Month: July 2018

Nachtwacht / Veille nocturne

Het is ons ding niet,

noch ons kopje thee,

om koffie te gaan kletsen

om kliekvorming.

 

Het onheil laat zich zelden spellen

zonder fouten. We foeteren

dan ook behoorlijk.

 

De rots staat uit volle borst

in de weg, blazen

helpt geen moer.

 

We houden dan ook graag

deze picknick in het zand.

Aan zwaar tafelen hebben we het land.

 

Verscheurend verheft zich

dra de maan

waar vogels hun mannetje staan,

op wacht om te vissen.

Ce n’est pas notre truc

ni notre tasse de thé

de calomnier en prenant le café

et faire une clique.

 

Il est difficile d’épeler une calamité

à l’avance sans fautes. C’est pourquoi

nous rouspétons énormément.

 

De pleins poumons la tempête

fait obstacle au port.

Cela ne sert à rien de souffler.

 

C’est pourquoi nous aimons

à manger le déjeuner dans le sable.

Nous détestons un repas trop lourd.

 

Il est déchirant de voir la lune

bientôt se lever,

là où les oiseaux n’ont pas froid aux

yeux veillant en attendant le poisson.

Voor mij is vrijheid geluk

 

Een soort van geschoren pixie-kapsel

ja, ik ben best wel paradoxaal

en dit is een van die paradoxen

 

ik ben van nature iemand

die erg houd van alles

wat niet goed voor je is

 

ik draag altijd Molecule 01

maar ik vind het best wel een ding

dat die steeds bekender wordt

 

hoewel ik sporten helemaal niet leuk vind

vind ik het Vodafone-gevoel erna wel fijn

je moet het gewoon doen

 

ik ken niemand die zich beter voelt over zichzelf

door een compliment

ik sluit niets uit in het leven

 

mensen reageren soms best geschokt

als ik zeg dat ik dertig ben

daar heb ik wel moeite mee

 

ik vind het helemaal niet normaal wat ik doe

echt niet

ik ben ook heel blij dat ik weet wat ik wil

 

het enige wat ik probeer te doen

is méér dingen doen

ik kan makkelijk loslaten

 

het is mijn vloek

en mijn zegen

dat ik geen back-upplan heb

 

 

dochters

te Rama klinkt geween en veel geklaag:
Rachel die om haar dochters weent.
de deur is dicht, de luiken omlaag.
alleen verdriet komt thuis vandaag.

 

 

 

 

Viola d’amore

Viola d’amore

 

o mijn pergola, hoorde je dat?
de aren strijken langs elkaar
en elke ruwe klank vergaat
vrijwillig in haar vijver waar

prinsessen twee emmertjes water
halen in het vliedgezang van bach
met vioolgesnater & springgeklater
van hun zilv’ren vissenlach

het bassen van de bedding mag
liever vier maal vier maal vier
uw verlieven aan de held’re dag
onderschrijven met zijn tranenwier

o mijn pergola, van tuiten zat
volg ik uw zuchten, ben uw hert
dat aan de oever zingen staat
bij uw zesde brandenburgconcert

 

 

 

ill. Gustav Klimt, Vissenbloed

 

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=YZW791uMSAQ

 

 

 

 

 

 

 

 

VADER (liefde)

omstavend dadigt je vader, ooit grijs ooit donker ooit de eersteling in je dromen

hijhij zegt woorden in drommen die in je aanvang horzelen, je oudste gedachten korven

hijhij groeit aan zijn lippen uit je voorhoofd kijk, daar danst hij in de kamer, rare papa,

hijhij wil lateren, je kinderopstand orkestreren, hijhij werpt de schaduw van zijn wetten schuins over jouw dagendheid uit,

hijhij herkauwde jouw gezichten vanaf je eerste uur,

hijhij zorgt koortsig, zijn wereld blijft met warme lucht verwapend

zijn geur die hijhij bij zich draagt laadt zwaveldiep onder de gewelvingen aan jouw begin waarin

hijhij wil broeien,

kaderend staat de vader aan zijn ophogende klippen

om zijn blik te verren voor de val