Maand: januari 2019

#236

#236

 

Het ligt niet in de aard van mijn heilig
surrealistisch huisdier om tevreden
voor zich uit te staren, van alle kanten
loert gevaar en de monstertjes zingen

een treurlied over vaders versleten
duivenhok waar kwetsbaar en verlaten
de oude vogels dansen als ratten in
de val nu de zomer voorbij is en

ik hier weg moet zit het gruis tot diep in
mijn haarwortels, nog groen valt de nacht die
ruikt naar vermoorde bomen, ademloos

wachten de ongeborenen en verdwijnen
te vondeling gelegde eendagsvliegen in
september uiteindelijk in de troost van pijn

6/01/2019

uit ‘het dagboek van Anke Veld

“fuck the future: wat niet is, moet komen.”
Anke Veld 1/05/2021

 

ik lig in bed, ik waak, ik woel, ik vind geen aarding
in het draaien, keren dat ik doe.
er is een beeld van jou dat door mijn wezen jaagt, 
het laat niet af, het houdt niet op.

jij ligt in bed, ik duw en streef en sterf in jou.
jij kreunt omdat je niet meer kan,
je stamelt ‘nee’ en ‘nee dit kan niet nee’,
dus ik ga nog meer in jou tekeer.

en dan

de nekslag achteruit,
je drukt je achterhoofd de kussens in,
dat zachte wil niet kennen deze kracht van jouw ontluistering.
de aarde wijkt, de zeeën splijten,
monsterbaarlijk is geheel jouw lichaam
dan gebeurtenis, ontwaken:

je slikt en

in het bulderende suizen van het stille punt
omvormt zich tot kolos, kadaver en geraamte van de tijd
het woeste beest dat in je hals als honger leefde, de mastodont
die slokt, en slokt in de verpletterende zwaarte van zijn reine git
en die mijn snokken vreet, mijn spasmen, en die de kamer eet, en die heelal en jou verpulvert en vergeet.

uit jouw lichaam dan stijgt langzaam op
versplinterd licht
het zilveren zingen van gods glinstering.

 

Wat een meubilair

Voor Harmen Verbruggen 

 

Het smoelenboek lees je niet op een stoel,

ook niet bij de massage. Noch onder de massage.

Ik heb het toch eens geprobeerd,

zo onder de massage.

Ik kon geen woord uitbrengen.

 

Het smoelenboek lees je niet op de plee.

Was het maar een boek.

 

Facebook is a tool, not a massage

Facebook is a tool, not a massage

 

Vanmorgen vroeg ging mijn vrouw
naar het RIJKS MUSEUM.
Toen zij vertrok wist ik wat me te doen stond.
Ik schilder ‘s morgens het trapgat.
‘s Middags doe ik de badkamer.

12 Uur was het trapgat klaar.
Ik dacht na twee boterhammen
met Langres stinkkaas:
Wat leer je nu van lakken?
( jee)
Je zet altijd alles in hoogglans: JA
Lak is een uitroepteken in verf: JA
Zet dat dan minstens in perspectief: JA
Alles voor de mensen: JA

Een beetje hier, een beetje daar.
Dat is allemaal heel abstract voor 
ieder die het trapgat niet snapt.

Na 4 uur lakken was de badkamer klaar.
Precies vijf uur ging ik de keuken in

omdat er ook gegeten moet worden
wanneer de vrouw thuiskomt
uit het RIJKS MUSEUM.

Ik was daar één keer.
In het Rijksmuseum.

Toen ik zeven was.
Heb toen alles gezien.

Ik vroeg mijn vrouw vanmorgen
wat foto’s te maken.
Van Bethsabe zeker vroeg ze, 
Ja van die graag zei ik.

 NB: een hele rode kool is een pan vol.
Een halve rode kool invriezen gaat niet.
Wanneer je gehaktballen draait
leg ze dan nog even in de ijskast.
Dan bakken ze daarna mooi rond.