisch tragisch
alles  liep de weg traag is
alles de liedjes tralies tralalalies
de wegweg de tragisch de weg
die de vraag is

de maag is de tragisch de lied
is de weg weg is tragisch de man
is de mand is de heg is de weg

is zo tragisch is de way is
het hoge het wegen is de kar
op de wegen de tragisch

de man is de maan is de vraag
is alles zo tragisch zo alles is
de is de is de einder de is

alles de tragisch de weg
de is de alles de man is de

is de de
is de
de
de
de de de

weg
is
alles

[bws_pdfprint display=”pdf”]

 

 

uit HEMELNETLYRIEK 1.0

Categorieën
beeld

tombe (voor j. vekemans)

tombe voor j. vekemans (1940-2007)

Categorieën
beeld tekst

Natte kerstdroom

 

korzelig de zalmscheutige mens in zijn bedding
breekt en bonkt zich het broze beenaderarmige

op de bonk- en breekstuurkolom onderweg naar ikea
(o ronkende bromt in het dolhoofd de boertige trom),

en haalt dan

  • met imponerende stevigheid
    de hebberige kindertengels
    van het lichamelijk voelbare
    tankbeurten af –

ting ting gulpt al de slangentangteller, de auto
zakt door de wielen, de tang haakt
in de bak, de bak
slokt;

  • pff-pff-pfft zich ten tweede male
    de schouders op;
  • dan open, dabt diep met
    bloedmorsige handen
    in het bosbessenblauwe
    yoghurtoog;

zwelgt in een kerststorm vol bolle naaktverlokkingen
van uitzwermende rode glijwagenmannen
met blondgeil beglansde taartverpakkingen
het soort waarvoor  je graag de vingers uitzet
in de hoop stiekem de rente –

Tot slot, in sync met het ontwaken

het spuugsel van wasautomaten
in toeslibbende glanswitte badkuipen
gorgelt en kotst de Verlossing

(forthcoming, order now)

 

[bws_pdfprint display=”pdf”]

 

 

Categorieën
beeld tekst

lied is lied

op de wijze van “life is life (nanaana nana)”

 

Je siddert en je wereld is een gruwelbel.
Er zit een engel tijd en opgehoopte nijd
te braken. Ik hoor zijn vleugelveren kraken

in het opgeborgen razen van je bloed.
Zoek je toch een lied van fuck en laat je naaien:
hoe laks je bent, dood die zomaar in je mag!

De wereldlijke haast verpakt je in je kak,
te schrikboksen sta je in je beenderzak.
Sta! Stop! Veeg het mos van je kletterende dak!

Wrijf de etter uit je oog! Bekijk die blauwe ruimte!
Pak! Veeg! Laak! Maak! Schud! Verstoor! Bestier!

 

[bws_pdfprint display=”pdf”]

Categorieën
audio beeld tekst

audio test

DIT WAS GEEN TEST!

Was er klank of is er stilte?
Als er stilte was, waar is dan de stilte?
Als er klank is, dat is zeker, toch,
dan was de klank niet hier.

Druk op de pijl. Doe de test!
Is er klank?
Was er stilte?
Waar?

 

 

 

 

Categorieën
erger

Opening today @ 12:00 GMT+2

euh…ja… het zit zo:
vanaf 12:00 worden de login-invites verstuurd naar de deelnemende auteurs,
vanaf dan kan je posts verwachten hier…

bonne chasse,

dv

Categorieën
erger

Ode aan PETRUS SIMONS I

O ασ die gnostisch slaapt,

wij, ene, hemellichamen, kroongetuigen
wij, komelingen

tongverlamd, oogdoorstoken,
ons de bestanden als dazen

afslaande, stof

dat stof fileert, rede rederijk
ontoereikende vertrapt

O ασ, die sprak:

neem mij als appel als rietzoon als vlees-ikoon,
dadelijk schijt de wijze. held en blind. neem mij als
stok als tong als hond

O ασ,

wij nemen u ter PLeE, gelokaliseerd
wij schillen u gedwee de wereld af
wij splijten u de lillende kloven in
wij schijten uit, vereren en ontzien u, o

 PETRUS SIMONS I

Grondslag, Afvalsteen van Werkelijkheid
wil ons voeden, wil ons kleden, wil ons leiden,

dat wij onze lijven als schepen
schoonwassen, ter PLeE stevenen;
dat wij geloven mogen

de miseriën

de mysteriën

laat ons gillen ( ♠ )

 

ασ

 

 

 

[bws_pdfprint display=”pdf”]

Categorieën
beeld erger tekst

LAIS

Zie wat ik zag toen ik weigerde te zien.
Hoor wat ik verzweeg toen ik weigerde te spreken.

Niets van jou is ooit daadwerkelijk beschreven.
Niets is van jouw lichaam ooit naar waarheid verteld.

Jij weet niet wie jij bent.
Jouw lippen sluiten niet jouw mond,
jouw ogen zien niet wat je ziet,
jouw hand heft niet een van jouw handen op.

Jij splijt de wereld. Jij
bent een diepe aarden mond.

De goddelijke tongen vlammen
aan zichzelf verwrongen gebonden
rond het uit hun hemelen
verdrongene.

Jij wint. Jij won. Met
vloek en krijsen zullen
eeuwig de goden
zichzelf moeten dwingen

om jouw naam
bij elke mens in
te branden.

Uit vuur
vuur.