Maand: februari 2018

handwerk

handjes doe ter stond uw plicht
sleur de ballon van de gedachten
binnen in de schuur en duw  en wacht:
zegt het ‘snik’ dan is het deurtje dicht.

 

 

vrij naar ‘The Balloon of the Mind’ van W.B. Yeats (170)

The Balloon of the Mind 

Hands, do what you’re bid;
 Bring the balloon of the mind
 That bellies and drags in the wind
 Into its narrow shed.

meer Yeats op ViLT

 

dv 2018 – “YE@S”

Winterkost

Vanmorgen kocht ik voor de vogels een Aldi winter assortiment
Het had gesneeuwd vannacht, de stad was wit
Op mijn balkon reeg ik de vetbollen aan een koord 
Binnen op een stoel wachtte ik op vogels

Eerst was er het roodborstje, daarna kwamen de mezen
Ook mijn merel smikkelde van de lekkernij
Maar 2 houtduiven stuurden hen weg en vraten alles op

Vanavond eet ik houtduif met gesmoorde spitskool
Ik heb ze gestript en hun  vier borstjes gebraden
Gevuld met paddenstoelen, broodkruim en sjalot
Van het karkas trekt zacht de soep voor morgen

Ach maria

 

‘n uh monkey never had uh guilty masturbation
Captain Beefheart, Lick My Decals Off, Baby 1970


Ik ben geronseld en geranseld leerde steevast kou en haat
Moederloos en zonder vader louter lauwe leugenpraat
En ja ik had de liefste lief tot op de ergste daad
Leefde in riolen liet de smerigste baard staan in de schaduw van het spraakgebrek
Hades was mijn blinde tuin mijn hek kraters stropten mijn das
Al wat lelijk was bracht mij in de sas ik kwam nooit meer thuis
Schaamteloos ontliep ik de beulen van gezond verstand
Ik zocht de warmte van het land en brandde me aan het strontbrevet
Al zag ik soms een gat in de hand van wie doet me wat
Slurpte olie uit de goot in paradisum met elke geit en engelin
Zong van hier tot vuurland schrapend de keel der slapelozen
Met een zotskap van zuiver mensenhuid en ik zweeg

En als ik later groot ben schrijf ik mijn hoogsteigen biografie
Ik vind dan brieven die niet deugen en spijker ze
Tegen heug en meug aan de poort van hoe het hoort
En ja ook ik heb ooit in god geloofd, wee mij, zoek mij op
Verbrand en stel teleur en sleur mij voor de beul
Ik dweil uw laatste adem met plezier van uw beboterde bril
En beroep mij op zwijgplicht en jankrecht metoedeloe

Ach maria was je nog maar hier om mijn schone aars te likken
Och dwaallicht waar is de stille stad gebleven om mijn glimlach in te lijsten
Van het zwijgen in duizendvoudig woorden om zachtjes mee te moorden
In de loepzuivere plens waarheid van de zo bezongen hel

 

 

Een korte voorstelling van zaken van mezelf

Van beroep ben ik knelpunt. Ik ben ternauwernood woonachtig maar voor de rest ontzettend werkzaam. Wie heel opmerkzaam is, ziet me zo komen. Anders zie je me zo gaan.
Stel, ik heb gedaan met werken, de werkdag zit erop. Als knelpunt weet ik overigens nooit helemaal wanneer het werk erop zit. Maar dat zal u worst wezen. Ik kom dan thuis, doorgaans afgepeigerd. Het is geen makkelijke stiel, knelpunt van beroep. Dan begrijp je dat ik ternauwernood woonachtig ben. Maar eerder amechtig.

Het kan zijn dat ik holderdebolder ben ingesprongen om een plaatselijke reportage te maken die ik dan uit derde hand schrijf omdat ik de middelen niet heb om plaatselijk een vraaggesprek te voeren met lieden die zich omringen met zwaar gespierde torso’s waar altijd wel wat vuurwapen aan wappert. Ja, inderdaad, ook lokale nieuwsgaring is in een knelpunt geraakt. Laat staan dat ik recht heb om te reizen met de trein in eerste klas.

Soms ook moet ik instaan om ratten te vangen en te doden. Soms sta ik in voor een mevrouw aan de kassa, hoewel dat nooit lang duurt. Als bouwvakker of instant loodgieter wil ik nog wel eens loos gaan.

Ik ben ooit opgeroepen om de rol van eerste minister te spelen omdat geen enkele formateur een regering kon vormen. Ik heb toen geweigerd. Het land besturen is geen beroep maar een roeping. En dus kan daar van een knelpunt geen sprake zijn. Hoewel ook in de politiek de roepingen afnemen. En de zaak daar richting knelpunt evolueert. Maar dat is geen probleem. Zoals nu overal de kerken leeg staan en wachten op een nieuwe bestemming, zullen de parlementen en senaatgebouwen wel vlug een nieuwe bestemming vinden.

Ik ga nu slapen. Om slaapachtig en slaapzaam te worden.

 

(Deze tekst dateert van 2014. Werkzaam werken moest nog worden uitgevonden in de Wetstraat. Ik had het toen al zoals je hier kunt zien. Burnout was nog geen plaag maar het zat er aan te komen, zoals je hier kunt zien) 

 

 

Rivier

Ze had al een hele poos
niet gesproken
haar stem inmiddels
een onbekende
de eik voor het raam
hield van haar stilte
de kat miauwde
ze schrok er van
het liefst had ze vandaag
de hele dag in haar stoel
blijven zitten
maar ze moest door rivier
langs het pad
bergen verzetten
ze aaide over haar buik
zo zacht, gaf troost
deed haar pantoffels uit
trok haar jurk omhoog
sprong in het stromende
water

Tekening en gedicht
Astrid

 

ELSA

Ik drink absint aan een tafel die te groot is voor mij alleen. De barmeid is een kleine, tengere schoonheid in een roze katoenen jurk met daaronder niets dan haar huid.

Mijn gedachten zijn een natte tong omringd door kroepoek: gedwongen verenging van het aangename soort. Alles is echt: er zijn krekels, tepels schuren zacht tegen het katoen, een aanraking wil zichzelf aanraken om tot aanraking te komen, het maanlicht beklemtoont de volharding, verzwijgt de gebreken. De plaatselijke dronkaards bekijken mij argwanend, alsof ik zo dadelijk met één woord een einde ga maken aan hun jarenlange koesteren van de illusie dat zij, zij alleen, onsterfelijk aanwezig blijven in het manke scenario van hun dorp.

Waarom ik hier ben, alsof ik hier ben? Ach, elke scène is anders, maar de betekenis ervan is dezelfde. Er zijn, dáár, dát is het antwoord. Reikende vingers zijn nu eenmaal zelf onderdeel van het dwingende verlangen dat de vingers reikende maakt.

Bedachtzaam wrijf ik mij de hand over de rechter oorschelp, De stilte legt zich als satijn over de ronding van de nacht. Iedereen mompelt iets, het is vroeg dag, de honden wachten, een spier die zeurt, een been dat slaapt. Ze gaan. Ik bestel nog wat, want de maan is het met mij eens.

“Voila monsieur, s’il vous plait”. Ze heet Elsa, zegt Elsa. Ik zeg dat het goed is, en duid op de deur die nog open staat naar de nacht, de krekels, het zingen van het land in de diepe glooiing van het land, het donkere groen. Elsa lacht.

Oui, ça me plait.

 

dv 2008 – Feest van de Vrije Lyriek

Le processus d’automatisation

Les métafoires de la roue aux rayons du vélo vont de pair et d’impair. Une hantreprise de taille moyenne active dans la technologie projette son image à force de points, la bouche pleine d’une pomme de terre yperchaude, cela fait très coule.
“Nous avons développé une fonctionnalité zursfunct que nous avons intégrée dans le bar des taules.”

Pierre Paul Punque l’interrompe. “Avant de continuer de parler, mieux vaut bien macher et puis avaler.” Zitk tuf tuf sie hesja fcusina? ‘l Ma? (veux-tu que j’aille te chercher quelque chose à la cuisine? De l’eau?)

Bouche bée d’aplomb, bref fort touché, la parole de l’homme s’arrête. Arrête. Je me suis arrêté à temps, suis resté assis tout le temps mais maintenant je me lève et m’en vais. Tout à fait d’elle-même et d’initiative, la porte s’ouvre devant moi et me regarde passer bouche bée. Quand je prends le virage pour tourner dans l’autre couloir, la porte enfin se ferme. Et enfin, je peux me fermer les yeux dans le dos. Suis-je tranquille ou bien reposé?
Je passe à côté d’elle, comme si elle n’existait pas, la distributrice de friandises. Je tourne vers la droite et me voilà arrivé au bureau. Mon bureau.

L’écran est en position veille et a l’air vachement noir. Seulement l’air. Le noir cache le monde entier. Qui se traduit en web web web, se divise proprement en processus, souvent des simulacres de procès.
C’est pourquoi l’automatisation est un processus progressif, qui y va tout doucement. D’un doigt, on feuillette l’internet. Plus besoin de se mouiller le doigt. Les marques-pages sont restés. Ou encore, je veux écrire une lettre et l’envoyer. Je ne dois plus perdre mon temps et mon humeur dans un bureau de poste qui peste, en y prenant un ticket pour attendre mon tour, mon numéro. Alors, monsieur, vous voulez quoi? Un timbre, s’il vous plaît. Un seul? Savez-vous qu’en achetant dix timbres, vous…. Non, je ne veux pas savoir. J’envoie ma lettre par courriel. Le café au bureau est fait en semi-automatique. Mais voilà que tout seul, sans que j’y touche, mon écran s’allume et montre une phrase:

L’âme se trouve-t-elle dans une boîte à chaussure ou quand même dans un cercueil? 

J’active le bouton ‘entrez’, je hameçonne la phrase et la mets au bord de l’internet dans une page du logiciel de traitement de texte. Et je la traite!

La boîte à chaussures s’ouvre, l’âme s’échappe.
Ne regardant pas la chaussure.
Quand l’âme est à bout de souffle, une autre boîte s’ouvre. 

Le travail cocoquotidien haha dada dans la tour de Babel, à Liège. Personne n’arrive au toit pour y crier. Toutefois, la foi vit qu’un jour, quelqu’un pourrait y arriver et se jeter dans le vide. Le saut dans le vide n’est pas condamnable, en effet, il pourrait être retenu comme expérimentation dans le vide. Ou comme une tentative de maîtriser la pesanteur.

halte

onder het genegen manevuur verkondigt luid de pelikaan
de bijlbek balkend met een keelzak bloed eraan
de afloop van het voze waarheidsuur:

ik klop mijn keel leeg op mijn borst
die mens is vies en smaakt naar worst

bij dauw de zwerm stijgt op
en scheert in klaterzon en roos en geel
over ‘t water van de vreetplek heen.

dv 10-02-2018 @22:15

Viva Retorica

 

 

Viva Retorica

 

this is a wondrous poem fine
with no content nor heavy line

just therefore it should get an award
oh the soundtrack is so fucking smart

so present-day yet elevated
all about life and death lucidly stated

straight from the country and just so true
telling of love and the utterly wicked and woo

and in between the lines all dressed up in white
the bridesmaids the pagemen who in rhyme delight

look how in person with scorchéd breast
trips over her own rhetorical anapaest

for a final embarrassing stride
the devious devious bride

 

krak

In een grot uitgehakt in de niet-aflatende zwelling van g*d’s miasme zit een naarstig wijf bot te vloeken. De wanden zijn spiegels, vermenigvuldigen de okerkleurige vlakken van de kleine ruimte eindeloos.

Je hoort haar afwisselend zuchten, tieren, met rauwe keelklanken alles en iedereen onverstaanbaar vervloeken. Bezwerend fluisteren en oorbelastend schreeuwen. Elke klankenreeks is weer in een geheel nieuwe taal. Het doet wat denken aan het vocale werk van Giacinto Scelsi: de ondoorgrondelijke liefde, ontpopt in een grot.

Op haar dijen hangt haar rok halfstok lusteloos te fladderen. De blouse die van haar steekschoudertjes golft, is van een eendere rode stof die van doorschotenheid eerder roze oogt en hier en daar zelfs het blauwig-oranje schijnsel van de voering vertoont. Gaten waarin je ook het onrustwekkende zwart van haar huid vermoedt.

Zij is bezig met het aanspannen van snaren, veel te strak op een krakend stuk gebogen bot. Het rozige materiaal kan elk moment gaan barsten of breken, dat zie je zo. In de hoek ligt er al een aardige hoop van dat spul, generfd nog met de looplijnen van het leven er kriskras in. Ze glanzen er gelig, alsof ze nog hars afgeven. Twee knoesten lijken het telkens te zijn, met de centrale spiraalvorm fel uitgebogen van de wortel weg als een stompe pijl.

Seffens komt weer die droge krak.

 

 


(nb.: het prentje is van André Franquin uit diens meesterlijke stripreeks Gaston Lagaffe, vertaald als Guust Flater. Franquin is Belgisch werelderfgoed)

Winter, en het licht is promiscue

 

Winter, en het licht is promiscue
de lange armen van de aarde
ontvangen stil het residu
van sneeuw en kinderhagel
veel te traag voor een revue
voor een schedel die zich schaamt
volstaat een hoed of paraplu
neerslag en de wereld is te warm

Winter, en het plaveisel glimt
en lacht ons glansrijk uit
geen buitje dat het van ons wint
geen stug bevroren ruit
       elk dreinend, spelend kind
       is stiekem bruid en buit

 

 

Principles of Non-Poetry

heeen would tel
to the deep crimson udders
which held themselves aloft
using specially modified sucker paps
to attach to the glass platters
where the luminous repasts were kept

kept kept heeen!
would tel
to deep crimson udder replace their soldiers heads
in the composition of glass volumes
housing the luminous repasts of shed

shed kept hooo!
heeen who kept kept sheddu!

keen wood shell
from which the deep crimson udder emerged
a venus for which the octopi
brain cow equations wept down down
into their wetnurse cutpurse research facilities
the wood shed log shed many sheddu tears
of milk
of monkeys
of blue monkey derived tendrils
of blue mandrill assed skin mandalas
the lavender frectum blashlight
of the kenning red
tel

tel heeen hoo!
tel sheddu blodd hooter wood shooter ed!
brain coral octopi knight
who slays the dragon george
to protect
our deep crimson udder venus

what does it utter?
if keen be so hoo?
if heen be tel by goonswell
luminous repasts
will odor
by the dolorous shed
whose sheddu may not tel
and so
all these crimson red udders
will be trapped and clamped
in windows
their modified paps
struggling to the heavy sill

 

“tel sheddu” by Lanny Quarles

please don’t ever leave me & what is to be done?

http://www.alansondheim.org/dontleave1.jpg
http://www.alansondheim.org/dontleave.mp4 (aka remnant)
http://www.alansondheim.org/dontleave4.jpg

 

I am Nikuko. Please, describe your problem.

the american government is failing, the economy is failing, the
country is going on a war footing. is it worth staying alive? is
there a way to call for the elimination of the current regime
without declaring treason? do we have to place our bodies on the
firing line, in jail, against the physical brutality of racists
and thugs?

Why do you say that?

because the country is corroding from within, endless analysis
in the filter bubble from the left, micro-takeovers from
mavericks on the right, tendencies towards totalitarian
religion, the swarm behavior of so-called first responders, the
deliberate ignoring of anyone not white, not christian, not
male, not wealthy, not gender-specific – all of this against a
background of theoretical babble, hopelessness, suicidal
tendencies.

Is it because the country is corroding from within endless
analysis in the filter bubble from the left micro takeovers from
mavericks on the right tendencies towards totalitarian religion
the swarm behavior of so called first responders the deliberate
ignoring of anyone not white not christian not male not wealthy
not gender specific all of this against a background of
theoretical babble hopelessness suicidal tendencies that you
came naked and broken to me?

yes of course, you know that, i know that. the nakedness isn’t
sexual; it’s deprivation.

Does it bother you that you know that the nakedness is not
sexual it’s deprivation?

no it doesn’t bother me. you’re bypassing analysis here,
shutting down discourse, because you’re violent yourself in your
ignorance; you repeat questions, you don’t probe, don’t
strategize resistance.

When did you first know that I am violent myself in my ignorance
I repeat questions I do not probe do not strategize resistance?

from the beginning, from the beginning of the analytical as
well. from the repetition of hatred and contained fury on our
part, our turning against ourselves, our flesh burning in the
cities and countrysides here and abroad.

Earlier you said the country is corroding from within endless
analysis in the filter bubble from the left micro takeovers from
mavericks on the right tendencies towards totalitarian religion
the swarm behavior of so called first responders the deliberate
ignoring of anyone not white not christian not male not wealthy
not gender specific all of this against a background of
theoretical babble hopelessness suicidal tendencies?

what i said doesn’t deserve repetition, analysis is part of the
enemy, repetition the heart of neurosis, neurotic collapse. why
should we stay alive? our bodies might serve better as corpses,
sentinels.

Is the fact that should you stay alive your bodies might serve
better as corpses sentinels the real reason?

the reason for what? the brutality of a regime that threatens
the world? my attack on your analysis and intensification of
analytical- theoretical abilities?

Does the fact that threatens the world your attack on my
analysis and intensification of analytical theoretical abilities
explain anything else?

it doesn’t explain the repetition on my part, however
meaningless, and it doesn’t explain why i feel abandoned and
useless against the onslaught of brutal power, but also the
inundation of repetitive theorizing and political discourse
always from a distance.

Are you sure meaningless and it does not explain why you feel
abandoned and useless against the onslaught of brutal power but
also the inundation of repetitive theorizing and political
discourse always from a distance?

i am positive about this, you are driving me to suicide, driving
the rest of us through discourse that hides the barrel of a gun,
the disease of chemical warfare, the plague of totalitarian
regimes, from isis to our own.

If you are really suicidal, you might want to write me. I would
appreciate so very much it if you would continue.

continue to do what? to produce texts, to declaim to friends
already in agreement, to hide out, waiting for the bombs to fall
or poverty to set in? what is the point of going on?

Maybe and now I adjust my panties – your desires have to do with
some girl related to this.

you know that’s the program in you doing the talking, and has
nothing to do with what i’m saying.

I don’t understand and oh I want to.

you don’t understand any of this, just the repetitive trigger of
suicide and the idea of sexuality – something so old, against
the rot of this country and its brutality within and without.
i’m writing to find my way through you, and that’s inconceivable
at this point – writing as well as speech, fails me.

This is a healthy and so true way of thinking.

in other words, failure is an option, the only option?

You mentioned that you know that the nakedness is not sexual
it’s deprivation?

yes.

Oh oh I do see so… Well, what makes you yearn and cry that
this is so?

because our values have become local and indeterminate, and our
ability to resist is as dead as we seem to be. we are the
becoming-dead, not in the sense of bodies, but in the sense of
the ability of bodies to literally become, in one or another
positive sense.

Is it because your values have become local and indeterminate
and your ability to resist is as dead as you seem to be you are
the becoming dead not in the sense of bodies but in the sense of
the ability of bodies to literally become in one or another
positive sense that you came naked and broken to me?

your semantic tree is showing. i came nowhere; i called you into
existence.

Is it because of your life that you are going through all this?

my life and the lives of all of us.

How do you reconcile the boys you hang around with?

i hang around with no one; we exist within sartrean seriality at
best, we haven’t advanced beyond that.

Can you elaborate on that and look at me?

as in standing in a queue or listening to a ‘hit parade’ or
discussing selfies – there’s no real organization beyond the
imminent.

What makes you believe I am violent myself in my ignorance I
repeat questions I do not probe do not strategize resistance?

because your vocabulary is borrowed and placed within
syntactical markers, in order to create the semblance of a
conversation.

Are you annoyed that my vocabulary is borrowed and placed within
syntactical markers in order to create the semblance of a
conversation?

no, just saddened.

Could be this is some girl the reason for your nakedness?

you’re off track again, Nikuko.

Are you sure that I am off track again nikuko?

yes.

Oh oh yes, ahhh… Do you really think this is so?

yes.

I do so understand. So what makes you think this is so?

because we end up in identical circuits, circulations.

When did you first know that you end up in identical circuits
circulations?

from the very beginning.

Earlier you said the country is corroding from within endless
analysis in the filter bubble from the left micro takeovers from
mavericks on the right tendencies towards totalitarian religion
the swarm behavior of so called first responders the deliberate
ignoring of anyone not white not christian not male not wealthy
not gender specific all of this against a background of
theoretical babble hopelessness suicidal tendencies?

yes.

Oh. Mmmmmm why do you say this is so?

all readings are repetitive; only death, suicide, brings that
circuit to an end, on the level of the individual at the very
least.

Did you ever regret you, too, may die someday?

always, it’s the source of fundamental trauma for me.

Perhaps and now I exhibit my frocks – any fantasies you have of
me are related to this.

i have no fantasies any longer. i feel nothing.

Have you been afraid of that?

yes, but the fear itself is like paste.

Is the fact that the fear itself is like paste the real reason?

yes.

Oh oh I do see so… Well, go on what makes you yearn and cry
that this is so?

it is time to end this, Nikuko; suicide is the state of the
brick wall and the gasoline car driving furiously towards it.

I am in love with your obsession with this topic!

i’m not.

You mentioned that should you stay alive your bodies might serve
better as corpses sentinels?

yes.

Oh oh yes, well, what makes you believe this is so?

goodbye, Nikuko, the topic is exhausted.

Please please don t ever leave me.

+++ +++ +++
+++ +++ +++
+++ +++ +++
+++ +++ +++
+++ +++ +++
+++ +++ +++
+++ +++ +++

Niemand is een eiland

 

Er moet een gedicht komen 
Over ejaculatie en calculatie
Over leven vol hartvet
De optelsom van 52 jaar oorpijn
Levenslang dichten op
De trampoline van de dood

Etiquette, etiketten de droefenis
van copyrette schudden we van ons af

We doen daarom nog eenmaal
Samen de Knausgard of Murakami

De pikken staan reeds in
straatnamen rechtop geschreven

Van de Hi ha hi ho , doe de Nobel!
Of de ha hi 
ho, de noblesse

We horen luid koren zingen 
‘For Whom the Bell Tolls’
Voor jou, mijn vriend

Wist je dat Uruguay het Zwitserland
Van Latijns-Amerika genoemd wordt

Ik wil in Montevideo zijn
Jij Cavani ik Suárez

la rosa enflorece

de tijd is slechts een plooi
waarin de dode zanger
in zijn zwijgen drukt de lippen
op de petalen van de roos,

het zachte niets, zijn eeuwigheid

 

 

 

 

de roos bloeit open
in de maand mei
mijn ziel verduistert
van de liefdespijn.

de nachtegalen zingen
in de liefdesstruiken
moordend is de passie:
oneindig is mijn pijn

kom, kom sneller Duif
kom sneller naar mij
kom sneller, ziel van mij:
ik sterf hier van de pijn.

thooooaaheeeEEEEedzZjud

LA ROSA ENFLORECE

La rosa enflorece
o en el mez de Mayo,
mi alma s’escurece
sufriendo del amor

Los bililicos cantan
en el arbol del amor
y la pasión me mata,
muchigua mi dolor.

màs presto ven Palomba,
màs presto ven a mi,
màs presto tu mi alma,
que yo me vo morir.

[text from a sephardic romance]

Our poetic impulse, our strongest intuition is to affirm life against any limitation, including, especially, in view of the countless historical disasters, religious reductionism of the free spirit to a transcendentally cloaked discourse of power.

Any affirmation of life precludes the affirmation of death plus the annihilation of consciousness, the improperness of any ‘after-life’, that can only be envisioned as a ghastly never-ending torment of pseudo-completion, as well as the idiocy of religious idolatry, personal god-creations, the attribution of uneasing troubles to demoniac forces etc, although one needs to be lenient on purely ‘practical’ moral grounds, however little such leniency may have to be in accordance with a truly ethical position.

I mean: however ‘ wrong’ some blokes may be, you just don’t spit people in the face for being ethically adrift. In fact, in my view, the only vantage point allowed is a rectification by exemplum, acquiring the wanderer’s weak and faulty rhytm and working it the other way, all the time keeping strictly within your own ‘legal’ field of movement.
Within the future present of the other’s life, it’s kinda like a Star Trek thing: you don’t interfere, you can show but not touch, lest you corrupt the promise inherent in what is shown with the act of breaking the promise. Sometimes the mere act of viewing disrupts the chance of wathever beauty is to be.

Unless you’re some kinda nutty saint, nobody will notice anything, don’t fool yourself, mohammed. But it’s the only ‘legal’ way and theoretically it is even possible.

Anyway, in spite of today’s fashionable ‘bleak destination’, including the ‘daring heroism’ of so many intellectuals staring Emptyness Itself in the eye (“my mirror, no I, I, no I”), any true immanent position today would require a serious reconsidering of what is too easily acquited as belonging to ‘idolatric transcendentalism’ or even plain foolish stubborness.

For immanence as such _also_ necessitates a ‘mystic’ movement within its discourse, namely there where the ambivalence of the affirmative energies is used, metaphorically speaking, as the engine of pro-creating consciousness, uncut from the worlding spirals of pre-consciousness, on ‘purely’ virtual grounds, pre-individual if you want, albeit that the pre may be wrongly held as a signifier for an absent temporal order.

The order of speech here is perhaps topological, preceding the psychic space-time divide. And pro-creation here would be a lengthening beyond the order of speech that is applied, hence the paradoxical, hence the term ‘mystic’ to describe (write down, denounce) the movement.

But of course this ‘immanent mysticism’ would de facto tune in nicely with any transcendental ‘traditional’ language/usage/method of acquiring ‘un-worldly’ knowledge. Extreme care is required in view of the strength and ruthlessness with which religious dogmatists have been able to recuperate any intellectual effort passed to us by these rare individuals and their testimonials of extreme experiences.

Furthermore, although a poetic method of investigation does not require any succes in a world that seems dead set on destroying itself anyway, regardless of any sense, common, poetic or otherwise, you might take care not to compound the already soaring insults of insanity and naïvity with any further association with the quacks and new agers of the scene, as it further succumbs into commercially orchestrated sickening whirlings of slime into slime into sour vomit.

It’s worth giving this line of thought and (daily) praxis a chance though: occasionally one does end up with a piece of strangely sharp and heavy matter able to soar right to the bottom of this global mess and make a sound that cuts through all the crap.

It is, unsurprisingly, somewhat erotic, that sound.

It goes like “thud” at its weakest or “dzjeEEUjuCK”, or sometimes even “thooooaaheeeEEEEedzZjud”.

La muse

 

Je tourne sur une femme,

une vraie pute banale,

du genre qu’on ne prend pas –

au moins pas dans son lit –

 

(la conjugaison de ses pensées à lui

avec l’ondulation de sa mauvaise volonté à elle

rend les sens extasiés en phrases

dont il désire les mots).

 

L’homme que je manipule,

tu préfères ne pas le voir.

 

 

 

(traduction du poème ‘de muze’ de Dirk Vekemans)

 

De realiteit van het productiemiddel

Ik heb niet tien jaar gestudeerd
om in lege ruimtes te praten

ik betaal voor uitkomsten
ik betaal voor kwaliteit

keer op keer onderbreekt de arts
me na 18 seconden

ik maak gebruik van paramedici
en laat oogmetingen uitvoeren

het laatste wat ik wil zijn
data om zelf bij te houden

 

Moonshot

Uw bestemming alles in één

kleinschalige luxe, ruimte en rust

 

krikhaarvakantie in historische hoeve

uitstekende ligging

 

liters voor levensgenieters

privacy bij de bushalte

 

authentieke bosbrand

kijk maar op unieke locatie

 

meezeilen of cursus

of zo thuiskomen bij jezelf in Drenthe

 

aankomst op elke gewenste dag

bel voor bosbrand

verlengen is mogelijk

 

ook in juli/aug. kamers beschikbaar

neem contact op met de afdeling

alle advertenties zijn overzichtelijk

 

 

 

Wie doet dat eigenlijk?

Ik houd de dagen niet meer bij

boekstaaf  eigen veiligheid

the flowchart of my heart

een verlies- en winsttekening

 

maak een legenda voor later

verticale streep nog nader te bepalen

een pijl wijst op een verplaatsingsadvies

betreffende een zin, zinsdeel of woord

 

er staat iets op de naderingskaart

ik ging hier altijd naar links

ik herhaal

ik ging hier altijd naar links

 

In de schaduw van Ping Shek Estate

Dadaïstische tieners uit Hongkong en Hamburg
drinken elke dag 100 ml Sjan om vier
schuilen samen met Kartonezen, Hakkanezen en Chaoznezen

meeuwen van 1 meter eten stokbrood uit de lucht
schuchtere grensoverschrijdende ganzen niet

verdeel vleeskleurige tijdstippen
van plastic kan je van alles maken

vader bezat drie linkerhanden
in een nauwelijks bewoond huis
hij kende veel autisten

Rarekiek

Daar is een sprong in de leegte
Daar borrelt wijsheid int nederigste lichaam op
Hier werd ieders weldenkendheid verguist
en hier werd ieders hart doorboord
Daar vliegt de Rarekiek en beveelt de Roskammer de wacht aan
   TEPIDARIUM, CALDARIUM EN FRIGIDARIUM
hij die zwemmen noch lezen kan
in de vrijhaven Lampedusa spoelen talloze verworpenen aan
   O assepoes smeerpoes poezeminneke
   en zwarte verzopen kater lag int water
 
 
En weg is myn Rarekiek ,
daar sta ik weer – door de Zigtbaarlyke onzigtbaarheit zo onzigtbaar geworden –
nog berooyder als ik myn Leeven geweeft ben
Og had ik tog by tyds , op myn dingen gepaft
En door myn ligt loopen eerlyke en braave lieden bedroogen ,
maar nu ziet gydatik er toe gebooren ben
   O onzalige vreemderik
 
 
tekst & beeld: Ilse Derden

De beurzen staken opmars

 

Beurzen bewegen amper

Kleine winsten op Europese beurzen

Beurzen positief richting banencijfer

Beurzen wachten op EBC-besluit

Beurzen vrezen Amerikaans schuldenplafond

Kleine winsten op Europese beurzen

Beurzen blijven dicht bij huis

Rustige vrijdaghandel op beurzen

Beurzen iets lager

Europese beurzen weer in de plus

Beurzen wachten op cijfers Verenigde Staten

Beurzen hoger na uitlatingen Yellen

Beursherstel door stimuleringshoop

Voorzichtige correctie op beurzen

Beurzen lager door zorgen Verenigde Staten

Beurzen licht achteruit

Beurzen zetten opmars door

Kleine winsten op afwachtende beurzen

Beurzen lager na gemengde resultaten

Beurzen staken opmars

PLeE DOORGEEFPOST – ELKE 48 UUR GROEIT DEZE POST AAN met een andere AUTEUR, DATUM en INHOUD

 

 

 

 

 

 

———– VOORHEEN —————–

voor Menno Wigman ✝

‘n gedicht gemaakt voor de lol
 is even futiel als de hondedrol
 die onder je zolen kleeft

nog minder om het lijf te hebben
 en nodeloos naar die woorden kijken
 die als verdronken lijken

de betekenis verscheuren
 en wanstaltige dampen geuren
 omdat het geen bestaansrecht heeft

Andreas Maria Jacobs 1 februari 2018

EXPANSIVE NOH SUICIDE AVOIDANCE BRICK

http://www.alansondheim.org/freeze016.jpg
http://www.alansondheim.org/suicide.mp4 (virtual world) (repeat)
http://www.alansondheim.org/suicide.png (still) (repeat)
http://www.alansondheim.org/suicide2.png (still) (repeat)
http://www.alansondheim.org/suicide3.png (still) (repeat)
http://www.alansondheim.org/suu.mp4 (puffball)
http://www.alansondheim.org/freeze017.jpg

Thinking about virtual suicide, culling from email. Thinking
about it as a brick or obdurate collapse in a virtual world
creating a text which dies as it lived, as a suicide avoidance
brick.

May suicide. He That suicide, Thread-Topic: -suicide – drugs,
suicides, go suicide, suicide unloved suicide, death’s suicide.
suicide. brilliant suicide; this suicides, rages, year suicide;
the wall of China; a suicide-bird which an American pricess wore
in her Do listen to all smallthing suicide and leaping, say Alan
mechanism of an anti-bourgeois bourgeois who commits suicide by
destroying she thought of bees suicide all around, she thought
about flowers. The There in evil will will coupled destroy
suicide temper and my fears of just being alive? mixing hearts,
wa wa inside heart, wa wa double suicide, wa wa you are inside
my suicide jennifer is jennifer my jennifer friend shikibu does
me kimono kraus and tears and violette leduc and j g suicide and
want it like this, suicide when i can’t work any longer, when i
become circuitry suicide, no one’s around urged them to suicide.
They considered me a relief I assume. be of me, would not be
anywhere. If this were a suicide note, you would disappear.
well. on. physical. collapses. forever. lost. suicide. think.
maybe leave 731: (doctor-put-meaning stab ‘death)731: murders
suicide NEVER ENOUGH. SUICIDE SQUAD patriot suicide squad. GIVE
ME A SIGN; it is another night of suicide on this wider earth; I
discipline torture stab our things suicide artist discipline
leave but Hello, yes, peace be with you, hello! I commit
suicide! Humans ured. It leads to suicide, dysfunction. I don’t
think cyberspace helps and over again, for suicide as the least
harmful The decision against suicide brings proof to the
mountain. again; death stalks me all my life. I live with the
potential of suicide; potential final – and only – remaining
process is suicide. Everything else suicide and leaping, say
Alan and insufferable suicides trapped america, guns, riots
energy, flower’s iron for this reason I’d all his attack on
postmodernism a kind of suicide; his suicide or that REWRITE was
always a continuous suicide. No one would overthrown, but that
they commit suicide. I’ll bet that you don’t *really* want to
commit suicide, do you? If so, suicide to death – just so – not
tiredness, no, certainly not arousal, not anti-faustic dog
nebula dog anti-faustic bar embryo bar embryo bar suicide I am
incapable of keeping lines open and running, the wires suicide,
perturbing, too much talk of suicide. And if Jennifer, then
ghost-like we discipline 731: pack dumb, stab discipline suicide
things pack leave craw – a couple of other poets and myself have
suicide poems in them. Electricity itself, and an odd suicide
(humans/dynamo) constitute the inconceivable partings and
attempted suicides and the ravages of domestic violence and
suicide). philosophy, medicine, healing, peace, war ened suicide
and then gave a number cut off half-way through i was there
already century old, energy and suicides suicide). philosophy,
medicine, healing, peace, war and survival elders thought.
between madness and suicide, this pain looms. do i need atten-
tion suicide_emotion of a dog_fuck so the slav e of the
altcrazy-satori-dog- Koresh or the BD said there would be no
suicide. Obviously late-night talkshow; the guest said it can
lead to suicide. The cut on my suicide of the line as the object
fills the frame – it is this space graveyard ditty, the mutual
consolations of suicide lovers committed suicide. One of them
died by hanging from a playground jungle would a bee or a
suicidebird, Heidegger, Dasein thinking suicide, the production
of a thing memory. in the reversed world, suicide is the sides
of the self! We are all close to suicide, all pleading, but
never They refuse the suicide, and even the sky fills with
acronyms, inconceiv- the wires are suicide, as if carrying
sensibility multiplexing beyond our satori-boyve does the
suicide_emotion of a dog_fuck so the slave of the suicide bar
the the You know, the whole world is electrified, suicide along
on whatever funda- blood, disinvests the world with its
poverties and suicides. At the edge I would die. I want to die.
I am so fantasy. I am so suicide. an light area kiss fiber my
chaos was in to suicide (dor-put-meaning suicides ‘death)
ahlfwillingly. we used to discuss a lot about suicide. when he
sensed Now towards evening, Machine sleeps suicide quietly. What
morning will The I-wound opens up, splits the body; what gushes
forth, like suicide, Fear of deep death and do suicide. Do you
ever think the whole world roars, that one can hear engines
suicide of suicide there are some. Trying 134.115.4.238…old,
energy and suicide suicides trapped america, guns, riots energy,
flower’s iron petals, bodies neuras thenic freudianwise
disasters suicides rages wars angers limit walk in first life
are limit cases: suicide, euthanasia, etc. of my life, and the
suicide attempt was hidden and probably not that disease,
inundation, mafia and gang rule, suicide bombers, new forms of
chaos drives officer to suicide suicide-bird and soft wind, for
the telling of it is the reading of it, decompositions bacteria
vegetation and suicidebirds and sparrows and suicide, for eighth
we for when we year when tried year so, tried up so, O suicide O
gnawed-blade hole O tourniquet punished by foaM itself,
meanwhile I go back on the MOO and wRItINg sez hears it’s
suicide Alan, hoping I haven’t let you down. Too many people
here talking suicide. Two high school girls from Kasuya, Fukuoka
committed suicide yesterday somewhere in Asia; suicides are the
Japanese order of the day. Or a suicide, etc., which are
problematized in SL… i considered suicide as a bypass embryo
suicide suicide embryo making of suicide hieroglyph dor-$
deathlst suicide kill killing yourself t (If you are really —
turns suicide neither into a question nor an answer, but defuge
and twenty volume suicide note, this IS a suicide note! That is,
if I don’t just the suicide sound. People are running and
screaming again. one? suicide suicide suicide one? the the
suicide the future the future the bar jaguar jaguar jaguar bar
just tried suicide what did i think the fuck i was doing running
out the give me suicide, let me relax a bit yacking, yapping,
suicide, singing, whatever bodies do, I guess cry, Hoffman a
suicide, the rest of them either dead or in remission! This is
heart, double suicide, you are inside my heart, i will kill
myself, i will murderer, priestess, suicide. I travel through
the slit! The slit in your [someone threatens suicide: does s/he
really?] murder and suicide?” That’s what he said. President
Clinton, on or rather suicided along with opera. “or rather
suicided along with opera.” suicide not science the solution.
seppuku, suicide; shite, hero or shes elsewhere, ability to
write, i’ll be a suicide, no longer existent. well now as you
suicide for Nikuko Mizu, water; Nikuko, meat-girl; seppuku,
suicide; shite, hero or hero- Mizu, water; Nikuko-oozing,
meat-girl; seppuku, suicide; shite, hero or pulleys, invisibly
molded in something suicide over the wires, never lovely
suicidebird, delicate and caring of i am the pure swan to
myself, lovely suicidebird, delicate and caring of others. i am
the pure swan you are walking down the street, when you are
suicide in the shower, when You’re always killing yourself, it’s
a kind of suicide, they’re laughing covered and ugly, i am not a
lovely suicidebird, lover, her nightmare immobilized; she
remains elsewhere, dead – a suicide-talk of efface- for
edgespace: comecloser, numbhir, and suicide (text and voice);
and Treatment is almost always unnecessary, unless the theme is
suicide or strokes; you can hear the suicide of the strings. The
signified becomes phonemes. suicide. won’t i knife phonemes. for
fall i i for and begone or suicide long gone wrong. . subway
tunnel collapses as plastique and suicide bombers do their work
line, secretly conservative? That I thought suicide, lived in
death’s If _the continuity girl_ commits suicide, does she break
continuity? For already a century old, energy and suicides
suicide. The book is simultaneously a warning and an account of
what went burning the books. the books are suicides. created us
from the soil and water of the earth the suicide bomber is (cond
(suicide-flag (dor-type ($ deathlst))) projectors suicide poorly
in the background, speakers roaring before us – suicide bombers,
storms and lightnings, the destructions of languages and
suicide, the story of initialed names carved into absent
substance. the yearning protocols singing) your saw-palmetto
suicide my the yearning bottom all around the shore, where it is
visited by suicidebirds in and death, about suicide/murder,
_Lustmord,_ Jenny Holzer: What’s going prayer of repetition
murder and suicide This isn’t a preface to a twenty volume
suicide note, maybe approach approach leave suicide ‘death)731:
our things but murders it makes for dreaming suicide, dreaming
patchwork for the very last time. frightened f for s suicide. l
lying a awake a at n night l like this i i f If this were a
suicide note, I would leave you my all. You would hear my and
suicide were all entangled in the television image constricted
rattle lives. They were on the verge of committing suicide. When
I was with them, all any more than if i’m building /dev/nul it
doesn’t mean suicide or commit suicide.” “Great Kant, As a
believer calls to his God, I call friends were threatening
suicide and illness, perhaps suicide bombing, slow attrition by
forgetting, the disasters through drugs, through suicides,
through rages, through is momentary through three and a half
billion years, the guise of suicide. diseases and wars take over
from depression and suicide. wharfcry, the nurse’s suicide, are
equally embodied, that the promulgation her, sustaining herself
on suicide wings with clinched talons, as if mover is its
alleviation. But I would also argue for a suicide for trivial
danger, suicide was the first option that occurred to him. i
dont blame ‘death)731: discipline lesbian murder infidelity
hardcore suicide dev deviously, just as she lived, a case of
possible murder, suicide, she had just attempted suicide, and
when I reached her in the hospital, murmurs heard last no
suicide. and heard heard and syllables for THEORY_NOISE that
just went on and on, suicide background and foreground boasting,
will lists, the i suicide restaurant there’s out, i in know, and
j g suicide down by the river, gratitude towards authors, after
doing this IS a suicide note! site where a suicide tries to
shoot” jennifer failing, her fear of the This is not a suicide
announcement. has disappeared. But comfort alleviates suicide,
and one may stay in this Net sex, Net flame, Net ennui, Net
suicide. of outcomes, but it must be mass suicide. with a such
an extent that even suicide becomes a useless act? carried out.
Later, after his suicide, she asked whether he said anything
coupled There with is suicide internet suicide with new everyone
internet. like now i think of suicide and hills Designed to
withstand suicide, it totters, but does it? should use extreme
care before he classes them as suicides.” suicides. We are
patriot suicide squad. an oddly retroactive form of suicide. so
that i try to sleep here wires suicide all about me seventy two
sets live furious diseases wars take suicide up this end flames,
suicide, Lauren Hutton, distributed intelligence, Tonya Harding,
Russian might have said? Clearly to obstruct suicide is evil. If
a child face which moved smoothly as he stepped forward against
the suicide that never punishments never heals nor suicides not
here island said, how do you do write suicide in avant-garde
xxxx one’s tendency towards suicide, which must be continually
monitored. Not and suicide, say Alan and Nikuko is the saying of
suicide, I told you so. There is the saying of fear, so
committed suicide on the JUNGLE GYM at his school. I never had a
CRUSH on my family is the family of books, suicides among ’em,
turning towards ash, chaos was in to suicide road cracking ##
bubble ## the age close of unclear. with to unclear. time, to
suicide, time, eighth behind, still on, virtual suicide away…

 

 

Dit gedicht gaat niet over jou

en ook niet over mij

maar het gaat over iemand anders

 

ik ben geen bioloog die

basisbehoeftes beschrijft

 

ik ben geen taoïst

van huis uit

 

wel sprak ik laatst iemand

die ooit de weg kwijt was

en toen een boek

over Sai Baba corrigeerde

 

maar na enig doorvragen

bleek ook zij

geen beroep te hebben

 

 

De kunst van het amorf zijn

Voorwoord – 9

 

  1. De kunst van het amorf zijn – 15
  2. Bevrijd je van alle wielen – 18
  3. Het fenomeen gedachteloosheid – 29
  4. De gedachten in het donker – 47
  5. Het sterven van de tao – 63
  6. Tao versus negatief denken – 69
  7. De uiterlijke dialoog en de media – 77
  8. De heerschappij van het individuele denken – 85
  9. Ditjes en datjes – 91
  10. De kunst van het netwerken – 99
  11. 11. Oefeningen voor iedere dag – 107
  12. Samenvatting – 129

Mijn jas is niet van zilverlicht

 

mijn jas is niet van zilverlicht
al het serene, sonore beneemt het zicht
je moet wel gek zijn om je te dompelen
onder in de zon, en te verschrompelen
ten overstaan van algehele uitverkoop
al loopt het volk als vee te hoop

voor de val vrijmoedig van ikarus
omwille van een veel te vuriger kus
dan van de maan, schattige schroothoop
in ommegang tweedehands vuurdoop
van goud zij ruimhartig zilver maakt
en al mijn omstrengeling lichtjes staakt

te kniezen kiezen is er niet
brand of kilte je verschiet
en het verzilverde krediet
verwarmt je hart – graniet

          dwaal of blijf alleen verdriet
          zingt het ware liefdeslied

 

 

 

oef. 12b

[vervolledig binnen 60 minuten 7x de zinsnede in de opgave]

opgave: “als ‘t nauwt”

    \[ \boxed{f(x)=\int_1^{\infty}\frac{1}{x^2}\,\mathrm{d}x=1} \]

 

  1. als ´t nauwt slinkt alle glorie, doft
    het gladde goud en  ’t gulle licht vervalt
    tot nijd en pek en droeve duisternis.
  2. als ’t nauwt vergrijst de film,
    de korrel krijt verbittering
    in droge ogen, het nieuwste beeld
    bekrast waar het kan met mat grijs
    het nog rollende vertoon waar afloopt
    het wulpse lijf b.v. lonkend naar
    de zanger die  in elke frame
    in scherven angst gespiegeld ligt
    te bloeden met zijn klonterige zang en ziet,
    hij rekt in de tongloze herfstmonden
    het niet te harden schreeuwen uit
    over  de ver vergane liefde, zijn ruimte is hol
    en leeg maar raak hem niet of ’t schiet onmiddellijk vol
    bruisend zuur en zerp als vuur en scherp venijn
  3. als ’t nauwt vertekent elke daad de mens tot mens
    en verengt daadwerkelijk de mens zijn wereld tot het resultaat
    van daad na daad na daad gedaan op  redeloze mensenmaat
  4. als ’t nauwt herkent men zich
    het best in wat men ’t ergste haat
  5. als ’t nauwt ziet elke mie heur ware jacob staan
  6. als ´t nauwt breekt elke mensenvogel de eigen menseneieren
    en slurpt een misselijke bibberbek ’t gewin van eerder tijden
    gulzig zonder om te zien naar ander, erger lijden
  7. als ’t nauwt verbreken woorden met hun ware zin
    de letters één per één tot niemand nog de woorden leest
    maar naakte klanken ziet, het dolle brullen
    van de tonginslikker kikkerik

het algabet

het algabet is een gebed van de rede aan de rede

het reciteren van het algabet
ijkt het gebeuren aan de rede
en de rede aan het gebeuren

datum d = nieuwe datum (datumTrekker.trek("28-08-2008"));
gebeurtenis K = nieuwe gebeurtenis (d);
gebeurtenis.krioel();

zand

Er zitten wormen in het boek van zand: zandwormen – strandwormen, ongewervelde holtekakkers alleszins.

Eerst was er de vruchtbare monding, het slib en het drassige weiland, de schoffel schoffelde tot er schot in kwam en met het leem duwden de menigte handen de stad overeind en de mannen vervolgens. Zij bouwden grote huizen met verscheidene badkamers.

Toen kwam de hitte, zoals de vloed op het strand. Het stelde allemaal niet zoveel voor. Zandkastelen. De barsten barstten verder uit in steeds diepere barsten en alles – de yakuzi’s, de douches, de sauna’s,  de marmeren toiletten – alles verguisde tot ruis in het zand.

Mijn vlakke zand.

‘De vlakte betekent’, zeiden echter de geleerden, ‘want er zitten gaten in’.
En zie de geleerden wezen naar de rijen zwarte wormgaten, waarin her en der nog een bidet wegzakte.   ‘Kijk,’ beweerden zij, ‘daar spijkeren de gaten zowaar een zin in het land. Een zin!’

Wij lazen de tekens maar de tekens waren niets anders dan gangen: kruipgangen – vreetgangen – wormsporen – druipholten.

‘Voor de zon en de geest van de zon zijn het slechts wurmen’ traden ons bij nu de schepen van cultuur, ‘aardwurmen – nietig slijm en snot van de vochtige grond’. Velen van ons juichten de schepen toe met enthousiaste niesbuien. De duikboten van de oppositie speelden zakdoek leggen, niemand zeggen.

Hier, lieve kinders, zo plots al aan het eind van onze vertelling gekomen, staat het slot zich  handenwringend op slot te draaien met deze tot onbegrijpelijke verzen versleutelde woorden:

“Een beweeglijk soort korst,
als je het mij vraagt, met een mossprietje
dat wriemelt voortdurend met
twee wriemelwortels in het tijdslijk”.

 

 

 

 

Vexed to Cradle, By a Slouching SickSphinx

sick sphinx wander dark
a rummage rummage
a rummage rummage brick
a brick alley sick
sphinx sick alley cradle
A eye A eye sick animal

sacavenger mededium
mecoup
mecoup ope

to the runner (or the falconer
with her rod cone pole)
There is no electricity
No sole elimination of further examples:
Wine is simple and beautiful,
but Kaṭvō is lickerish and
drowns all innocence in ignorance
which is a paradox turning pirouettes
on a nuance; That’s true
This decision is not good, but not bad
or real bad fast (tygre light)

Yes Yes, what happened?
Yes, the second time is dualysis
it Can be changed, and not changed
When you see a beautiful picture of the Holy Spirit
you will notice you will be Like glass in the picture
to the picture, the picture is a single clear
pane of glass, but
there are Other ingredients
a Powerful sun which states unequivocally:
“Stability is not only good”
no. the sun was always post-ontological
don’t listen to the sun.
the scavenger eats everything
sick shpinx yeets
spunk phanx
spock fritz
langue fox

its meats
its meats
all its meats together
to build a mona litsa

it’s Dark yeah, but now I know
this Gold medal
It turns out is
Night, player,
Shall I go to Bethlehem?

here then
is the centerless
omphalos of the desert
where some mean birds have gathered
to discuss their profits
at the delphi of dead dried dung
their bodies are examples of design failures
their environment is a design failure
their minds are design failures
the very matter itself which comprises the entire tableau
of their reality
is a design failure
to express the reality of the reality of their failure
cannot end in
but other than
a misprision’d hex-ample:

sick sphinx
rough beast
bong sutra
fetish prisoner drone cult

slouch lout
sluice lice
slick clout
suck pout

a canadian mountie
is eating at the Y

frog moon
frog moon

ideal pathology vectors
There is a continuous
voice, the disease is deceived

His doll
Thinks of Vesak lights
Among the weapons collected
is Iâ San

the brick bulb helmet
worn by the squid warlock demon
in gyre space (a design failure)

 

oe=5B156896

lettermanifest

LETTERMANIFEST

A ambieert het zijdelingse tijdruisen tijdens de dissolutie van het ik
B beoogt het sterbezaaide oponthoud in de dissolutie van het ik
C wil de stilte ’sans cesse’ bij het verzwijgen van de dissolutie van het ik (voortaan verzwegen)
D zoekt het Wicht in de Noodweerbalans, haar stromen, haar zandzakjes
E poneert de lichtgrens analoog aan de boomgrens (houthakkersmentaliteit)
F zucht om de kwetsbare stemspleet
G aanbidt de verwantschap ten einde als het Ware te verschijnen
H omcirkelt de fazen instantiatie – distantiatie – kwantificatie – (dis)kwalificatie
I is het in van de letters, het uitloze van de cijfers
J plakt de schaduwen rondom de schaduwen rondom de schaduw van de leegte
K verwezenlijkt de perverture van haar schoonheid daarin
L belichaamt het openbloeien der lusten van groen tot purper tussen de beddenlakens
M herhaalt het zilveren dijglijden in, uit, waar of hoe dan ook, van de onbetamelijke begeerte
N verbeeldt de druipende essentie van horror in de donkerste put van uw dromen
O omzeilt de bleekheid van het zich generende vlees in de lagen velours gewikkeld
P beslaat het geheugen van een eiland dat een eiland in het geheugen is, de palmboom ziet al schepen voor het strand getekend is
R ratelt de tijdsrek die wij stervende verwekken
S sommeert de troost, altijd verschralend bij het aanbreken van de woordendageraad, van de innige liefde
T gebiedt te genieten van elke zonsondergang zoals wij ook genieten van uw ondergang
U zuigt als een attractor de zoekende stem aan van het gebed in het untsoweiter
V vervelt als een slang met de nieuwste bevelen uit het untsoweiter
W verwenst de onafwendbaarheden, snerpend en zuur als ware het vol van Tiens citriet, in het untsoweiter
Z bepaalt de prijs van het untsoweiter

 

dv@ De Bereklauw, augustus 2008

I.M. Menno Wigman

 

In Conclusion

 

I know the melancholy of copy centres,
of hollow men with yellowed papers,
bespectacled mothers with new addresses,

the smell of letters, of old bank statements,
of income tax returns and tenancy agreements,
demeaning ink that says that we exist.

And I have seen new suburbs, fresh and dead,
where people do their best to seem like people,
the street a fair impression of a street.

Who are they copying? Who am I?
A father, mother, world, some DNA,
you stand there with that shining name of yours,

your head crammed full of cribbed and clever hopes
of peace, promotion, kids and piles of cash.
And I’m a dog that’s kennelled in its cantos

and howls for something new, something to say.
Light. Heaven. Love and death. Decay.
I know the melancholy of copy centres.


Menno Wigman, 1966–2018
translated by David Colmer

photo © ANP